Militia Units in the Ottoman Army in the First World War

Öz

This article examines the militia units formed in the First World War. At the beginning of the war, militia units were used to complete the deficiencies in the fronts that needed soldiers. As it is known, after the Balkan Wars, the number of armies decreased to 200,000 as some members of the army were demobilized and liquidated. It was not possible for an army with this number of soldiers to respond to the need in the war. For this reason, militia units were formed at the beginning of the First World War to increase the number of soldiers. The Unionists, who had the experience of Macedonia and Tripoli, played an important role in this orientation. Militia units were employed in all fronts, especially the Caucasian Front, which suffered significant losses in the Sarıkamış Operation. Two ways were preferred to form militia units. The first of these was voluntary units, and the second was tribal units. Volunteer units were formed mainly by refugees, Kurdish, Laz, Acar and other elements. Commanders from the Special Organization were appointed to their heads, and they were employed in critical areas. On the other hand, the recruitment of the Hamidiye Regiments, which were neglected during the Second Constitutional Era, to the army formed the second source of the militia organization. The name of the Hamidiye Light Horse Regiments, which was established during the reign of Abdülhamid II, was changed to Tribal Light Horse Regiments and reorganized. With this arrangement, the troops, which lost their former importance, became one of the forces that the people had hoped for again. During the First World War, between 25-45 thousand militia units were employed in the fronts and contributed to the defense of the homeland.

Anahtar Kelimeler

• History
• Ottoman Empire
• First World War
• Militia Forces
• Tribal Cavalry Units
• Hamidiye Regiments

Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Ordusu’ndaki Milis Birlikleri

Öz

Bu makalede Birinci Dünya Savaşı’nda oluşturulan milis birlikleri incelenmektedir. Savaşın başında asker ihtiyacı olan cephelerde eksikliklerin tamamlanması amacıyla milis birliklerinden yararlanma yoluna gidilmiştir. Bilindiği gibi, Balkan Savaşları’ndan sonra, bir kısım ordu mensupları terhis ve tasfiye edildiğinden ordu sayısı 200.000’e kadar düşmüştü. Savaşta bu sayıda askere sahip bir ordunun ihtiyaca cevap vermesi, mümkün değildi. İşte bundan dolayı, Birinci Dünya Savaşı başlarında asker sayısını artırmak için milis birlikleri oluşturma yoluna gidilmiştir. Bu yönelimde, Makedonya ve Trablusgarp tecrübesi yaşayan İttihadçıların önemli rolü olmuştu. Milis birlikleri, başta Sarıkamış Harekatı’nda önemli kayıplar veren Kafkas Cephesi olmak üzere, bütün cephelerde istihdam edilmişti. Milis birlikleri oluşturmak için iki yol tercih edildi. Bunlardan ilki gönüllü birlikler, ikincisi ise aşiret birlikleriydi. Gönüllü birlikler, başta muhacirler olmak üzere, Kürt, Laz, Acar ve diğer unsurlardan oluşturulmuştu. Başlarına Teşkilat-ı Mahsusa’dan komutanlar atanarak, kritik bölgelerde istihdam idildiler. Öte yandan, İkinci Meşrutiyet döneminde ihmal edilen Hamidiye Alayları’nın orduya kazandırılması, milis teşkilatının ikinci kaynağını oluşturmuştur. İkinci Abdülhamid döneminde kurulan Hamidiye Hafif Süvari Alayları’nın adı, Aşiret Hafif Süvari Alayları şeklinde değiştirilerek yeniden teşkilatlandırılmıştır. Bu düzenleme ile, eski önemini kaybeden birlikler, yeniden ahalinin ümit bağladığı kuvvetler arasına girdi. Birinci Dünya Savaşı’nda 25-45 bin arasında milis birliği, cephelerde istihdam edilerek vatan savunmasına katkıda bulunmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Osmanlı Devleti
• Birinci Dünya Savaşı,
• Milis Birlikleri,
• Aşiret Süvari Birlikleri
• , Hamidiye Alayları

Kaynakça

1. BOA, Osmanlı Arşivi. Dahiliye Kalem‐i Mahsûs Müdüriyeti Belgeleri (DH.KMS). No, 41. Gömlek No. 36-2.
2. BOA, Osmanlı Arşivi.Hariciye Siyasi Kısmı Belgeleri (HR.SYS). No. 2872/2. Gömlek No. 172.
3. BOA, Osmanlı Arşivi.Hariciye Siyasi Kısmı Belgeleri (HR.SYS). No. 2872/2. Gömlek No.175.
4. “Mükellefiyet-i Askeriyye Kanun-ı Muvakkatı”, Düstur, İkinci Tertib, 6, 662-703.
5. “Aşiret Hafif Süvari Alayları Nizâmnâmesi”, Düstûr, İkinci Tertib, 2, 650-666.
6. “Aşiret Süvâri Alayları Hakkında Nizâmnâme”, Düstûr, İkinci Tertib, 4, 370-398.
7. Çakmak, Fevzi, Birinci Dünya Savaşı’nda Doğu Cephesi, Ankara: Genelkurmay Basımevi, 2005.
8. Nursi, Bediüzzaman Said, Münazarat, İstanbul: Yeni Asya Neşriyat, 2007.

9. İlter, Aziz Samih, Birinci Dünya Savaşı’nda Kafkas Cephesi Hatıraları, Ankara: Genel Kurmay Basım evi, 2007.
10. Altınbilek, Hakkı; Kır, Naci, Birinci Dünya Harbinde Türk Harbi: Kafkas Cephesi 3.Ordu Harekatı. 2, Ankara: Genel Kurmay Basımevi, 1993.
11. Kodaman, Bayram, Sultan Abdülhamid’in Doğu Anadolu Politikası, İstanbul: Orkun Yayınevi, 1983.
12. Beşikçi, Mehmet, Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Seferberliği, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 2015.
13. Evsile, Mehmet, “Birinci Dünya Savaşı’nda Kafkas Cephesi’nde Aşiret Mensuplarından Oluşturulan Milis Birlikleri”, Milli Birlik ve Beraberlik Paneli, Kars: 23 Kasım 1995.
14. Günay, Selçuk, “II. Abdülhamid Devri’nin Son Yıllarında Güneydoğu Anadolu ile Kuzey Irak’ta Aşiret Mücadeleleri ve Milli Aşireti Reisi İbrahim Paşa”, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 59/103-132. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, 1995.
15. Klein, Janet, Hamidiye Alayları İmparatorluğun Sınır Boyları ve Kürt Aşiretleri, İstanbul: İletişim Yayınları, 2013.
16. Köksal, Osman, Mükellefiyet-i Askeriye Kanun-u Muvakkatı 29 Nisan 1330 (Osmanlı Devleti’nde Askeralmada Son Durum), (Ankara: Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 1987).
17. Ölmez, Adem, “İttihad ve Terakki’nin Tensikat Politikası ve Uygulamaları”, 100. Yılında Birinci Dünya Savaşı Uluslararası Sempozyumu 12-15 Kasım 2014, Antalya: Akdeniz Üniversitesi-Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, 2014.
18. Ölmez, Adem, “Ölüm ve Zulmün Üç Hali: Birinci Dünya Savaşı’nda Bitlis Cephesi”, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Akademik İncelemeler Dergisi, Sakarya: 9/2 (2014), 1-22.
19. Ölmez, Adem, Uzun Yürüyüş, İstanbul: Nesil Yayınları, 2012. Tetik, Ahmet, Teşkilat-ı Mahsusa, Umur-ı Şarkiyye Dairesi, İstanbul; Türkiye İş Bankası Yayınları, 2014.
20. Türk Silahlı Kuvvetleri Tarihi, C.III, 6. Kısım (1908-1920), Ankara: Genelkurmay Tarih ve Strateji Etüt Başkanlığı Yayınları, 1996.
21. Uyar, M; Erickson, Edward, Osmanlı Askeri Tarihi, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 2014.
22. Yıldız, Hasan, “Osmanlı’da Medrese Talebelerinin Kur’a İmtihanlarından Muaf Tutulmalarının Sebep ve Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme”, Vakanüvis, 5, 2 (Güz 2020), 1074-1125.