SOSYAL MEDYADA DAYANIŞMA ÖRNEĞİ OLARAK “DUA ACENTELİĞİ”
Öz
Anahtar Kelimeler
Dua, Sosyal Medya, Dua acentesi, Psikolojik istek, Motivasyon, Dayanışma
Kaynakça
- Ainin, S. vd. (2016). Exploring the role of demographics and psychological variables in in ternet addiction. Social Science Computer Review, 10, 1 – 11.
- Albayrak, Ahmet. (2007). Dindarlık Tipleri Açısından Dua Formları. Marife Dergisi, 7/2, 197.
- Albayrak, Ahmet. (2013).Gençlerde Dua Psikolojisi. İstanbul: Düşünce Kitapevi Yayınları.
- Anolli, L. vd. (2005). Personality of people using chat: An online research. Cyber Psychology & Behavior. 8, 89 – 95.
- Argyl, Michael. (2000). Psychology and Religion, An Introduction, USA: Routledge.
- Argyle, Michael. (2006), İbadet ve Dua, çev. Mustafa Koç, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 317-338.
- Bazarova, N. vd. (2014). Self – disclosure in social media: Extending the functional approach to disclosure motivations and characteristics on social network sites. Journal of Communication, 64, 437 – 453.
- Binark, M. vd. (2014). Toplumsal paylaşım ağı Facebook: “Görülüyorum Öyleyse Varım” (2. Baskı.). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
- Certel, Hüseyin. (2014). Din Psikolojisi. Isparta: Berikan Yayınevi.
- Cilacı, Osman. (1994) Dua. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. (Cilt: 9, 529-531.) İstanbul: TDV Yayınları.