Islam and Evolution: A Defense

Müslüman bağlamında bilim-din etkileşiminde muhtemelen en can alıcı konu, İslam ve Neo-Darwinci evrim teorisi arasındaki ilişkidir. Müslüman alimler iki ana kampa ayrılır. Bir yandan, daha geleneksel eğilimlere sahip Müslüman düşünürler, İslam'ın evrimle çeliştiğini düşünüyorlar. Diğer tarafta, evrim teorisinin İslam'la tamamen uyumlu olduğunu düşünen daha bilimsel yönelimli Müslüman düşünürlerimiz var. Başta bilim insanları olmak üzere bu düşünürler, genellikle Kuran ayetlerinin bazılarının mecazi bir okumasını sunarlar ya da onları yeniden yorumlarlar. Bu makalede, ben orta yolcu bir yaklaşım tercih edecek ve mecazi okumaya ya da yeniden yorumlamaya başvurmadan, geleneksel Kuran okumasının Neo-Darwinci evrim teorisi ile uyumluluğunu göstermeye çalışacağım. Standart bilimsel anlatıyı da herhangi bir çarpıtmaya maruz bırakmadan kabul edeceğim. İlk olarak, kutsal kitaptaki yaratılış anlatısının evrim teorisiyle bağdaşmadığı iddiasının kötülük sorununa, yani kötülüğün klasik Teizm'in Tanrısı ile bağdaşmadığı iddiasına, benzediğini savunacağım. Bu analojiyi kullanarak hem Kuran anlatısının hem de evrim teorisinin nasıl doğru olabileceğine dair eksiksiz ve makul bir açıklama bulmaya çalışmak yerine, sadece bu iki açıklamanın birbiri ile çelişmediğini göstermeyi amaçlayan daha mütevazı yaklaşımlar aramamız gerektiğini iddia edeceğim—yani kötülük sorunu bağlamındaki savunmalara benzer bir yaklaşım geliştirmeye çalışacağım. Hem bilimsel yaratılış anlatısı hem de Kuran’daki yaratılış anlatısı özetledikten sonra ve olası tek çelişkinin ortak ata tezinde olduğunu savunduktan sonra, Kuran anlatımının evrim teorisiyle uyumluluğunu göstermeyi amaçlayan bu tür iki savunma sunacağım. Birinci savunma, "çifte yaratılış savunması", Adem'in, kutsal kitapların tarif ettiği Cennet'te ve evrim biliminin tarif ettiği Dünya'da olmak üzere iki kez yaratıldığı senaryoları içerir. Bu nedenle, her iki yaratılış anlatısı da aynı anda doğru olabilir ve bu nedenle ikisi bir biri ile tutarlıdır. İkincisi, "çoklu ata savunması", Tanrı'nın Adem'i doğrudan topraktan yaratmış olabileceğini ve onun soyundan gelenlerin evrimleşmiş homo sapiens ile ürediğini öne sürer. Bu nedenle, her iki yaratılış anlatıları da tutarsızlık olmadan bir arada kabul edilebilir.

Arguably most crucial issue in science-religion interaction in the Muslim context is the relation of Islam and the Neo-Darwinian theory of evolution. Muslim scholars are divided into two main camps. On the one hand, Muslim scholars with more traditional inclinations think that Islam conflicts with evolution. On the other camp, we have more scientifically oriented Muslim thinkers who think that theory of evolution is fully compatible with Islam. These thinkers, primarily practicing scientists, usually either offer a metaphorical reading of some of the Qur’anic verses or reinterpret them. In this paper, I will take a middle ground and try to evaluate the compatibility of the traditional reading of Qur’an with the Neo-Darwinian theory of evolution without invoking metaphorical reading or reinterpretation. We will also accept the standard scientific narrative without any distortion. First, I will defend the claim that the scriptural creation narrative is incompatible with the theory of evolution is analogous to the problem of evil, i.e., the claim that evil is incompatible with the God of classical Theism. Using this analogy, I will argue that rather than trying to find a complete and plausible account of how the Qur’anic narrative and the theory of evolution can both be true, we should search for more modest approaches which just aim to show that two accounts are compatible—similar to defenses in the context of the problem of evil. After sketching both the scientific as well as the scriptural accounts, and after arguing that the only potential conflict lies in the common ancestry thesis, I will present two such defenses which aim to show the compatibility of the Qur’anic narrative with the theory of evolution. First, the "double creation defense" involves scenarios at which Adam is created twice, once in Paradise, which is described by scripture, and the other one on Earth described by evolutionary science. As such, both accounts can be true at the same time and therefore are compatible. Second, "the multiple ancestors defense" argues that God might have created Adam out of clay directly, with his descendants reproducing with evolved homo sapiens. As such, both creation narratives coexist without inconsistency.