Integrated Ergonomic Risk Analysis by Using REBA, RULA, OWAS, and AHP in the Furniture Manufacturing Line

Öz

Ergonomic risk is defined as the existence or potential of factors that may negatively affect the health and safety of employees in the workplace. The main source of ergonomic risks may be unsuitable working body posture, carried loads or applied forces at the workplaces. In order to protect employee health, ergonomic risk assessments must be carried out in workplaces to determine risk levels and take necessary precautions. This study was carried out in a company that produces furniture in the furniture sector. 42 working postures were evaluated in the study. Ergonomic risk levels of employees were determined by using REBA, RULA, OWAS and MURI methods. Since the risk score levels of each of these methods are different, the AHP method was applied to obtain an integrated risk score. Risk values were ranked using the criteria weights determined by the AHP method. While applying the AHP method, 3 decision makers were employed. Decision makers compared each ergonomic risk assessment method and determined their importance levels. According to the integrated risk scores, the highest risk levels of operations were determined to be taping the box (58%), sewing (45%), putting the finished parts (43%), removing the feet (43%), closing the box lids (42%) and removing the bases of parts (40%), respectively, and necessary remedial suggestions were presented.

Anahtar Kelimeler

• AHP
• Ergonomics
• risk Analysis
• REBA
• RULA

Etik Beyan

Ethics committee approval is not required.

Teşekkür

This study was derived from undergraduate students' theses.

Kaynakça

1. Esen, H. ve Fığlalı, N. (2013). Çalışma Duruşu Analiz Yöntemleri ve Çalışma Duruşunun Kas-İskelet Sistemi Rahatsızlıklarına Etkileri. Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 17(1), 41-51.
2. Öncü, E., Vayısoğlu, S.K., & Güven, Y. (2021). Akademisyenlerde Kas İskelet Sistemi Rahatsızlıkları Yaygınlığı, İş Gerilimi ve İlişkili Faktörler, Gümüşhane University Journal of Health Sciences, 10(2), 194-204.
3. Akay, D., Dağdeviren, M., & Kurt, M. (2003). Çalışma Duruşlarının Ergonomik Analizi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 18(3),73-84.
4. Özel, E., & Çetik, O. (2010). Meslekı̇ Görevlerin Ergonomik Analizinde Kullanılan Araçlar ve Bir Uygulama Örneği. Dumlupınar üniversitesi Fen bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22, 41-56.
5. Akın, G. (2013). Ergonomi. Alter Yayıncılık, Ankara.
6. Coşkun, M. B., Sağıroğlu, H., & Erginel, N. (2015). İş İstasyonlarının Ergonomik Riskinin NIOSH Yöntemi ile Belirlenmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 3(3), 365-370.
7. Karabacak, N. (2016). Dı̇ş Hekı̇mlerı̇nı̇n Çalışma Duruşlarının Ergonomı̇k Analı̇zı̇. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
8. Beliveau, P. J., Johnston, H., Van Eerd, D., & Fischer, S. L. (2022). Musculoskeletal Disorder Risk Assessment Tool Use: A Canadian Perspective. Applied Ergonomics, 102, 103740.

9. Zengin, M. A., & Asal, Ö. (2020). Bina inşaatındaki çalışan duruşlarının farklı ergonomik risk değerlendirme yöntemi ile değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 35(3), 1615-1630.
10. Hawari, N. M., Sulaiman, R., Kamarudin, K. M., & Me, R. C. (2022). Musculoskeletal Discomfort Evaluation using Rapid Entire Body Assessment (REBA) and Quick Exposure Check (QEC) among woodworking workers in Selangor, Malaysia. Asian Journal of Applied Sciences, 10(5). 407-416.
11. Erginel, N., Toptancı, Ş., & Ilgın, Acar. (2018). Bulanık REBA ile Bir Mobilya İmalat Firmasında Ergonomik Risk Değerlendirmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 6, 92-101.
12. Ekinci, E. B. M., & Can, G. F. (2018). Algılanan İş Yükü ve Çalışma Duruşları Dikkate Alınarak Operatörlerin Ergonomik Risk Düzeylerinin Çok Kriterli Karar Verme Yaklaşımı ile Değerlendirilmesi, Ergonomi, 1(2), 77-91.
13. Akalp, H. G., Saklangıç, U., & Çırakoğlu, S. (2021). Zeytin Tarımında Çalışan İşçilerin Çalışma Duruşlarının REBA Yöntemi ile Analizi. Ergonomi, 4(2), 88-96.
14. Koç, S., & Testik, Ö. M. (2016). Mobi̇lya Sektöründe Yaşanan Kas-İskelet Si̇stemi̇ Ri̇skleri̇ni̇n Farklı Değerlendi̇rme Metotları ile İncelenmesi̇ ve Mi̇ni̇mi̇zasyonu. Endüstri Mühendisliği, 27 (2), 2-27.
15. Polat, O., Mutlu, Ö., Çakanel, H., Doğan, O., Özçetin, E., & Şen, E. (2017). Bir Mobilya Fabrikasında Çalışan İşçilerin Çalışma Duruşlarının REBA Yöntemi ile Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 5 (Özel sayı), 263-268.
16. Costa, D. M. B., Ferreira, R. V., Galante, E. B. F., Nóbrega, J. S. W., Alves, L. A., & Morgado, C. V. (2018). Comparative Assessment of Work-Related Musculoskeletal Disorders in An İndustrial Kitchen. In Occupational Safety and Hygiene VI: Proceedings of the 6th International Symposium on Occupation Safety and Hygiene (SHO 2018), March 26-27, 2018, Guimarães, Portugal (p. 325). CRC Press.
17. Kahya, E., Alpaslan, K., & Şenyüz, G. (2023). Bir Metal Sanayi İşletmesinde Ergonomik Risk Değerlendirme Yöntemleriyle Bütünleşik İş Yüklerinin Analizi. ESOGÜ Müh. Mim. Fak. Dergisi, 31(3), 848-861.
18. Delice, E. K., Ayık, İ., Abidinoğlu, Ö. N., Çiftçi, N. N., & Sezer, Y. (2018). Ergonomik Risk Değerlendirme Yöntemleri ve AHP Yöntemi ile Çalışma Duruşlarının Analizi: Ağır ve Tehlikeli İşler için Bir Uygulama. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 6, 112-124.
19. Hignett, S., & McAtamney, L. (2000). Rapid Entire Body Assessment (REBA). Applied Ergonomics, 31(2), 201 205.
20. McAtamney, L., & Corlett, E.N. (1993). RULA: A Survey Method for The Investigation of Workrelated Upper Limb Disorders. Applied Ergonomics, 24(2), 91-99.
21. Karhu O., Kansi P. & Kuorinka I. (1977). Correcting Working Postures in Industry: A Practical Method for Analysis, Applied Ergonomics, 8(4), 199-201.
22. Ohno, T. (1988). Toyota Production System: Beyond Large Scale Production. Productivity Press, New York.
23. Karaburun M. (2018). Çok Ölçütü Karar Vermede AHP ve TOPSIS Yöntemleriyle Silah Seçimi. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Endüstri, Mühendisliği Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
24. Saaty, T. L. (1980). The Analytic Hierarchy Process. New York: McGraw-Hill.
25. Atıcı, H., Gönen, D., & Oral, A. (2015). Çalışanlarda zorlanmaya neden olan duruşların REBA yöntemi ile ergonomik analizi, Suleyman Demirel University, Journal of Engineering sciences and Design 3:3, (SI), 239-244.
26. Ülker, O. ve Burdurlu, E., (2012). Panel Mobilya İmalatında Kullanılan Bazı Makinelerde OWAS Yöntemi ile Eylemsel Duruş Analizi. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 12(2), 291-300.
27. Kahraman M. (2012). Ergonomik Risk Değerlendirme Yöntemlerinin Çok Ölçütlü Karar Verme Teknikleri ile Önceliklendirilmesi ve Bütünleşik Bir Model Önerisi, Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
28. Delice, E. K., Ayık, İ., Abidinoğlu, Ö. N., Çiftçi, N. N., & Sezer, Y. (2018). Ergonomik risk değerlendirme yöntemleri ve ahp yöntemi ile çalişma duruşlarinin analizi: ağir ve tehlikeli işler için bir uygulama. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 6, 112-124.
29. Özdağoğlu, A. (2008). Bulanik Analitik Hiyerarşi Süreci Yönteminde Duyarlilik Analizleri: Yeni Bir Alternatifin Eklenmesi - Enerji Kaynağinin Seçimi Üzerinde Bir Uygulama, İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 7(14), 15-34.