Uyguladıkları Prensipler Bakımından Nizari-İsmaililer ve FETÖ Benzeşmesi

Öz

Selçuklular döneminde İslam Dünyası’nda terör estiren, inanç bazında İslam’dan uzak olan, taraftar elde etmek için gizlilik, takiyye ve yeri geldiğinde tehdit eden Batınîler ile 1970’li yıllardan itibaren önce dini bir cemaat görünümünde olan ve sonrasında farklı emeller taşıyan FETÖ’nün benzeşen çok yönleri bulunmaktadır. Bu çalışma özellikle Batınîlerin davet metotları ile FETÖ’nün davet şekilleri arasındaki örtüşen taraflarını ele almaktadır. Görülecektir ki, Batınîler ile FETÖ’nün benzeşen pek çok tarafı bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Batınî
• Haşşaşi
• İsmaili
• Nizari
• FETÖ
• PDY
• Mezhep
• Gazzali

Similarity between Nizari-İsmailis and FETO in Terms of the Methods Applied

Öz

There are many similar aspects between Batinis and FETO terrorist organization. Batinis terrorized the Islamic world during the Seljuk period; stood far from Islam on the basis of belief and engaged in deception and threatening when necessary to gain supporters. FETO terrorist organization had the appearance of a religious community since 1970s and later carried different ambitions. This study deals with the overlapping aspects of the invitation methods of the Batinis and those of FETO. It will be seen that Batinis and FETO have many similarities.
The warriors of Hasan Sabbah, following his orders without questioning, infiltrated the Seljuk palace and constantly threatened the Seljuks. When considering the organization of FETÖ and the methods its members follow in finding supporters, they seem to be exactly like the Hashashis. Both organizations show similarities in matters such as keeping secrets, absolute obedience to their leaders, taqiyya, threatening those who oppose them and sometimes murdering them through assassination and ignoring some religious orders and accepting certain harams as permissible.
For FETÖ, whose true intentions revealed in the later years, the analogy of Hashashi caused indignation among the members of the organization, and some Muslims also found it strange. However, some actions like overthrowing the legitimate government and attempting to assassinate the prime minister of Turkey, revealed their intentions in the course of time. Thereafter, in Turkey a number of researches have been done regarding Ismailiyye, Batinis and Hashashis and as a result of these researches, it has turned out that the comparison of FETÖ-Hashashi is accurate and even FETÖ is more dangerous than the previous.

Anahtar Kelimeler

• Bâtınî
• Haşşâşî
• İsmâilî
• Nizârî,
• FETO
• Principle
• Sect
• Gazzâlî

Kaynakça

1. KAYNAKÇA Abdurrahman Bedevi. Mezâhib’l-İslâmiyyîn. Beyrut: 1973.
2. Ahmed b. Hanbel. Müsned. Thk. Şu‘ayb el Arnaût ve arkadaşları. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1413/1993.
3. Aslan, Hüseyin. “Rüya Metaforu Üzerinden Din İstismarı: FETÖ Örneği”. Liberal Düşünce Dergisi. 22/87: 33-47. 2017.
4. Bağdâdî, Ebu Mansur Abdulkahir b. Tahir b. Muhammed. el-Fark beyne’l-Fırak. Nşr. M. Muhyiddin Abdulhamid. Mısır: ts..
5. Dalkıran, Sayın. Aklın Büyük Yanılgısı Tanrılaştırma. İstanbul: Yedi Renk Yayınları, 2005. Deylemî, Muhammed b. El-Hasan. Beyanu Mezhebi’l-Batıniyye,ve Butlanuhu (Kavaidu Akaidi Âli Muhammed kitabından ayrı basım). Nşr. R. Strothmann, İstanbul: 1983.
6. Edward Granville Browne. “LHP”. A Literary History of Persia. I-IV. Cambridge: 1906, 1924, 1928, 1951.
7. Erdoğan, Latif. Şeytanın Gülen Yüzü. İstanbul: Turkuvaz Yayınları, 2016.
8. Gazzâli, Ebu Hamid. Bâtınîliğin İçyüzü. Çev. Avni İlhan. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2019.

9. Gazzâli, Ebu Hamid. Fedâîhu'l-Batınıyye. Nşr. Abdurrahman Bedevî. Kahire: 1383/1964.
10. Gülerce, Hüseyin. Kirli Hesaplar Çarşısı. İstanbul: Kahverengi Yayınları, 2016.
11. İzmirli İsmail Hakkı. Dürzi Mezhebi. İstanbul: 1926.
12. Komisyon. Kendi Dilinden Fetö Örgütlü Bir Din İstismarı. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2017.
13. Kutluay, Yaşar. Tarihte ve Günümüzde İslam Mezhepleri. Konya: Selçuk Yayınları, 1968.
14. Şeyh Saduk. Risâlâtu’l-İ’tikâdâti’l-İmâmiyye (Şiî-İmâmiyye’nin İnanç Esasları). Çev. Ethem Ruhi Fığlalı. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları, 1978.