Konumsal Orman Amenajmanı Planlaması: Temel Kavramlar ve Modelleme Teknikleri (Spatial Forest Management Plannıng: Basic Concepts And Modeling Techniques)
Öz
Ormanların ekosistem tabanlı çok amaçlı planlanması (ETÇAP) yaklaşımına uygun amenajman planların hazırlanması aşamasında, konumsal özelliklerin planlara yansıtılması ile farklı konumsal planlama alternatiflerin geliştirilmesi büyük önem arz etmektedir. Konumsal orman amenajman planlaması, karar vericilere bütünleşik planlama yaklaşımı çerçevesinde, stratejik ve taktiksel düzeyde seçenekler sunmakta ve konumsal analizler yaparak en iyi kesim düzenini oluşturmasına olanak vermektedir. Bu makalede öncelikle konumsal planlamanın ormancılıktaki önemi ile Türkiye ormancılığı açısından bir değerlendirmesi yapılmıştır. Daha sonra konumsal orman amenajmanı planlaması ile ilgili temel kavramlar ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Son olarak konumsal orman planlamasında yaygın olarak kullanılan önemli sezgisel karar verme teknikleri (modelleme teknikleri) ile dünya ormancılığında konumsal planlama kapsamında geliştirilmiş ve kullanılmakta olan konumsal karar destek sistemleri tanıtılmıştır. Sonuçta, konumsal orman planlamasının ekosistem tabanlı çok amaçlı planlamada yer alması gereken önemli bir planlama tekniği olduğu vurgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Başkent E. Z., Köse S., Yolasığmaz H.A., Çakır G., Keleş S. 2002. Orman Amenajmanında Yeni Açılımlar Çerçevesinde Planlama Sürecinin Tasarımı Ve Yeniden Yapılanma. Orman Amenajmanında Kavramsal Açılımlar Ve Yeni Hedefler Sempozyumu, Nisan, Bahçeköy, İstanbul, Bildiriler Kitabı, 23–38.
- Baskent E. Z. 2001. Combinatorial Optimization in Forest Ecosystem Management Modeling. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 25, 187-194.
- Başkent E. Z., Keleş S., Sivrikaya F., Karahalil U. 2005. Sürdürülebilir Orman İşletmeciliği ve Planlaması İçin Karar Destek Sistemlerinin Geliştirilmesi, I. Çevre ve Ormancılık Şurası, Mart, Antalya.
- Boston K., Bettinger P. 2006. An Economic and Landscape Evaluation of The Green-up Rules for California, Oregon, and Washington (USA). Forest Policy and Economics, 8, 3, 251-266.
- Baskent E. Z. 1999. Controlling Spatial Structure of Forested Landscapes: A Case Study Towards Landscape Management. Landscape Ecology, 14, 83-97.
- Başkent E. Z., Yolasığmaz H.A., Mısır, M. 2001. Orman Ekosistem Amenajmanı, 1. Ulusal Ormancılık Kongresi, Türkiye Ormancılar Derneği Yayını, No, 1, 60–74.
- Bettinger P., Johnson D. L., Johnson K. N., 2003. Spatial forest Plan Development with Ecological and Economic Goals. Ecological Modelling, 169, 215-236.
- Bettinger P., Sessions J., Boston K. 1997. Using Tabu Search to Schedule Timber Harvests Subject to Spatial Wildlife Goals For Big Game. Ecological Modelling, 94, 111-123.
- Chen V. B. W., Gardow K. V. 2002. Timber Harvest Planning With Spatial Objectives, Using The Method of Simulated Annealing. Forstwissenschaftliches Centralblatt 121, 25-34.
- Church R. L., Murray A. T., Weintraub A. 1998. Locational Issues in Forest Management. Location Science, 6, 137-153.