‘VE GÜNEŞ CEREYAN EDER’ MEÂLİNDEKİ AYETİN ASTRONOMİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Yasin suresinin otuz sekizinci ayetinde Yüce Allah Güneş’in yörüngesinde cereyan etmesini, kendisi için bir delil kılmıştır. Cereyanları ile Güneş’in Allah’ın varlığına ve kudretine bir delil olması, o koca kütlenin belli bir düzene itaat etmesidir. İnsanların Güneş’ten fayda görmesi Aziz ve bilen bir Allah’ın istemesi iledir. Ayette geçen ve “cereyan eder, akıp gider, döner” anlamlarına gelen “tecrî” kelimesi farklı anlamları içeren özel bir kelime olarak seçildiği anlaşılmaktadır. “Tecri” kelimesi, Güneş’in Dünya’daki bir gözlemciye göre doğup battığını, kış ve yaz konumlarını, Yer merkezli sistemde Yer etrafında Güneş küresi ile birlikte döndüğünü, Güneş merkezli sistemde sisteminin merkezinde çark gibi dönerek tüm gezegenleri ile birlikte bir saniyede beş saatlik mesafeyi kat eder tarzda Herkül burcu tarafına gittiğini, Samanyolu galaksisinin merkezi etrafında saniyede 250 km hızla dolandığını, bunu yaparken 33 milyon yılda bir Samanyolu diskinin bir tarafından diğer tarafına geçtiğini, yani osilasyon hareketi yaptığını, aynı zamanda pulsasyon gösterdiğini, dönmesinin katı cisim gibi değil, diferansiyel döndüğünü, bu sayede Dünya’daki dinamoyu çalıştıran çekirdek manyetik alanı ürettiğini, Dünya manyetik alanının Dünya’daki hayatı koruduğunu, Güneş’in merkezinde cereyan eden hızı kontrol edilmiş nükleer reaksiyonları ile Dünya’daki hayatı destekleyen, tahrip etmeyen bir enerjiyi ürettiğini anlatmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Güneş
• Güneş'in Özellikleri
• Güneş'in Hareketleri
• Kur'an
• Yasin Suresi

EVALUATION OF THE QUR’ANIC VERSE ‘AND THE SUN RUNS ITS COURSE’ FROM ASTRONOMICAL PERSPECTIVE

Öz

The thirty eighth verse of the Surah Yasin in the Qur’an shows the Sun as one of the evidences of Al-Mighty and Al-Knowing Allah. The Arabic word “tecri”, which is included in “And the Sun is running on its course” in such a way that the verse indicates Sun’s constrained motions are for the benefit of the mankind. This verse convinces the people of later centuries who are aware of scientific developments about the Sun, the same as the people, who lived together with Prophet Muhammad (PBUH) but without this new knowledge. The Arabic word “tecri” may mean the apparent motion of the Sun as seen by an observer on the Earth. It may mean the motion of the Sun on a sphere revolving around the Earth; or it may mean the Sun itself is rotating in the center of the Solar System, as it is moving towards Vega, Constellation Hercules, in a speed of about 20 km per second, and revolving around the center of Milky Way with a speed of 250 km per second, while doing this, in every 33 million years changes its position switching back and forth from north of the Galactic plane to its south, from its south to its north; that is to say it is oscillating, while it is pulsating. It may also mean the Sun is differentially rotates, so that its differential rotation is the reason for the Sun to produce Solar magnetic fields, which is used by the dynamo working on the Earth, which produces Earth’s magnetic fields, which protects life on the Earth. Also, it may mean the nuclear reactions occurring in the core of the Sun, which are obviously under control, so that energy produced is just enough for the life on the Earth. If any other word, instead of “tecri”, had been chosen, some of those meanings wouldn’t be understood properly.

Anahtar Kelimeler

• Sun
• Solar Motions
• Solar Properties
• Qur’an,
• Surah Yasin

Kaynakça

1. Eker, Zeki. “İnsan Bilim İslam”. Köprü Dergisi 53 (Kış 1996), 99-106.
2. Eker, Zeki. “Tarih Boyunca Bilim ve Allah İnancı”. Bilimler Işığında Yaratılış, Haz. Adem Tatlı. İstanbul: Üsküdar Üniversitesi Yayınları, 2015.
3. Güllüce, Veysel. “Kur’ân’ın İ’câz Vecihlerinden Biri Olarak Lafzındaki Câmiiyyet”, Katre Dergisi 2 (Haziran 2016),185-201.
4. Hazen, M. Robert. The Story of Earth. New York: Viking, Penguin Group, 2012.
5. NASA WEB sayfası (15 mart 2020) https://www.nasa.gov/mission_pages/sunearth/science/solar-rotation.html
6. Kippenhahn, Rudolp. West Sussex PO19 1UD. England: John Wiley & Sons Ltd., 1994.
7. Koupelis, Teo. Evreni Anlama Serüveni - In Quest of the Unverse. Çeviri ed. Tolga Güver. İstanbul: Nobel Yayınları, Ekim 2017.
8. Muhammed Esed. Kur’an Mesajı meal-tefsir. çev. Cahit Koytak ve Ahmed Ertürk. İstanbul: İşaret Yayınları, Eylül 1999.

9. Nasr, Seyyid Hüseyin. İslam ve İlim - İslam Medeniyetinde Akli İlimlerin Tarihi ve Esasları. çev. İlhan Kutluer. İstanbul: İnsan Yayınları, 1989.
10. Nasr, Seyyid Hüseyin. İslâm’da Bilim ve Medeniyet. çev. Nabi Avcı, Ahmet Ünal & Kasım Turhan. İstanbul: İnsan Yayınları, 1968.
11. Nursi, Said. Lem’alar. İstanbul: Söz Yayıncılık, 2012.
12. Nursi, Said. Sözler. İstanbul: Söz Yayıncılık, 2012.
13. Olaf, Pedersen. Early Physics and Astronomy. England: Cambridge University Press, 1993.
14. Râzî, Fahruddin. Tefsir-i Kebir - Mefâtihu’l Gayb. 18. Cilt., çev. Suat Yıldırım vd. İstanbul: Huzur Yayınevi, 2002.
15. Taylor, W. Fred. Planetary Atmospheres. England: Oxford University Press, 2010.
16. Yeniçeri, Celal. “Güneş”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 14/291-292. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.
17. Yıldırım, Cemal. Bilim Tarihi. 12. Basım. İstanbul: Remzi Kitabevi, 2009.
18. Zeilik, Michael and Gregory, A. Stephen. Introductory Astronomy and Astrophysics. 4th ed. Broocs/Cole. USA: 10 Davis Drive, 1998.