Türkiye’de Acil ve Öncelikle Korunması Gereken Bir Alan: Kamilet ve Durguna Vadileri (Arhavi) ve Koruma Gerekçeleri
Öz
Ülkemiz kalkınma refleksi ve enerji açığının hızla kapatılması kaygıları ile çeşitli yatırım çalışmaları yapmaktadır. Ancak bu yatırımları yaparken doğa korumayı çok zaman bir lüks olarak algılama alışkanlığının varlığını sürdürmekte olması, büyük çevresel yıkımlara sebep olmaktadır. Arhavi Kamilet-Durguna Vadileri ve yakın çevresi, bu yatırım baskısına aday çok değerli ve hassas bir ekosistemdir.
Bu çalışmada Artvin/Arhavi İlçesinde günümüze bakir olarak ulaşabilmiş olan bir yörenin flora, fauna, peyzaj bütünlüğü ve tehditler yönünden değerlendirilmesi ve koruma gerekçelerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Çalışma alanının Türkiye’de korunan alanlar bakımından durumu, statüsü, bünyesinde barındırdığı endemik ve nadir bitki ve hayvan türleri, bunların IUCN tehlike kategorileri gibi farklı açılardan değerlendirmeleri yapılmıştır. Yörede tehlike kategorileri verilmiş 15’i endemik, 24 nadir bitki taksonu tespit edilmiştir. Ayrıca alanda mevcut hayvan türlerinin bir bölümünün listesi de verilmiştir. Bölgenin genel vejetasyon yapısı ile birlikte relikt türlerin oluşturduğu geniş doğal yaşlı ormanların varlığı da belirlenmiştir. Yine bu çalışmada yöredeki biyoçeşitliliğin devamına yönelik tehditler ve bunlara karşı alınabilecek önlemler hakkında değerlendirmeler yapılmakta, tüm bu özelliklerinin de değerlendirildiği koruma gerekçeleri sunulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Arhavi, Endemik ve nadir bitki, Korunan alanlar, Yabanıl alanlar
Kaynakça
- Acar, H.H., 1999. Orman İşletmeciliğinde Yol İnşaatı, Üretim ve Transport Çalışmalarının Doğal Çevre ve Korunması Açısından Değerlendirilmesi. I. International Symposium on Production of Natural Environment and Ehrami Karaçam, 497–507 s., Kütahya.
- Akesen, A., 1997. Doğal Kaynak Kullanımlarında Alternatif bir Yöntem Olarak Doğa Koruma Sistemlerinin Rolü ve Önemi, Doğal Kaynak Kullanımında Alternatif Yöntemler Yeni Yaklaşımlar, Marmara Üniversitesi Türkiye Ekonomisi Araştırma Merkezi ve Friedrich-Naumann vakfı, s. 35-44.
- Aytekin, O., 1999. Ortaçağdan Osmanlı Dönemi Sonuna Kadar Artvin’deki Mimari Eserler, TC Kültür Bakanlığı Yayınları/2257, Osmanlı Eserleri Dizisi / 8 ISBN 975-17-2055-9.
- Baran, İ., Atatür, M., 1998, Türkiye Herpetofaunası, T.C. Çevre Bakanlığı, Ankara.
- CITES, 2009. Appendices I, II and III, Erişim: [http://www.cites.org/eng/app/appendices.shtml]. Erişim Tarihi:25.12.2009.
- Çalışkan, E., Çağlar, S., 2010. Orman Yolu Yapım Çalışmalarının Çevreye Verdiği Zararların Değerlendirilmesi. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010, Cilt II, s. 564-570.
- Çolak, A.H., 2001. Ormanda Doğa Koruma (İlkeler, Prensipler, Stratejiler, Önlemler). Milli Parklar Av ve Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü Yayını, ISBN:975-8273-33-7.
- Davis, P.H., 1965-1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. I-IX.
- Davis, P.H., Mill, R.R., Tan, K., 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 10. Edinburgh University Press, Edinburgh.
- Demirel, Ö., 2005. Doğa Koruma ve Milli Parklar. KTÜ Rektörlüğü Genel yayın No:219, Fakülte Yayın No: 37, ISBN:975-98008-0-2.