Attitudes Towards Marriage and Future Expectations of Single Parent Adolescent

Öz

The purpose of this research; To reveal to what extent the family environment plays a role in the future expectations and attitudes towards marriage of adolescents living in a single parent environment. This research has been applied in a descriptive scanning model. The universe of the study consists of single-parent high school students studying in the 2019-2020 academic year. 94 adolescents living in a single parent family environment were taken as the study group in this study. The data were obtained by "Personal Information Form", "Adolescent Future Expectations Scale", "İnönü Marriage Attitude Scale" and "Marriage Meaning Scale". Kruskal Wallis H Test, Mann Whitney U test and correlation analysis were used to analyze the data obtained. Parents of 75.53% of single parent adolescents included in the study were separated, others died. Statistically significant correlations were found between the overall scores of the Adolescent Future Expectation Scale and the scores obtained from all sub-dimensions of the study group (p <0.05). If the adolescent's family's economic level is low and has negative relationships with his mother, his expectations for the future decrease. If there is social and emotional closeness to one of the parents, this has a positive effect on attitudes towards marriage. Adolescents whose parents divorce; They are worried about the thoughts of marriage and making the mistakes their parents make. The adolescents in the study group were analyzed according to the situation of having a conflict with the mother. With the Adolescent Future Expectation Scale, it was determined that there is a significant difference in the sum of the sub-dimensions "Work and Education" and "Marriage and Family" (p<0.05). According to these data, when family integration is considered; It can be concluded that “family unity” is a mediator variable that explains the relationship between family type and attitudes towards marriage. At the end of the study, single parent adolescents; It has been revealed that their expectations for marriage and their perceptions of the future are heavily influenced by internal family relationships.

Anahtar Kelimeler

• Single parent family
• adolescence
• attitudes towards marriage
• expectations for the future

TEK EBEVEYNLİ ERGENLERİN EVLİLİĞE YÖNELİK TUTUMLARI İLE GELECEK BEKLENTİLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı; tek ebeveynli ortamda yaşayan ergenlerin, gelecekle ilgili beklentilerinde ve evliliğe yönelik tutumlarında, aile ortamının ne derece rol oynadığını ortaya koymaktır. Bu araştırma, betimlemeye dayalı tarama modelinde uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini, 2019-2020 eğitim öğretim yılında öğrenim gören tek ebeveynli lise öğrencileri oluşturmaktadır. Tek ebeveynli aile ortamında bulunan 94 ergen bu araştırmada çalışma grubu olarak alınmıştır. Veriler "Kişisel Bilgi Formu", "Ergen Gelecek Beklentileri Ölçeği", "İnönü Evlilik Tutum Ölçeği" ve "Evliliğe Yüklenen Anlam Ölçeği" ile elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizi için Kruskal Wallis H Testi, Mann Whitney U testi ve korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmaya alınan tek ebeveynli ergenlerin %75,53’ünün anne-babası ayrılmıştır, diğerleri vefat etmiştir. Çalışma grubundakilerin Ergen Gelecek Beklenti Ölçeği geneli puanları ile ölçeğin tüm alt boyutlarından aldıkları puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyonlar saptanmıştır (p<0,05). Eğer ergenin, ailesinin ekonomik düzeyi düşükse ve annesiyle olumsuz ilişkileri varsa, gelecekle ilgili beklentileri azalmaktadır. Ebeveynlerden birine sosyal ve duygusal yakınlık varsa, bu durum, evliliğe yönelik tutumlar üzerinde olumlu bir etki oluşturmaktadır. Ebeveynleri boşanan ergenler; evlilik düşüncesinden ve kendi ebeveynlerinin yaptıkları hataları yapmaktan kaygı duymaktadırlar. Çalışma grubundaki ergenler, anneyle çatışma yaşama durumuna göre incelenmiştir. Ergen Gelecek Beklenti Ölçeği ile, bu ölçeğin alt boyutları olan “İş ve Eğitim” ile “Evlilik ve Aile” alt boyutlarının toplamında, anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Elde edilen bu verilere göre aile bütünleşmesi ele alındığında; “aile bütünlüğünün”, aile tipi ile evliliğe yönelik tutumlar arasındaki ilişkiyi açıklayan bir aracı değişken olduğu sonucuna varılabilir. Çalışmanın sonunda tek ebeveynli ergenlerin; evliliğe dair beklentilerinin ve geleceğe yönelik algılarının, aile iç ilişkilerden yoğun şekilde etkilendiği ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Tek ebeveynli aile,
• ergenlik
• evliliğe yönelik tutumlar
• geleceğe yönelik beklentiler

Kaynakça

1. Aydın, O., & Baran, G. (2012). Ebeveynleri boşanma sürecinde olan 9-12 yaş grubundaki çocukların boşanmaya uyum düzeylerinin incelenmesi. Ankara Sağlık Bilimleri, 1(1), 35-52.
2. Amato, P. R. (2014). The consequences of divorce for adults and children: An update. Drustvena Istrazivanja, 23(1), 5–24. Doi:10.5559/di.23.1.01
3. Beavers, R. & Hampson, R. (2000) The beavers systems model of family functioning. The Association for Family Therapy, 22, 128-143.
4. Cui, M., Fincham, F. D., & Durtschi, J. A. (2011). The effect of parental divorce on young adults’ romantic relationship dissolution: What makes a difference? Personal Relationships, 18(3), 410–426. Doi:10.1111/j.1475-6811.2010.01306.x
5. Elmacı, F. (2006). Parçalanmış ve bütünlüğünü koruyan aileye sahip ergenlerin depresyon ve uyum düzeylerinde sosyal desteğin rolü, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 6(2), 403- 431.
6. Fiese, B. H., & Everhart, R. S. (2006). Medical adherence and childhood chronic illness: family daily management skills and emotional climate as emerging contributors. Current Opinion in Pediatrics, 18(5), 551–557. Doi:10.1097/01.mop.0000245357.68207.9b
7. Grych, J. H., Harold, G. T. & Miles, C. J. (2003). A prospective investigation of appraisals as mediators of the link between interparental confl ict and child adjustment. Child Development. 74(4), 1176-1193.
8. Johnson, V. I. (2011). Adult children of divorce and relationship education: Implications for counselors and counselor educators. The Family, 19(1), 22-29.

9. Herzer, M., Godiwala, N., Hommel, K. A., Driscoll, K., Mitchell, M., Crosby, L. E., & Modi, A. C. (2010). Family functioning in the context of pediatric chronic conditions, Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 31(1), 26–34. Doi:10.1097/ DBP.0b013e3181c7226b
10. Jellinek, M. S., Murphy, J. M., Little, M., Pagano, M. E., Comer, D. M., & Kelleher, K. J. (1999). Use of the Pediatric Symptom Checklist to screen for psychosocial problems in pediatric primary care: a national feasibility study. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 153(3), 254–260. Doi:10.1001/archpedi.153. 3.254
11. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel.
12. Kim, D. H., & Im, Y. J. (2015). The influence of family management style on psychosocial problems of childhood cancer survivors in Korea. European Journal of Oncology Nursing: the Official Journal of European Oncology Nursing Society, 19(2), 107-112. Doi:10.1016/j.ejon.2014.10.010.
13. Knafl, K. A., Deatrick, J. A., & Havill, N. L. (2012). Continued development of the family management style framework. Journal of Family Nursing, 18(1), 11–34. Doi:10.1177/ 1074840711427294.
14. Koca, B. Ü. (2017). Üniversite öğrencilerinde evlilik tutumu ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Kumpfer, K. L. (2002). Factors and processes contributing to Resilience: The Resilience framework. In Glantz, M. D., & Johnson, J. L. Longitudinal research in the social and behavioral sciences, An interdisciplinary series: Resilience and development positive life adaptation. New York: Kluwer Academic Publisher.
16. McWhirter, E. H., & McWhirter, B. T. (2008). Adolescent future expectations of work, education, family, and community development of a new measure. Youth & Society, 40(2), 182-202.
17. Meisenbach, R. J. (2010). The female breadwinner: Phenomenological experience and gendered Identity in Work/Family Spaces, Sex Roles, 62(1–2), 1-9. Doi:10.1007/s11199-009-9714-5
18. Miller, I.W., Ryan, C.E. (2000). The Mcmaster approach to families: theory, assessment, treatment and research. Journal of Family Therapy, 22, 168-189. Doi:10.1111/1467-6427.00145
19. Newman, M. G., Shin, K. E., Zuellig, A. (2016). Developmental risk factors in generalized anxiety disorder and panic disorder, Journal Of Affective Disorders, 20(6), 94-102.
20. Oskay, G. (1990). An investigation of parent-adolescent conflict resulting from value judgments based on socio-economic and other variables. Hacettepe Univ J Fac Edu, 5, 221-244.
21. Özabacı, N., Körük, S., Kara, A. (2018). Evliliğe yüklenen anlam ölçeğinin (EYAÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik, 8(50), 235-259.
22. Özdemir, Y. (2012). Examining the subjective well-being of adolescents in terms of demographic variables, parental control, and parental warmth. Egitim ve Bilim, 37(165), 1-14.
23. Özgüven, İ. E. (2000). Evlilik ve aile terapisi. Ankara: PDREM.
24. Riggio, H.R., & Fite, J.E. (2006). Attitudes toward divorce: embeddedness and outcomes in personal relationships. Applied Social Psychology, 36(12), 2935–2962.
25. Sooryamoorthy, R. (2012). The Indian family: Needs for a revisit. J Comp Fam Stud, 43:1-11.
26. Şendil, G., & Kızıldağ, Ö. (2003). Çocuk ve ergenlerde ebeveyn evlilik çatışması algısı. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı, 10(2), 58-66.
27. Şimşek, H. (2012) Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki lise öğrencilerinin gelecek beklentileri ve gelecek beklentilerini etkileyen faktörler, Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(1), 90- 109.
28. Thomas, J., & Hognas, R. S. (2015). The effect of parental divorce on the health of adult children. Longitudinal and Life Course Studies, 6(3). Doi: 10.14301/llcs.v6i3.267
29. Tuncer, M. (2011). Yükseköğretim gençliğinin gelecek beklentileri üzerine bir araştırma, International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 6(2), 933-946.
30. Turpoğlu Çelik, A. (2015). Erken çocukluk döneminin, aile ve toplum sağlığı ile demokrasi ve toplumsal gelişim üzerindeki etkileri ve yapılması gereken yatırım ve müdahaleler. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13, 240–263.
31. UNESCO (1992). Principal Regional Office for Asia and Pacific. The changing family in Asia: Bangladesh, India, Japan, Philippines and Thailand. Bangkok, Thailand: UNESCO.
32. Vazquez, S. M., & Rapetti, M. V. (2006). Future time perspective and motivational categories in Argentinean adolescents, Adolescence, 41(163), 511-532.
33. Willoughby, B. J. (2010). Marital attitude trajectories across adolescence. Youth and Adolescence, 39(11), 1305-1317.
34. Yalçın, H., Erkoç, E., Şişman, Z. (2020). Tek ebeveynli ailede yaşayan ergenlerin psikososyal sorunlarının incelenmesi, International Social Sciences Studies Journal,6(61), 1879-1887.
35. Yılmaz, C. (2020). Parçalanmış aile ortamındaki kız ergenlerin gelecekle ilgili beklentilerinin ve evliliğe yönelik tutumlarının değerlendirilmesi, Yüksek lisans tezi, KTO Karatay Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Disiplinlerarası Aile Danışmanlığı, Konya.
36. Yoko, N. (2002). Family discord, parental depression and psychopathology in offspring: ten-year follow-up, Journal Of American Acad. Child Adolesc, Psychiatry, 41(4), 402-409.
37. Zhang, Y., Wei, M., Han, H. R., Zhang, Y., & Shen, N. (2013). Testing the applicability of the family management style framework to chinese families. Western Journal of Nursing Research, 35(7), 920–942. Doi:10.1177/0193945913482051.