Demokrasiyi Küresel Siyasette Efektif Kılma Arayışında Bir Kuramlaştırma Denemesi: Anthony McGrew’ın Ulus-Ötesi Demokrasi Yaklaşımı

Öz

21. yüzyılı tanımlayan küreselleşme olgusu, ulus-devletin sınırlarının ötesinde bir demokratikleşme imkân ve ihtiyacını doğurmuştur. Günümüzde ulusal demokrasinin geleceği sorgulanmakta ve ulus-ötesi alanda yeni demokrasi modelleri tartışılmaktadır. Temel soru şudur: Demokrasinin küreselleşmesini, küreselleşmenin demokratikleşmesi ile mezcetmek mümkün müdür? Ulus-ötesi demokratik teorinin savunucusu vasfını taşıyan McGrew, belli başlı dört ulus-ötesi demokrasi modeli öngörmektedir. Bunlar liberal enternasyonalizm, radikal demokratik çoğulculuk, kozmopolit demokrasi ve müzakereci demokrasidir. Liberal enternasyonalizm, liberal devletlerin hedeflerini gerçekleştirmek amacıyla başka devletlere müdahale edebileceğini, hatta yerine göre etmesi gerektiğini savunur. Radikal demokratik çoğulculuk, kimlik ve farklılık konularına makul bir açıklama getirmekle ilgilenir. Kozmopolit demokrasi kuramı, demokratik norm ve değerlerin küreselden yerele farklı düzeylerde uygulanmasını öngörmektedir. Müzakereci demokrasi kuramı ise temel belirleyici kolektif kararların siyasi bir tartışma sürecinin sonunda alındığı bir demokrasi modelidir. McGrew’a göre, bu modellerden son ikisi, ulus-ötesi demokrasi yaklaşımına diğerlerinden daha uygun düşmektedir. Çünkü bu modeller, ulusun sınırlarını aşan demokrasiye ilişkin en sistematik ve ikna edici açıklamayı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ulus-Ötesi Demokrasi
• Liberal Enternasyonalizm
• Radikal Demokratik Çoğulculuk
• Kozmopolit Demokrasi
• Müzakereci Demokrasi

A Theorizing Attempt in the Quest to Make Democracy Effective in Global Politics: Anthony McGrew’s Transnational Democracy Approach

Öz

The phenomenon of globalization, which defines the 21st century, creates the possibility and need for democratization beyond the borders of the nation-state. Today, the future of national democracy is being questioned and new democracy models in the transnational arena are discussed. The core question is: is it possible to combine the globalization of democracy with the democratization of globalization? McGrew, who is an advocate of transnational democratic theory, proposes four major models of transnational democracy. These are liberal internationalism, radical pluralist democracy, cosmopolitan democracy and deliberative democracy. Liberal internationalism argues that liberal states can and should even intervene in other states in order to achieve their goals. Radical democratic pluralism concerned with providing a plausible explanation for issues of identity and difference. Cosmopolitan democracy theory envisages the application of democratic norms and values at different levels, from global to local. Deliberative democracy theory is a model of democracy in which the main determinant collective decisions are taken at the end of a political discussion process. According to McGrew, the last two of these models fit better with the transnational democracy approach than the others. Because these models offer the most systematic and convincing explanation of democracy that transcends national borders.

Anahtar Kelimeler

• Transnational Democracy
• Liberal Internationalism
• Radical Pluralist Democracy
• Cosmopolitan Democracy
• Deliberative Democracy

Kaynakça

1. Aligica, P. D. (2009). From the ‘Democracy of Nations’ to Stakeholders-Based Governance Systems. A. J. Langlois ve K. E. Sołtan (Eds.). Global Democracy and Its Difficulties içinde (pp. 35-54). London: Routledge.
2. Bahtiyar, K. (2020). Hegemonyanın Tarihsel Gelişimi Doğrultusunda Avrupa Birliği Süreci ve Almanya Örneği. Turkish Studies - Economics, Finance, Politics,15(1), 85-109.
3. Bantas, H. (2010). The Complete Deliberative Democracy. Reluctant Geek.
4. Bellamy, R. ve Jones, R. J. B. (2000). Globalization and Democracy - An Afterword. B. Holden (Ed.). Global Democracy: Key Debates içinde (pp. 202-216). London: Routledge.
5. Bevir, M. ve Reiner, T. (2012). The Revival of Radical Pluralism: Associationism and Difference. M. Bevir (Ed.). Modern Pluralism: Anglo-American Debates Since 1880 içinde (pp. 179-214). Cambridge: Cambridge University Press.
6. Bexell, M., Tallberg, J. ve Uhlin, A. (2010). Democracy in Global Governance: The Promises and Pitfalls of Transnational Actors. Global Governance, 16(1), 81-101.
7. Birch, A. (2007). The Concepts and Theories of Modern Democracy. London: Routledge.
8. Carter, A. (2001). The Political Theory of Global Citizenship. London: Routledge.

9. Cooper, D. (2000). Promoting Injury or Freedom: Radical Pluralism and Orthodox Jewish Symbolism. Ethnic and Racial Studies, 23(6), 1062-1085.
10. Dahl, R. A. (1993). Demokrasi ve eleştirileri. (L. Köker, çev.). Ankara: Yetkin Basımevi.
11. Dorman, M. (2011). Liberal Internationalism. http://www.e-ir.info/2011/08/02/liberal-internationalism/(Erişim: 12.09.2023).
12. Dryzek, J. S. (1999). Transnational Democracy. Journal of Political Philosophy, 7(1), 30-51.
13. Dunne, T. (2020). Liberal Internationalism. J. Baylis, S. Smith ve P. Owens (Eds.). The Globalization of World Politics: An Introduction to International Relations içinde (pp. 103-114). Oxford: Oxford University Press.
14. Erdoğan, M. (2012). Müzakereci Demokrasi ve Sınırları. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(22), 25-43.
15. Gordon, D. (1988). The Global Economy: New Edifice or Crumbling Foundations?. New Left Review, 168(1), 24-65.
16. Held, D. (1995). Democracy and the Global Order: From the Modern State to Cosmopolitan Governance. California: Stanford University Press.
17. Held, D. (2008). Kozmopolitanizm: Küreselleşmeyi Evcilleştirmek. D. Held ve A. McGrew (Eds.). Küresel Dönüşümler: Büyük Küreselleşme Tartışması içinde (ss. 609-627). Ankara: Phoenix Yayınevi.
18. Held, D. ve McGrew, A. (2008). Büyük Küreselleşme Tartışması. D. Held ve A. McGrew (Eds.). Küresel Dönüşümler: Büyük Küreselleşme Tartışması içinde (ss. 7-69). Ankara: Phoenix Yayınevi.
19. Heywood, A. (2012). Siyasetin Temel Kavramları. (H. Özler, çev.). Ankara: Liberte Yayınları.
20. Heywood, A. (2013). Küresel Siyaset. (N. Uslu ve H. Özdemir, çev.). Ankara: Liberte Yayınları.
21. Hirst, P. (1997). The Global Economy: Myths and Realities. International Affairs, 73(3), 409-425.
22. Hoffmann, S. (1995). The Crisis of Liberal Internationalism. Foreign Policy, (98), 159-177.
23. Hoogvelt, A. (1997). Globalization and the Postcolonial World: The New Political Economy of Development. New York: Macmillan.
24. Höffe, O. (2007). Democracy in an Age of Globalisation. Dordrecht: Spinger.
25. Hutchings, K. (1999). International Political Theory: Rethinking Ethics in a Global Era. London: SAGE Publications.
26. Karabulut, N. ve Bayrakcı, E. (2019). Yerel Demokrasi ve Yerel E-Katılım. Turkish Studies - Economics, Finance, Politics, 14(1), 71-94.
27. Keohane, R. O. (1998). International Institutions: Can Interdependence Work?. Foreign Policy, (110), 82-96.
28. Kuper, A. (2004). Democracy Beyond Borders: Justice and Representation in Global Institutions. Oxford: Oxford University Press.
29. McGrew, A. (2002a). Democratising Global Institutions: Possibilities, Limits and Normative Foundations. J. Anderson (Ed.). Transnational Democracy: Political Spaces and Border Crossings içinde (pp. 149-171). London: Routledge.
30. McGrew, A. (2002b). Transnational Democracy: Theories and Prospects. A. Carter ve G. Stokes (Eds.). Democratic Theory Today: Challenges for the 21st Century içinde (pp. 269-295). Oxford: Polity Press.
31. McGrew, A. (2003). Models of Transnational Democracy. D. Held ve A. McGrew (Eds.). The Global Transformations Reader: An Introduction to the Globalization Debate içinde (pp. 500-514). Cambridge: Polity Press.
32. McGrew, A. (2008). Ulusötesi Demokrasi Modelleri. D. Held ve A. McGrew (Eds.). Küresel Dönüşümler: Büyük Küreselleşme Tartışması içinde (ss. 591-608). Ankara: Phoenix Yayınevi.
33. Sandel, M. J. (1996). Democracy’s Discontent: America in Search of a Public Philosophy. Cambridge: Harvard University Press.
34. Tännsjö, T. (2006). Cosmopolitan Democracy Revisited. Public Affairs Quarterly, 20(3), 267-291.
35. Wallerstein, I. (2002). Modern Dünya Sistemi. (L. Boyacı, çev.). İstanbul: Bakış Yayıncılık.
36. Yıkıcı, A. ve Salman, T. (2020). 21. Yüzyılda Ayrılıkçılık: Katalan Örneği. Karadeniz Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 67-78.