International Migration-Crime Relations in Türkiye

Öz

Türkiye’de Uluslararası Göç-Suç İlişkileri

Öz

Göçler; nedenler değişse de insanların hayatında her zaman var olmuştur. Göç tanımlarına bakıldığında insanların yer değiştirme hareketi olarak değerlendirildiğini söyleyebiliriz. Göç hareketleri, dünya sistemleri ve insanların istekleri değiştikçe çeşitlenmiş bazen de göç insanlar için bir zorunluluk haline gelmiştir. İnsanların yer değiştirme hareketlerinde beklentileri, sahip oldukları veya maruz kaldıkları durumdan daha iyi koşullara ulaşma isteğidir. İnsanların ülke içi veya ülke dışı hareketlerinde; bu hareket ister gönüllü ister zorunlu olsun kendi değer yargılarını, kültürlerini, geleneklerini, yaşantılarını da beraberinde getirmektedir. Bireysel göç hareketlerinde hedef ülkelerde bu durum dikkat çekici olmamakla birlikte kitlesel göçler de belirgin farklılıkların ortaya çıkmasına neden olabilmektedir. Türkiye 2011 yılından itibaren orta doğu ülkelerinde yaşanan karışıklıklardan dolayı ciddi bir göç akınına uğramıştır. Göçe katılan insanların hem maddi yoksunlukları hem de manevi olarak yıpranmışlıkları Türkiye halkı için ilk başlarda üzüntüye sebep olmuştur. Göç sayısının her geçen gün artması, göçmenlerin kalıcılığı, kültür çatışmaları, göçmenlerin dil bilmemesi, çalışmadan devletten yardım aldıkları söylentileri zamanla tepkilere neden olmaya başlamıştır. Bu çatışmalarla birlikte göçmenlerin adı özellikle asayiş suçlarında ve ekonomik temelli suçlarda her geçen gün daha fazla duyulmaya başlanmıştır. Bu sebeple göç ve suç olgularının incelemesi bir zorunluluğa dönüşmüştür. Bu inceleme kitlesel olan göçlerde hedef ülkenin uyum çalışmalarına önem vermesi gerektiğini vurgulamaktadır. Son yıllarda Türkiye’nin aldığı göçler değerlendirilerek oluşan aksaklıklar için çözüm önerileri oluşturulmaya çalışılmıştır. Göçle bağlantılı olarak gerçekleşen suç oranlarındaki değişimin Türkiye özelinde değerlendirilmesi, bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. İçişleri Bakanlığı’ndan elde edilen göç verileri araştırmanın veri kaynağını oluşturmaktadır. Ulaşılan veriler, amaçlar doğrultusunda mekânsal ölçekte değerlendirilerek uluslararası göçlerin Türkiye’de suç konusunda nasıl bir konumda olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda suç olayları ile uluslararası göçlerin birbiriyle ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göçmen
• Suç
• Türkiye
• Uluslararası Göç
• Suç Türleri

Kaynakça

1. Abadan Unat, N. (2002). Bitmeyen Göç. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
2. Abadan Unat, N. (2002). Bitmeyen Göç. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
3. Adıgüzel, Y. (2018). Göç. Y. Adıgüzel içinde, Göç sosyolojisi (s. 3). Ankara: Nobel.
4. Akıncı , B., Nergiz, A., & Gedik , E. (2015). Uyum Süreci Üzerine Bir Değerlendirme. Göç Araştırmaları Dergisi, 58-83.
5. Akkaya, B. (2019). Uluslararası Göç Hukuku ve Türkiye'nin Göç Stratejisi Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep: Gaziantep Üniversitesi.
6. Aksoy , Z. (2012). Uluslararası Göç ve Kültürlerarası İletişim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi , 292-303.
7. Alpman, P. S., & Yarcı, S. (2018). Su., Göç ve Kimlik: Suç Teorilerinde Göç Olgusu. Turkish Studies Social Sciences, 143-158.
8. Aydın, D. (2016). İlk Suçlar. Ankara Barosu Dergisi, 271-288.

9. Ayhan, İ., & Çubukçu, K. M. (2007). Suç ve Kent İlişkisine Ampirik Bakış: Literatür Taraması . Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30-55.
10. Bell, B., Fasani, F., & Machin, S. (2013). Crime and Immigration: Evidence from Large Immigrant Waves. Review of Economics and Statistics, 1278-1290.
11. Bezen Tozkoparan , İ. (2017). Değişen Güvenlik Kavramı Çerçevesinde Göç: Türkiye Örneği. Uluslararası 11. Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildiri Kitabı, (s. 2185-2198). Elazığ .
12. Bodur Ün, M., & Paydak, A. (2017). Küreselleşen Dünyada Düzensiz Göç ve Türkiye: Adana İli Yabancılar Misafirhanesi Çalışması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 187-204.
13. Bozkurt, E. (2002). Hukukun Temel Kavramları. Ankara: Nobel Yayınları.
14. Burkay, S. (2008). Teorik Çerçevede Suç. Felsefe ve Toplumsal Bilimlede Dialoglar, 1-15.
15. Castles, S., & Miller, M. (2008). Göçler Çağı: Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri . İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları: 195.
16. Conklin, J. E. (2007). Criminology. Boston: Pearson.
17. Çağırkan, B. (2016). Göç, Hibrit Kimlik ve Aidiyet: Yeni Toplumlar, Yeni Kimlikler. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi , 2613-2623.
18. Demirhan , Y., & Aslan, S. (2015). Türkiye'nin Sınır Ötesi Göç Politikaları ve Yönetimi. Birey ve Toplum, 23-62.
19. Dinçer, O. B., Federici, V., Ferris, E., Karaca, S., Kirişçi, K., & Özmenek Çarmıklı, E. (2013). Suriyeli Mülteciler Krizi ve Türkiye Sonu Gelmeyen Misafirlik. Washington: Karınca Ajans Yayıncılık Matbaacılık.
20. Dönmez Kara, C. (2015). Göç Bağlamında Uluslararası İşbirliği ve Türkiye'nin Politikaları Doktora Tezi. Çanakkale: Onsekiz Mart Üniversitesi.
21. Ekici , S., & Tuncel , G. (2015). Göç ve İnsan. Birey ve Toplum Dergisi, 9-22.
22. Erdem, E. I. (2016). İnsani Güvenlik Kavramı Bağlamında Çevre Güvenliği . Gazi Akademik Bakış Dergisi , 255-281.
23. Gökulu, G. (2010). Kent Güvenliği Kentleşme ve Suç İlişkisi . Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 209-226.
24. Güllüpınar, F. (2012). Göç Olgusunun Ekonomi-Politiği ve Uluslararası Göç Kuramları Üzerine Bir Değerlendirme. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 53-85.
25. Günay Ergün, S. (2006). Türkiye'de Asayiş Suçları: Dağılış ve Başlıca Özellikleri. Milli Eğitim Dergisi , 230-249.
26. Harmancı, F., & Gözbenli, M. (2015). Toplumsal Açıdan Suçla Mücadele Stratejileri . Ankara: Nobel Yayınları.
27. Hayter, T. (2000). Open Borders. London: Pluto Press.
28. https://www.jandarma.gov.tr/. (E.T: 15.09.2020, 09 15). Jandarma. https://www.jandarma.gov.tr/2019-agustos-ayi-verileri: https://www.jandarma.gov.tr/2019-agustos-ayi-verileri adresinden alındı
29. İçduygu, A. (2009). International Migration and Human Development in Turkey. Ankara: UNDP/http://hdr.undp.org/sites/default/files/hdrp_2009_52.pdf.
30. İçduygu, A., & Sirkeci, İ. (1999). Cumhuriyet Dönemi Türkiye'sinde Göç Hareketleri. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
31. İçli, T. G. (1994). Kriminoloji. Ankara: Bizim Büro Basımevi.
32. Karasu, M. A. (2018). Suç Korkusu, Göç ve Suriyeli Sığınmacılar: Şanlıurfa Örneği . Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi , 332-347.
33. Keleş, R. (2000). Kentleşme Politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
34. Kıray, M. 1998. Örgütleşemeyen Kent: İzmir. İstanbul: Bağlam Yayınları.
35. Kızılçelik, S., & Erjem, Y. 1996. Açıklamalı Sosyoloji Sözlüğü . İzmir: Saray Kitabevleri.
36. Kızmaz, Z. (2018). Göç ve Suç Arasında Bir İlişki Var mı? :Bütüncül Bir Bakış. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 562-599.
37. Köse, T. (2006). Toplumsal Şiddetin Boyutları . Anlayış Dergisi, 41-59.
38. Martınez, D., Ewing, W., & Rumboat, R. (2015). The Criminalization of Immigration in the Unitede States . USA: Amerikan Göç Konseyi.
39. Martinez, R., & Matthew, L. (2000). On Immigration and Crime the Nature Of Crıme: Contınuıty and Change. USA: ABD Adalet Bakanlığı .
40. Miller, J. M. (2009). Criminology: A Reference Handbook. United States of America: SAGE Publications.
41. Mutluer, M. (2003). Göç kavramları üzerine. M. Mutluer içinde, Uluslararası göçler ve Türkiye (s. 10-11). İstanbul: Çantay.
42. Oğuz Gök, G. (2016). Kimin Güvenliği? Uluslararası Göç- Güvenlik İlişkisi ve Uluslararası Örgütlerin Rolü. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 65-82.
43. Piopiunik, M., & Ruhose, J. (2017). İmmigration, Regional Conditions and Crime: Evidence from an Allocation Policy in Germany. European Economic Review, 258-282.
44. Resmi Gazete. (E.T:25.06.2020, 06 25). Suçların Sınıflandırılması. http://www.resmigazete.gov.tr: http://www.resmigazete.gov.tr/2004 adresinden alındı
45. Sargın, S., & Temurçin, K. (2011). Türkiye'nin Suç Coğrafyası. Ankara: Polis Akademisi Yayınları.
46. Sencer, Y. (1979). Türkiye'de Kentleşme: Bir Toplumsal ve Kültürel Değişme Süreci. Ankara: Kültür Bakanlığı.
47. Sezer, A., & Şanlı , C. (2017). Coğrafya Öğretim Programında ve Ders Kitaplarında Göç Olgusu. Marmara Coğrafya Dergisi, 16-25.
48. Südaş, İ., & Mutluer, M. (2008). Ekonomik Etkileri Açısından Türkiye'nin Turizm Merkezlerine Yönelik Avrupalı Göçleri. Ege Coğrafya Dergisi, 51-59.
49. Şemşit, S. (2008). AB Politikaları Bağlamında Uluslararası Göç Olgusu ve Türleri . Celal Bayar Üniversitesi Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 277-279.
50. Şen, F. Y. (2006). Dünya ve Türkiye Perspektifinden Göçmen Kaçakçılığı, İnsan Ticareti, Organ-Doku Ticareti. Ankara: KOM ve TADOC Yayınları.
51. TDK. (E.T: 10.06.2020, 06 10). Göçebe. TDK: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
52. TDK. (E.T:06.06.2020, 06 06). Suç. TDK: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
53. TDK. (E.T: 10.06.2020, 06 10). Göç. TDK: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
54. TDK. (E.T:06.06.2020, 06 06). Suç. TDK: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
55. Topçuoğlu , H. (1984). Hukuk Sosyolojisi Dersleri/ Cilt II. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi.
56. Tunç, İ. (2013). Uluslararası Göç ve Göçmenlerin Sosyo Kültürel Uyum Sorunları.
57. https://www.academia.edu/5875594/Uluslararas%C4%B1_G%C3%B6%C3%A7_ve_Uyum_Sorunlar%C4%B1, 21-22.
58. Tunç, A. Ş. (2015). Mülteci Davranışı ve Toplumsal Etkileri: Türkiye'de Suriyelilere İlişkin Bir Değerlendirme. Tesam Akademi Dergisi, 29-63.
59. Tümertekin , E. (1973). Türkiye'de Şehirleşme ve Şehirsel Fonksiyonlar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
60. Tümtaş, M. S., & Ergun, C. (2016). Göçün Toplumsal ve Mekansal Yapı Üzerindeki Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1347-1359.
61. Uluç , A. (2019). Orta İlçesi Kırsalında Kişiye Karşı İşlenen Suçların Coğrafi Analizi/ Yüksek Lisans Tezi. Çankırı: Çankırı Karatekin Üniversitesi.
62. UNHCR BM Mülteci Örgütü. (E.T: 15.11.2020, 11 15). UNHCR Türkiye İstatistikleri. https://www.unhcr.org/tr/unhcr-turkiye-istatistikleri: https://www.unhcr.org/tr/unhcr-turkiye-istatistikleri adresinden alındı
63. Yakar, M., & Südaş, İ. (2017). Türkiye'de Yabancı Nüfusun Yeni Coğrafyaları . Ege Coğrafya Dergisi, 1-19.
64. Yalçın , C. (2004). Göç Sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık
65. Yıldırımoğlu, H. (2005). Uluslararası Emek Göçü: Alamanya'ya Türk Emek Göçü. Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 129-153.
66. Yılmaz, A. (2005). Türkiye'de İşsiz Nüfus. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43-56.
67. Yılmaz, A. (2014). Uluslararası Göç Çeşitleri, Nedenleri ve Etkileri . Turkish Studies, 1686-1705.
68. Yılmaz, A., & Ergün Ege, G. (2005). Şehir Güvenliği, Coğrafya ve CBS( Samsun Örneği ). Ege Coğrafi Bilgi Sistemleri Sempozyumu Bildiri Kitabı (s. 323-331). İzmir: Ege Üniversitesi.
69. Yiğittepe, L., & Çaykara, Y. H. (2019). Göç ve Göçmen Kaçakçılığı Suçları: Türkiye ve İtalya. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi , 83-92.
70. Yüceşahin, M., Bayar, R., & Özgür, E. M. (2004). Türkiye'de Şehirleşmenin Mekansal Dağılışı ve Değişimi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 23-39.
71. Yüceşahin, M. M., Sirkeci, İ., & Utku, D. (2019). Göç Çatışma Modelinin Katılım, Kalkınma ve Kitle Açıkları Üzerinden Bir Değerlendirmesi. Journal of Economy Culture and Society, 157-184.
72. Zaim, S. (2006). IV. Oturum Değerlendirmesi: Türkiye'den Göçler. Uluslararası Göç Sempozyumu Bidiriler (s. 327-330). İstanbul: Zeytinburnu Belediyesi.