Bu çalışma, 1877–1878 Osmanlı-Rus Harbi’nin literatüründe büyük ölçüde ihmal edilmiş olan harekât öncesi dönemi, İngiliz istihbarat subayı Binbaşı Robert James Maxwell’in seferberlik dönemindeki raporları bağlamında ele alarak alana katkı yapmayı amaçlamaktadır. Türkiye’de askerî tarih yazımı, uzun süre analitik yaklaşım eksikliği ve askerî arşiv kaynaklarına erişimde yaşanan güçlükler sebebiyle dar çerçeveye sıkışmış, çalışmalarda stratejik seviye göz ardı edilerek büyük ölçüde taktik seviyede muharebe anlatılarına odaklanılmıştır. Bu sorun 93 Harbi literatüründe Plevne muharebeleri etrafında yoğunlaşan çalışmalarla kendini göstermektedir. Savaşın neticesini tayin eden seferberlik, yığınak, ikmal ve iaşe gibi önemli hususlar gereken ilgiyi görmemiştir. Makale, bu boşluğu gidermeye katkı sunmak amacıyla Kasım 1876’dan Haziran 1877’deki Rus nehir geçiş harekâtına kadar olan dönemi kapsayan Maxwell’in raporunu esas almakta ve söz konusu raporu Osmanlı, İngiliz ve Rus arşiv kaynaklarıyla karşılaştırmalı biçimde incelemektedir. Çalışmada, literatürde tartışılmayan seferberlik mevcutları ve değişimi tartışılmakta ve buradan hareketle savaşın neticesini tayin eden şeyin asker mevcudu olmadığı, esas etkenin seferber edilen kuvvetin sevk ve idare yöntemleri olduğu savunulmaktadır. Bu kapsamda Osmanlı ordusundaki stratejik yönetim ve planlama zafiyetine dikkat çekilmekte, Osmanlıların imkân ve kabiliyetlerini bu dönemde etkin kullanamadığı vurgulanmaktadır. Buna mukabil Rus ordusunun savaş öncesi reformların sağladığı planlama kabiliyeti sayesinde ikmal ve iaşe planlaması, hedef teşkili ve kuvvet yoğunluğu gibi hususlarda başarılı olmasının savaşın ilk dönemindeki Rus ilerleyişine zemin hazırladığı iddia edilmektedir.
1877-1878 Osmanlı Rus Harbi Tuna Cephesi Seferberlik İstihbarat İngiliz Arşivleri Rus Ordusu Osmanlı Ordusu
This study aims to contribute to the field by examining the largely neglected mobilization phase of the Russo-Turkish War of 1877–1878 through the reports of British intelligence officer Major Robert James Maxwell. Mili-tary historiography in Turkey has long remained within a limited framework due to the lack of analytical appro-aches, difficulties in accessing military archives and the tendency to focus on battle narratives rather than the strategic dimensions of warfare. Similar problems can be seen in the literatüre of 1877-1878 War. Most of the studies focused on the Plevna Battle while essential issues to understand war such as mobilization, concentration, supply and logistics have drawn little attention. To address this gap, the article compares Maxwell’s report with Ottoman, British and Russian sources. The study discusses the changes in mobilization and argues that the key factor of the war’s outcome was not the number of soldiers but how effectively they mobilized, directed and ma-naged. In this context, the study underlines the Ottomans weaknesses in strategic planning and command, which prevented them from using its sources efficiently. In contrast, the Russian success in logistics, supply, planning, definition of objective and concentration, supported by its pre-war reforms, is considered as the main reason behind its early advances and success in the war.
1877-1878 Russo-Turkish War Danube Front Mobilization Intelligence Bristish Archives Russian Army Ottoman Army
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yakınçağ Askeri Tarih |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.56694/karadearas.1807000 |
| IZ | https://izlik.org/JA37GU26XG |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 22 Sayı: 88 |