The Effect of Trainer Closeness on Athlete's Perceived Psychomotor Learning Level in Coach-Athlete Communication

Öz

Purpose: The aim of this study is to examine the effect of trainer proximity on the athlete's perceived psychomotor learning level in this competitive coach-athlete connection
Method: The study group of the research consisted of 64(x̄age=21.47) students, 34(x̄age=22.03) male and 30(x̄age=20.83) male, playing in the Football and Volleyball teams of the School of Physical Education and Sports of Kafkas University. In the research, “Trainer intimacy inventory, which is a sub-dimension of trainer intimacy-athlete inventory” and “perceived psychomotor-learning item” are used as collection tools. In the analysis of the data, arithmetic mean, frequency, standard deviation, independent t-test and application tests were applied.
Results: It is evaluated that the perceived psychological tools that have reached the education obtained from the research are significantly higher than the perceived scores and are evaluated differently. Among the education-oriented trainings, female students received male education, and the high and evaluable scores of perceived psychomotor learning scores were evaluated. Trainer proximity scores and perceived learning scores were found to be “as they are and generally one” (r=.252, n=64, p<0.05).
Conclusion: As a result, it can have a positive effect on psychomotor learning, which is perceived from the scope of intimacy of the coach in coach-athlete communication.

Anahtar Kelimeler

• Trainer Intimacy
• Perceived Psychomotor Learning
• Coach-Athlete Relationship

Antrenör Yakınlığının Sporcunun Algılanan Psikomotor Öğrenme Düzeyine Etkisi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı antrenör-sporcu ilişkisinde antrenör yakınlığının sporcunun algılanan psikomotor öğrenme düzeyine etkisi incelenmiştir.
Yöntem: Araştırmanın çalışma grubunu Kafkas Üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulu futbol ve voleybol okul takımlarında oynayan 34(x̄yaş=22.03) erkek ve 30(x̄yaş=20.83) kız olmak üzere toplam 64(x̄yaş=21.47) öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Antrenör-sporcu envanteri alt boyutu olan antrenör yakınlık envanteri” ve “Algılanan öğrenme ölçeği alt boyutu olan algılanan psikomotor öğrenme ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, frekans, standart sapma, bağımsız t-testi ve pearson korelasyon testleri kullanılmıştır.
Bulgular: Araştırmadan elde edilen veriler sonucunda voleybol takımında bulunan öğrencilerin algılanan psikomotor öğrenme düzeylerinin futbol takımında bulunan öğrencilerin puanlarına göre anlamlı derece yüksek olduğu ve farklılaştığı görülmüştür. Çalışmaya katılan öğrencilerin cinsiyetleri arasında da kadın öğrencilerin erkek öğrencilere göre algılanan psikomotor öğrenme puanlarının yüksek ve anlamlı derecede farklılaştığı görülmüştür. Antrenör yakınlık puanları ile algılanan öğrenme puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı ve düşük düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (r=.252, n=64, p<0.05).
Sonuç: Sonuç olarak, antrenör-sporcu iletişiminde antrenörün yakınlık davranışının artması öğrencilerin algılanan psikomotor öğrenme düzeylerine olumlu yönde etki ettiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Antrenör Yakınlığı
• Algılanan Psikomotor Öğrenme
• Antrenör-Sporcu İlişkisi

Kaynakça

1. Ahmad, H. (2014). The coach-athlete relationship in the Middle East: Cultural considerations (Doctoral dissertation, Loughborough University). United Kingdom.
2. Altıntaş, A., Çetinkalp, Z.K., Aşçi, F.H. (2012). Antrenör-Sporcu İlişkisinin Değerlendirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 119-128.
3. Arslan, F., Ziyagil, M.A., Bastik, C. (2018). Examination of moral decision-making attitudes of elite male basketball players and wrestlers according to variables of sport experience and mother, father education.Universal Journal of Educational Research,6(3), 378-385.
4. Avci, K. S., Çepikkurt, F., Kale, E. K. (2018). Examination of the relationship between coach-athlete communication levels and perceived motivational climate for volleyball players. Universal Journal of Educational Research, 6(2), 346-353.
5. Ayhan, B., Akay, B., Gökçen, G. (2021). Examination of Folk Dances Athletes' Evaluation of Coach Behaviors According to Some Demographic Variables . International Journal of Sport Culture and Science , 9 (1) , 54-66
6. Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği'nin (GÖYÖ) Türkçe'ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-132.
7. Cairney, J., Clark, H. J., Kwan, M.Y., Bruner, M., Tamminen, K. (2018). Measuring sport experiences in children and youth to better understand the impact of sport on health and positive youth development: Designing a brief measure for population health surveys.BMC Public Health,18(1), 1-9.
8. Canlı, U., Taşkın, C., Kurt, C. (2021). Çoklu beceri hareket eğitimi programı: okul öncesi çocuklarda vücut kompozisyonu ve motor performans değişimleri. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi,2(1), 156-167.

9. Canlı, U., Taşkın, C., Kurt, C. (2021). Çoklu Beceri Hareket Eğitimi Programı: Okul Öncesi Çocuklarda Vücut Kompozisyonu ve Motor Performans Değişimleri. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 156-167.
10. Cranmer, G.A., Myers, S.A. (2015). Sports teams as organizations: A leader–member exchange perspective of player communication with coaches and teammates.Communication & Sport,3(1), 100-118
11. Durdukoca, Ş.F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 69-77.
12. Ekici, G. (2005). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik öz yeterlik inançlarını etkileyen faktörler. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, (2), 811-815.
13. Evli, F. (2018). Üniversite takımlarında farklı branşlardaki sporcuların ahlaki olgunluk ve sosyal bütünleşme düzeyleri.Hitit Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, 2018.
14. Güllü, S. (2018). Sporcularin antrenör-sporcu ilişkisi ile sportmenlik yönelimleri üzerine bir araştirma. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 190-204.
15. Jowett S. (2007). Expanding the Interpersonal Dimension: Closeness in the Coach-Athlete Relationship: A Commentary. International Journal of Sports Science & Coaching. 2(4), 513-517.
16. Jowett, S., Cockerill, M. (2003). Olympic medallists’ perspective of the athlete–coach relationship. Psychology of Sport and Exercise, 4, 313–331.
17. Kana, F. (2015). Türkçe öğretmeni adaylarının motivasyonel, bilişsel ve bilişüstü yeterlikleri. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (4), 395-407.
18. Karademir, İ., (2022) Spor Eğitiminde Sözsüz Yakınlık ve Öğrenme Algısı İlişkisi. Trabzon Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2022.
19. Keskin, A., Özdemir, A., Tunç, A.A., Devrilmez, E. (2018). Lise Spor Takımlarında Antrenör-Sporcu İlişkisinin İncelenmesi. Sportife, 1(1), 1-11 .
20. LaVoi, N.M. (2007). Expanding the interpersonal dimension: Closeness in the coach-athlete relationship. International journal of sports science & coaching, 2(4), 497-512.
21. McGee, V., DeFreese, J.D. (2019). The coach-athlete relationship and athlete psychological outcomes. Journal of Clinical Sport Psychology, 13(1), 152-174.
22. Olympiou, A., Jowett, S., Duda, J. L. (2008). The psychological interface between the coach-created motivational climate and the coach-athlete relationship in team sports. The sport psychologist, 22(4), 423-438.
23. Özşaker, M., Sarı, İ., Omrak, H. (2016). The importance of the quality of coach–athlete relationship for athletes’ motivation Antrenör sporcu ilişkisinin sporcuların güdülenmesi için önemi. Journal of Human Sciences, 13(2), 3122-3129.
24. Peláez, S., Aulls, M.W., Rossi, A., Bacon, S.L. (2013). The coach as a contributor to the socio-moral context: a literature review. Psychology Research, 3(3), 113-128.
25. Sarı, İ. (2021). Antrenör Davranışları: Kuramsal Yaklaşımlar, Antrenörün Sporcuya Etkisi ve Öneriler. Journal of Exercise and Sport Sciences Research, 1(1), 38-49.
26. Selağzı, S., Çepikkurt, F. (2009). Antrenör ve sporcu iletişim düzeylerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.
27. Tolukan, E., Akyel, Y. (2019). Futbolda Antrenör-Sporcu İlişkisi Ve Sürekli Sportif Kendine Güven Üzerine Bir Araştırma. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 103-112.
28. Turman, P.D. (2008). Coaches' immediacy behaviors as predictors of athletes' perceptions of satisfaction and team cohesion. Western Journal of Communication, 72(2), 162-179.
29. Vella, S.A., Oades, L.G., Crowe, T.P. (2013). The relationship between coach leadership, the coach–athlete relationship, team success, and the positive developmental experiences of adolescent soccer players. Physical education and sport pedagogy, 18(5), 549-561.
30. West, L. (2016). Coach-athlete communication: Coaching style, leadership characteristics, and psychological outcomes.
31. Wilczyńska, D., Walczak-Kozłowska, T., Alarcón, D., Zakrzewska, D., Jaenes, J. C. (2022). Dimensions of Athlete-Coach Relationship and Sport Anxiety as Predictors of the Changes in Psychomotor and Motivational Welfare of Child Athletes after the Implementation of the Psychological Workshops for Coaches. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(6), 3462.
32. Yapar, A., Serbes, Ş. (2020). Atletizm Sporcularının Algıladıkları Antrenör Davranışlarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 8 (22), 98-113.
33. Yılmaz, İ., Çİimen, Z., Bektaş, F. (2009). Sporcu algılarına göre kişiden ve takım sporu eğitmenlerinin iletişim becerilerinin karşılanması. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11 (4), 52-57.