Anadolu Hac Güzergâhı: Antakya Menzili
Öz
Türkiye’nin inanç varlığı içerisinde önemli turizm merkezlerinden biri olan Antakya, 2300 yıllık geçmişi ile Anadolu’yu açık denizlere ve Orta doğu inanç sahalarına bağlayan bir kavşak noktasıdır. Dört asır (1516-1918) Osmanlı hâkimiyetindeki Halep vilayeti merkez sancağına bağlı bir kaza olarak kalan Antakya, bugün Payas, Belen, Bakras, İskenderun ilçeleriyle beraber geçmişte hac güzergâhlarının birer menziliydi. Osmanlı hac yolculuklarının ilk elden kaynakları olan menâzilnamelerde bu şehir ve kasabalar hakkında verilen çeşitli nitelikteki bilgiler, aynı zamanda dönemin tarihine de ışık tutar. Antakya ve etraf menzillerinin “Menâzilnameler” bazında inceleneceği bu makale ile Türk hacıların bölgeyi nasıl algıladığına dair bir fikir verilmesi hedeflenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Hac Yolları,Antakya Menzilleri,Hac Kervanları,Payas,Bakras,Belen,İskenderun
Kaynakça
- ARMAĞAN, A. Latif (2000), XVIII.Yüzyılda Hac yolu güzergâhı ve Menâziller, Osmanlı Araştırmaları Dergisi, S. XX.
- BAŞTÜRK, Saadettin (2013), Bir Hac Yolcusunun Gözünden İstanbul’dan Hicaz’a Osmanlı Şehirleri, International Journal of Human Sciences, S. (10)1, s. 148-161.
- ÇAĞLAR, Yusuf (2008), Dersaadetten Harameyne Surre-i Humayun, Yitik Hazine Yayınları, İstanbul.
- ÇAKAR, Enver (1998), XVI. Yüzyılda Halep Sancağı (1516-1566), Elazığ, Fırat Ünv. Sosyal Bilimler Enstütüsü, Basılmamış Doktora Tezi, Elazığ.
- EVLİYA Çelebi (2011), Hac Kitabı (Hzl. Asiye Yılmaz), Yeditepe Yayınları, İstanbul.
- ÇETİN, Cemal (2007), İşlevleri ve Özellikleri bakımından Konya Menzilleri (XVIIXVIII. Yüzyıllar), Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 21, s. 295-344.