Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken adlı hikâye kitabı, 1970’ler Türkiye’sinin bireysel bunalımlarını modernist anlatı teknikleriyle bir araya getiren özgün ve öncü bir eserdir. Atay, modern hayatın birey üzerindeki yıkıcı etkilerini; mekân, zaman, nesne ve dil ekseninde kurguladığı anlatı evreniyle hikâye karakterlerinin iç dünyalarını iç içe işleyerek görünür kılar. Bu kurgulama tekniğiyle dönemin toplumsal, psikolojik ve felsefi sorunlarını da metne dönüştürmüş olur. Atay, Korkuyu Beklerken adlı kitabında hikâyelerini birbirinden bağımsız kurgular gibi görünür ancak hepsini ortak bir yapıda bir araya getirir. Bu kitapta yer alan hikâyelerde mekân ve nesne imgeleri; karakterlerin iç dünyasının yalnızca birer yansıması değil; aynı zamanda onların duygu durumlarını, zihinsel çatışmalarını ve bilinçaltı süreçlerini açığa çıkaran anlatısal araçlardır.
Kitabın ilk hikâyesi “Beyaz Mantolu Adam” hikâyesindeki yersizleşme hissi, karakterin bulunduğu mekânla kuramadığı bağ üzerinden somutlaşırken nesneler hafızanın hem taşıyıcısı hem de bozucusu olarak işlev görür. Literatürde bu hikâye üzerine birçok makale kaleme alınmış, beyaz mantonun simgesel değeri çokça tartışılmış olsa da hikâyedeki diğer nesneler üzerine ayrıntılı bir inceleme yapılmamıştır. Bu çalışma, metin merkezli bir çözümleme yöntemiyle hikâyedeki mekânsal ögeler olarak nesnelerin anlatı içindeki temsil gücünü değerlendirmekte; modern bireyin parçalanma ve korku deneyimlerinin bu imgeler aracılığıyla nasıl kurgulandığını ortaya koymaktadır.
Oğuz Atay Korkuyu Beklerken Beyaz Mantolu Adam toplumsal yabancılaşma mekânsal imge.
Oğuz Atay's short story collection Waiting for Fear is an original and pioneering work that combines the individual crises of 1970s Turkey with modernist narrative techniques. Atay reveals the destructive effects of modern life on the individual by interweaving the inner worlds of his characters within a narrative universe constructed around the axes of space, time, objects, and language. Through this technique of construction, he also transforms the social, psychological, and philosophical problems of the period into text. In his book Waiting for Fear, Atay presents his stories as seemingly independent narratives but brings them together under a common structure. In the stories in this book, images of space and objects are not merely reflections of the characters' inner worlds; they are also narrative tools that reveal their emotional states, mental conflicts, and subconscious processes.
The sense of displacement in the first story of the book, “The Man in the White Coat,” materializes through the character's inability to connect with his surroundings, while objects function as both carriers and disruptors of memory. Although many articles have been written about this story in the literature, and the symbolic value of the white coat has been widely discussed, no detailed analysis has been made of the other objects in the story. This study evaluates the representational power of objects as spatial elements in the narrative using a text-centered analysis method, revealing how the modern individual's experiences of fragmentation and fear are constructed through these images.
: Oğuz Atay Korkuyu Beklerken Beyaz mantolu Adam social alienation spatial imagery.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 9 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 12 |