Articulatio Talocruralis Morfometrisinin Anatomik Olarak Normal Eklem Yapısına Sahip Bireylerin Radyografilerinde Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Articulatio talocruralis travmalarına toplumda çok sık rastlanması nedeniyle bu eklemin anatomik yapısı ve morfometrisinin çok iyi bilinmesi gereklidir. Bu çalışmada articulatio talocruralis morfometrisini yaş grupları ve cinsiyet parametrelerine göre geniş serilerde değerlendirerek literatüre katkı sağlamak ve araştırma sonuçlarına göre protez üreticilerine daha spesifik protez üretimi yapılabilmesi için yol göstermek amaçlanmıştır.

Materyal ve Metot:  Çalışmada, ayak bileği ekleminde herhangi bir patolojisi bulunmayan ve eklemin anatomik olarak normal olduğunun tespit edildiği 274 bireye ait (134 erkek, 140 kadın) ayak bileği radyografileri incelendi. Tanımlanan parametrelerin morfometrik ölçümleri yapılarak elde edilen sonuçlar yaşa ve cinsiyete bağlı olarak istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bildiğimiz kadarıyla morfometrik ölçümlerini yaptığımız parametreler arasında yer alan tibia’nın mediolateral çapı (TML), fibula’nın mediolateral çapı (FML), trochlea tali’nin yüzey alanı  (TTA) ve SIGMA açısı literatürde ilk defa bizim tarafımızdan tarif edilmiştir. Ayrıca; çalışmada articulatio talocruralis’in en iç noktaları arasındaki mesafe (ATİ), articulatio talocruralis’in en dış noktaları arasındaki mesafe (ATD), malleolus medialis ile talus arasındaki açı (DELTA) malleolus lateralis ile talus arasındaki açı (ALFA) ve trochlea tali’nin sagittal uzunluğu (TSU) ölçüldü.

Bulgular: Çalışmada,  cinsiyetler arasında TML, FML, TTA, ATI, ATD uzunlukları ve ALFA açısı değerlendirildiğinde; erkeklere ait ölçüm sonuçları kadınlardan daha fazla olduğu tespit edildi. Bununla birlikte; kadınlarda TSU ve SIGMA açısının erkeklerden daha yüksek olduğu bulundu. Kadınlarda ve erkeklerde ölçülen DELTA açıları karşılaştırıldığında her iki cinste yaklaşık olarak eşit değerler saptandı.

Sonuç: Geniş serilerde ve normal bireylere ait articulatio talocruralis radyografilerinde gerçekleştirilen bu morfometrik analizlerin literatüre katkı sağlayacağını, ayak bileği ile ilgilenen hekimlere yol göstereceğini ve implant üreten firmalara önemli bir katkı sağlayacağını düşünmekteyiz. 

Anahtar Kelimeler

• articulatio talocruralis,ayak bileği,anatomi,morfometri,radyografi

Radiographic Examination of Talocrural Joint Morphometry in Individuals with Normal Joint Anatomy

Öz

Aim: The traumas of the talocrural joint are very common in population. Therefore; the anatomy and morphometry of this joint has a great importance. 

The aim of this study was to examine the morphometry of talocrural joint in large series of patients according to age and sex in order to add some new knowledge to the literature.At the same time, according to the results of the research, it is aimed to give a way for field-specific prosthesis production to the prosthetic producers.

Material and Method: In this study; the talocrural joint radiographs of 274 anatomically normal patients (134 males, 140 females) were examined. The morphometric measurements of the defined parameters were done and their statistical analysis were performed according to age and sex. As far as we know, from our parameters; the mediolateral diameter of tibia (TML), the mediolateral diameter of fibula (FML), surface area of trochlea tali (TTA) and SIGMA angles were firstly defined in this study. Additionally; the innermost distance of talocrural joint (ATI), the outermost distance of talocrural joint (ATD), the angles in between the medial malleolus and talus (DELTA), the lateral malleolus and talus (ALFA) and the sagittal length of trochlea tali (TSU) were also measured.

 

Results: In the comparison of TML, FML, TTA, ATI, ATD measurement sand ALFA angle in both sexes; they were found to be higher in males than in females. However; TSU and SIFGMA angle were found to be higher in females, when compared with males. The DELTA angle was nearly the same in both sexes.

Conclusion: These morphometric analyses were performed in a huge number of anatomically normal patients’ radiographs and therefore; we believe that the study will add a new knowledge to the literature, will help to the clinicians who are interested in the ankle joint and will be useful for the companies who are working on implant technology. 

Anahtar Kelimeler

• talocrural joint,ankle joint,anatomy,morphometry,radiography

Kaynakça

1. 1. Beynnon BD, Murphy DF, Alosa DM. Predictive factors for lateral ankle sprains: a literature review. Journal of Athletic Training. 2002;37(4):376.
2. 2. Hellier CA, Jeffery N. Morphological plasticity in the juvenile talus. Foot and Ankle surgery. 2006;12(3):139-47.
3. 3. Prasad N, Prasad M. Morphometric study of medial collateral ligaments of ankle. J Evid Based Med Healthc. 2016;3(46):2296-8
4. 4. Fong DT-P, Hong Y, Chan L-K, Yung PS-H, Chan K-M. A systematic review on ankle injury and ankle sprain in sports. Sports Medicine. 2007;37(1):73-94.
5. 5. Boruta PM, Bishop JO, Braly WG, Tullos HS. Acute lateral ankle ligament injuries: a literature review. Foot & Ankle International. 1990;11(2):107-13.
6. 6. Garrick JG. The frequency of injury, mechanism of injury, and epidemiology of ankle sprains. The American Journal of Sports Medicine. 1977;5(6):241-2.
7. 7. Hancı E. Fonksiyonel ayak bileği instabilitesi olan bireylerde ayak bileği evertör ve dorsifleksör kas gruplarına uygulanan eksentrik ve konsentrik kombine izokinetik egzersizin kuvvet ve propriosepsiyon üzerine etkisi [Tıpta uzmanlık tezi]. Bursa: Uludağ Üniversitesi; 2014.
8. 8. Peters JW, Trevino SG, Renstrom PA. Chronic lateral ankle instability. Foot & Ankle. 1991;12(3):182-91.

9. 9. Smith RW, Reischl SF. Treatment of ankle sprains in young athletes. The American Journal of Sports Medicine. 1986;14(6):465-71.
10. 10. Tekdemir İ. İnsan ayak bileği ekleminin (art. talocruralis) bağlarının (özellikle lig. deltoideum) statik stabilizatör olarak fonksiyonlarının ve kopma dayanımlarının incelenmesi konusunda araştırmalar [Tıpta uzmanlık tezi]. Ankara: Ankara Üniversitesi; 1989.
11. 11. Özdemir ZM, Kerimoğlu Ü. Ekstremitenin travmatik olmayan acilleri. Türk Radyoloji Seminerleri. 2016;4:323-39.
12. 12. Tuncer K, Topal M. Erişkin ayak–ayak bileğinin değerlendirilmesi. Derman Tıbbi Yayıncılık. 2015:560-82.
13. 13. Dobbs MB, Walton T. Autosomal dominant transmission of accessory navicular. The Iowa Orthopaedic Journal. 2004;24:84.
14. 14. Blais MM, Green WT, Anderson M. Lengths of the growing foot. J Bone Joint Surg Am. 1956;38(5):998-1000.
15. 15. Stagni R, Leardini A, Ensini A, Cappello A. Ankle morphometry evaluated using a new semi-automated technique based on X-ray pictures. Clinical Biomechanics. 2005;20(3):307-11.
16. 16. Kuo CC, Lu HL, Leardini A, Lu TW, Kuo MY, Hsu HC. Three‐dimensional computer graphics‐based ankle morphometry with computerized tomography for total ankle replacement design and positioning. Clinical Anatomy. 2014;27(4):659-68.
17. 17. Kuo C-C, Lee G-Y, Chang C-M, Hsu H-C, Leardini A, Lu T-W. Ankle morphometry in the Chinese population. Journal of Foot and Ankle Research. 2008;1(1):O11.
18. 18. Kwon DG, Sung KH, Chung CY, Park MS, Lee SH, Kim TW, et al. Preliminary findings of morphometric analysis of ankle joint in Korean population. The Journal of Foot and Ankle Surgery. 2014;53(1):3-7.
19. 19. Fessy M, Carret J, Bejui J. Morphometry of the talocrural joint. Surgical and Radiologic Anatomy. 1997;19(5):299-302.
20. 20. Chang P, Liang K, Lim J, Chung M, Chien L. A comparison of the thresholding strategies of micro-CT for periodontal bone loss: a pilot study. Dentomaxillofacial Radiology. 2014.
21. 21. Heybeli N. Burkulmuş Ayak bileğinin değerlendirilmesi. Sted. 2002;11(4):129-31.
22. 22. Waschke J, Böckers TM, Paulsen F. Sobotta Anatomi Konu Kitabı Mustafa Fevzi Sargon Elsevier Health Sciences. (Çev). 2015, Germany: Elsevier Health Sciences.