TAYYİB ATMACA’NIN HECE SERÜVENİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
Öz
Türk halk şiiri, kaynağı yüzyıllar öncesine dayanan
köklü bir gelenekten beslenmektedir. Günümüzde bazı şairler bu gelenekten
yararlanmamakta, bazıları ise bu gelenekten faydalanmayı sürdürmektedir. Bu
gelenekten faydalanan şairlerden biri olan Tayyib Atmaca; kırk üç yıllık şiir
hayatında, hece ölçüsüyle yazılmış Türk şiirinden beslenmiş ve kendi üslubunu
oluşturmayı başarmıştır. Şiirlerinin geleneksel karakterine bakıldığında
şairin, hece ölçüsüyle yazılmış halk şiirinin ifade yollarını çeşitlendirdiği
ve kendine has bir ton oluşturduğu görülür.
Bu çalışmada Tayyib Atmaca’nın şiir hayatı; çıraklık, kalfalık ve
ustalık olmak üzere üç dönem halinde incelenmiştir. Şairin hece ölçüsüyle
yazılmış Türk halk şiirine yönelik pozitif katkıları belirgindir. Kısacası,
Şairin kırk üç yıllık şiir hayatı içinde kendisinin geliştirdiği üslup özelliği
ve kullandığı şiir teknikleri üzerine bir değerlendirme yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akün, Ö. F. (1994). “Divan Edebiyatı”. İslam Ansiklopedisi. C. 9. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay. 389-427.
- Akyüz, K. (1965). “Modern Edebiyatın Ana Çizgileri”. Türkoloji Dergisi. 1: 1-226.
- Atmaca, T. (1979). “Son Yolculuk”. Millet Gazetesi. 1670:8.
- Atmaca, T. (1980). Hüzünlerimin Düğünü. Osmaniye: Cebelibereket Matbaası.
- Atmaca, T. (1985). “Her Gün Batımında Çiçek Açarsın”. Güneysu Dergisi. 1: 8.
- Atmaca, T. (1990a). “Bir Yalın Yüreğin Son Senfonisi”. Mina Dergisi. 16: 13.
- Atmaca, T. (1990b). “Bir Yelkenli Yüreğim”. Diyanet Çocuk Dergisi.116: 15.
- Atmaca, T. (1993a). Külüngün Taşlara Çizdiği Nakış. Osmaniye: Güneysu Yay.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Edebi Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Seher Atmaca
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
10 Nisan 2019
Kabul Tarihi
15 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 1