Buket Uzuner’in “Mor ve Ötesi” Adlı Öyküsünün Postmodernizm Açısından İncelenmesi

Öz

Postmodernizm II. Dünya Savaşı sonrası sarsılan modernizmin yerini alan akımdır. Kendini ilk olarak mimari alanında gösteren bu akım doğal olarak sanatın diğer dallarına ve edebiyata da yansımıştır. Postmodernizm köklerini modernizmden alsa da onunla taban tabana zıt bir akımdır. Dolayısıyla postmodern edebiyatta modern edebiyat tekniklerine zıt teknikler geliştirilmiş ve bilinçli olarak kullanılmıştır. 1960’lı yıllardan itibaren postmodern akımın etkisine giren Türk edebiyatında da özellikle 80’li yıllardan sonra birçok postmodern eser yazılır. Bu makalede Buket Uzuner tarafından 1988 yılında kaleme alınmış “Mor ve Ötesi” adlı öyküde kullanılan postmodern unsurların ve anlatım tekniklerinin neler olduğu ortaya konulmaktadır. Postmodern edebiyat üzerine birçok teorik eserler yazılmaktadır. Bu eserlerde yer alan teorik bilgilerin bir edebi eserde nasıl uygulandığının somut olarak irdelenmesi ve gözler önüne serilmesi bu çalışmanın temel amacıdır.

Anahtar Kelimeler

• Postmodernizm
• anlatıcı
• zaman
• mekan
• metinlerarasılık.

Kaynakça

1. ÇETİN, Nurullah, Roman Çözümleme Yöntemi, Öncü Kitap, Ankara 2013.
2. ÇETİŞLİ, İsmail, Batı Edebiyatında Edebî Akımlar, Akçağ Yayınları, Ankara 2001.
3. OKTAY, Gülçin, Modern Türk Hikayesinde Postmodern Açılımlar (Yüksek Lisans Tezi) Trakya Üniversitesi, 2011.
4. ÖZOT, Gamze Somuncuoğlu, Postmodernizm ve Türk Romanındaki Yansımaları (Doktora Tezi) Ankara Üniversitesi, 2009.
5. ROSENAU, Pauline Marie, Postmodernizm ve Toplum Bilimleri, Ark Yayınları, Ankara 1998.
6. SAZYEK, Hakan, “Türk Romanında Postmodern Yöntemler ve Yönelimler”, Hece Dergisi, Ankara 2002, S. 65-66-67 s. 493-509.
7. UZUNER, Buket, Güneş Yiyen Çingene, Everest Yayınevi, İstanbul 2005.