Kur’ân’ın İ’câzı Üzerine Genel Bir Değerlendirme

Katre Dergisi’nin ikinci sayısını “Kur’an’ın i’cazı” konusuna hasrettik. İslam

tarihinde bu konu önemine binaen Tefsir ilminin bir alt dalı olarak gelişmiştir.

Günümüzde de konu önemini korumakta olup, Bediüzzaman Said Nursi de bu

konuya özel bir önem atfetmiştir. Dergimizde yer alan makaleler konunun bazı

yönlerini ayrıntılı olarak ele almakla birlikte, bazı yönleriyle ilgili ayrıntılı bilgi

veren makale yoktur. Biz de hem konuyu biraz toparlamak hem de olmayan meseleleri

özet olarak vermek için Kur’an’ın i’cazı üzerine genel bir değerlendirme

yapmayı gerekli bulduk.

Yüce Allah, kendisini insanlara tanıtmak ve onların kendisine ibadet etmelerini

sağlamak amacıyla içlerinden en faziletlilerini peygamber olarak seçer; emir ve

yasaklarını onlar aracılığıyla bildirir. Gönderilen zatın kendi toplumu tarafından

reddedilmemesi için ona nübüvvet delili olmak üzere bazı mucizeler verir. Peygamberlere

verilen mucizeler genellikle o dönemde kendi toplumlarında en çok

revaç bulan konular cinsinden olmuştur. Hz. Muhammed döneminde en çok revaç

bulan konu, şiir ve edebiyat olduğu için, O’na verilen en büyük mucize de söz

cinsinden olmuştur. Dolayısıyla onun en büyük mucizesi Kur’ân-ı Kerîm’dir. Nitekim

Kur’an-ı Kerîm de, Allah’tan başka hiçbir gücün onun bir benzerini gerçekleştiremeyeceğini

bildirmek ve bu hususta inkârcılara meydan okumak suretiyle

kendisinin mucize oluşunu ispat etmiştir.