BİR ARADA YAŞAMANIN TEMELLERİ
Öz
İnsan, bu dünyaya tek başına gelen, fakat diğer insanlarla birlikte yaşayan sosyal bir varlıktır. Toplum içerisinde birlikte yaşayan insanların farklı inanç, iş ve görevleri olduğu gibi, insanlar farklı ırk, renk, dil, cinsiyet ve kabilelere sahiptirler. Farklı özelliklere sahip insanların yaşadığı toplumda, bir arada yaşamanın getirdiği bir takım vazifeler ve sorumluluklar bulunmaktadır. Farklı inanç, ahlak ve davranışlara sahip insanların aynı toplumda huzur ve barış içerisinde yaşaması, güvene dayalı bir toplum oluşturulması için bir takım ilkelerin temelde kabul edilmesi gerekmektedir.
Kur’ân’da mevcut bilgiler ana hatlarıyla, insan-Allah ilişkisi, insan-kâinat ilişkisi ve insan-insan ilişkileri hakkındadır. Kur’ân-ı Kerîm’i dikkatle inceleyen, temel işlev ve hükümlerini tetkik eden bir kişi, onun sadece indirildiği Arap toplumuna değil, kıyamete kadar gelecek olan tüm fert ve toplumlara hitap ettiğini, insanların ferdî ve toplumsal temel ihtiyaç ve sorunlarına cevap verebilecek nitelikte olduğunu görecektir.
İnsanın kendisiyle veya diğer insanlarla kurduğu ilişkilerde barışın ve güven ahlâkının hâkim olabilmesi için toplumda fertler arasında ma‘rûf, mürüvvet, hilim, adâlet, takvâ, birr, emniyet, hasene ve sulh gibi hususların özel bir yeri vardır. Çünkü bu vb. kavramların neticesi olan davranışlar, sadece kendi anlam alanları ile ilgili değil, yerine göre ahlâk, itikad, ibadet, hukuk gibi başka alanlardan birini ya da bir kaçını ilgilendirmektedir. Bu açıdan bu kavramlarla ve neticesinde hâsıl olan davranışlarla müsbet hareket iç içedir.
Bu
çalışmada ma‘rûf kavramı ekseninde âyetleri ve hadisleri
inceleyeceğiz. Ayrıca eserlerinde, “Müsbet
adalet, hak sahibine hakkını vermektir” (Lem‘alar); “Milliyetimiz bir
vücuttur. Ruhu İslamiyet, aklı Kur’ân ve imandır.” (Münazarat) diyen üstad Bediüzzaman’ın, Risale-i
Nur Külliyatında toplumsal ve beşeri ilişkilerle ilgili ortaya
koyduğu “müsbet hareket” kavramı incelenecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdülbâki, M. F. (1982). Mu’cemü’l-Müfehres li elfâzı’l-Kur’âni’l-Kerîm, İstanbul: Mektebetü’l-İslâmiyye.
- Âlûsî, M. (ts.). Rûhu’l-Me‘ânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb‘il-Mesânî, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî.
- Aron, R. (1986). Sosyolojik Düşüncenin Evreleri, Çev. Alemdâr Korkmaz, Ankara: Kültür Yayınları.
- Atalay, O. (2009). “İslâm Düşüncesinde Birlikte Yaşamanın Dinî Temelleri”, İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi, 2008 Yılı Kutlu Doğum Sempozyumu, (ss.70-97) Ankara: DİB. Yayınları.
- Atalay, O. (2015). İslam Toplum I (Çoğulculuk ve Özgürlük), İstanbul: İşaret Yayınları.
- Bardakoğlu, A. (2010). XXI. Yüzyıl Türkiye’sinde Din ve Diyanet, Der. Ömer Menekşe, Ankara: DİB. Yayınları.
- Berki, A.H.-Keskioğlu, O. (1991). Hz. Muhammed ve Hayatı, İstanbul.
- Buhârî, M.İ. (1981). Câmiu’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Araştırmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Şaban Karasakal
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
12 Ocak 2019
Kabul Tarihi
21 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 8
