ANAYASAYI İHLAL SUÇU
Öz
Anayasal düzen iki tür cebir veya şiddet ile uygulanmaz hale getirilir. Her ikisi de hukuka aykırıdır. Birincisi, fiziki cebir ve şiddet ile bir grup asker ya da sivilin silah kullanarak parlamentoyu basması. Hükümeti ve parlamentoyu ortadan kaldırmaya ve yeni bir devlet düzeni kurmaya çalışması ve bunu başaramaması şeklinde, 1962-1963 yılında Talat AYDEMİR’in darbe teşebbüslerinde olduğu gibi.
İkincisi, kamu gücünün -re’sen icra- hukuka aykırı şekilde kullanılması şeklinde olur. Parlamentonun çıkardığı kanunlar, idarenin aldığı kararlar kendiliğinden (re’sen) yerine getirilir. Re’sen yerine getirilmesi kamu gücüdür. Re’sen icra engelleniyor ise devletin fiziki (polis gücü) ile bertaraf edilir.
Devletin tasarrufunun yerine getirilmesinde kamu yararı vardır. Devletin işleyişi bunu gerektirir. Kanunlar ve devletin işlemlerinin re’sen yerine getirilmeleri için hukuka uygun olarak yapılmış olmaları gerekir. Aksi halde özgürlükçü hukuk devletinden söz edilemez.
Bir grup general Yüksek Seçim Kurulu’nu basıyor, Kurula anayasaya açıkça aykırı karar aldırıyor ise birinci tür ihlalden, Yüksek Seçim Kurulu kendiliğinden anayasaya açıkça aykırı karar alıyorsa ikinci tür ihlalden söz edilir.
Devlet kurumlarınca özgürlükçü hukuk düzeni ortadan kaldırıldıktan sonra Anayasa Mahkemesi kararıyla veya bir başka yolla özgürlükçü, insanın önünü açan hukuk düzeni yeniden kurulursa anayasal düzeni yıkan ya da değiştiren kamu kurumlarının fiili teşebbüs aşamasında kalmış olacaktır. Çünkü siyasi rejimlerin meşruiyetinin kaynağı sadece ve sadece özgürlükçü oluşları, insanların önünü açışlarıdır. Toplumsal ilerlemenin temeli özgürlüktür. Kimsenin ilerlemeden vazgeçme hakkı yoktur. Özgürlükçü rejimleri, güçler ayrılığına dayanan anayasalar teminat altına alırlar. Bu durum Anayasanın manevi cebirle ihlali olarak adlandırılır.
Anahtar Kelimeler
THE CRIME OF VIOLATING THE CONSTITUTION
Öz
The constitutional order can be made unenforceable by two types of force or violence, both of which are unlawful. The first involves a group of soldiers or civilians using physical force and violence to storm parliament with weapons, attempting to eliminate the government and parliament and establish a new state order, as in Talat AYDEMİR's coup attempts in 1962-1963.
The second type occurs when public power is used unlawfully, ex officio. Laws passed by parliament and decisions taken by the administration are automatically enforced ex officio. If this is prevented from being carried out, the state will use physical force (police force) to neutralize the situation.
Public interest is at stake in carrying out the state's actions. For the laws and state procedures to be enforced ex officio, they shall be lawful. Otherwise, a free and democratic constitutional state cannot be discussed.
If a group of generals storm the High Election Board and force it to make a decision that is clearly contrary to the constitution, this is considered a violation of the first type. If the High Election Board itself makes a decision that is clearly contrary to the constitution ex officio, this is considered a violation of the second type.
Once the rule of law has been eliminated by state institutions, if a free and democratic legal system is re-established through a decision of the Constitutional Court or by other means, the public institutions that destroyed or changed the constitutional order will have remained in the stage of attempted action. The legitimacy of political regimes is based solely and exclusively on their commitment to freedom and the opening of doors for individuals. The foundation of social progress is freedom. No one has the right to give up progress. Free regimes are guaranteed by constitutions based on the separation of powers. This is called a violation of the Constitution by means of moral coercion.
Anahtar Kelimeler
