İslâm Bilimini Kurumsallaştıran Bir Akademi: “Beytülhikme” (Kuruluşu, Misyonu ve Etkileri)
Öz
Anahtar Kelimeler
Beytülhikme, Me’mûn, Abbâsî Halifeleri, Tercüme Faaliyetleri, Müslüman Filozoflar, Süryani Mütercimler.
Kaynakça
- Alper, Mahir ve Mustakim, Arıcı. İslâm Felsefesi, İlahiyat Lisans Programı, (İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 2010).
- Apak, Adem. “Şuûbiye Hareketinin Tarihî Arka Planı ve Tezâhürleri: Asabiyeden Şuûbiye’ye, ”İstem 6,(2008),17- 51.
- Biçer, Şükran Erden. Beytü’l-Hikme Ve Tercümeler Dönemindeki Önemi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, 2020.
- Bingöl, Yılmaz ve Süleyman, Taşkın. “İslâm Bilim Tarihinde Temel Bir Eser: Fahreddin Er-Râzî’ nin Câmi’u’l-’Ulûm’ u,” Keşfi Kadimden Vazı Cedide, Editörler:
- İbrahim Özcoşar vd., 259- 271, İstanbul: Divan, 2019.
- Bozkurt, Nahide. “Hârûnürreşîd,” TDV İslâm Ansiklopedisi16 içinde, (İstanbul: TDV Yayınları, 1997), 258-261.
- Bozkurt, Nahide. “Mansur,” TDV İslâm Ansiklopedisi 28 içinde, (Ankara: TDV Yayınları, 2003), 5-6.
- Bozkurt, Nahide. “Mehdi Billah,” TDV İslâm Ansiklopedisi 28 içinde, (Ankara: TDV Yayınları, 2003), 377-379.
- Bozkurt, Nahide. “Me’mûn,” TDV İslâm Ansiklopedisi 29 içinde, (Ankara: TDV Yayınları, 2004), 101-104.
- Çeçen, Kazım ve Atilla, Bir. “Benî Mûsâ,” TDV İslâm Ansiklopedisi 5 içinde, (İstanbul: TDV Yayınları, 1992), 450-451.