SEÇİM ÇEVRİMLERİ TEORİLERİ ÜZERİNE BİR LİTERATÜR TARAMASI

Öz

Bu çalışma, Seçim Çevrimleri Teorileri’nin tespitine yönelik olarak yakın geçmişte yapılmış olan ampirik çalışmaların taraması niteliğindedir. Burada amaç, politika ile ekonomi arasındaki ölçülebilir ilişkileri ortaya koymaktır. Çalışmada önce Seçim Çevrimleri Teorileri’nin kuramsal çerçevesi incelenmiş sonra konu kapsamında yapılmış ampirik çalışmalar üzerinde durulmuştur. Literatür taraması, Türkiye ekonomisi ve yabancı ülke ekonomileri için yapılan çalışmalar şeklinde iki ana başlık altında gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, seçim çevrimlerinin oluşumunun sebepleri ve sonuçlarının ülkelerin yapısına göre farklılık gösterdiği ortaya konmuştur. Çalışma bu yönüyle ileride politika ve ekonomi arasındaki ilişkiyi irdeleyecek ampirik çalışmalar için kaynak niteliğindedir.

Anahtar Kelimeler

• Seçim Çevrimleri Teorileri,Politik Faktörler,Seçim Ekonomisi

Kaynakça

1. Abrams, B. A. and Iossifov, P. (2006), “Does the Fed Contrıbute to a Political Business Cycle ?”, Public Choice, pp.129-249.
2. Ahmad, K. U. (1983), “An Empirical Study of Politico-Economic Interaction in The United States: A Comment”, Review of Ecomics and Statistics, 65 (1), pp.173-178.
3. Akalın, G. ve Erkişi, K. (2007), “Türkiye’de Seçim Ekonomisi Uygulamalarının Geleneksel Oportünist Seçim Çevrimleri Açısından Değerlendirilmesi”, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5, s.90.
4. Akçoraoğlu, A. ve Yurdakul, F. (2004), “Siyasal Ekonomi Açısından Büyüme, Enflasyon ve Bütçe Açıkları: Türkiye Üzerine Bir Uygulama”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 59 (1), s.s.1-25.
5. Akgün, B. (1999), “Türkiye’de Seçmen Davranışının Ekonomi Politik’i Üzerine Bir Model Denemesi”, Liberal Düşünce Dergisi, 4 (14), s.5.
6. Alesina, A. and Roubini, N. (1992), “Political Cycles in OECD Democracies”, Reviev of Economic studies, 59, pp.663 – 668.
7. Alesina, A. and Sachs, J. (1988), “Political Parties and The Business Cycle in The United States 1948-1984”, Journal of Money Credit and Banking, 20, pp.63-82.
8. Alesina, A. ve Roubini, N. (1992), “Political Cycles in OECD Democracies”, Review of Economic Studies, 59, pp.663-668.

9. Allen, S. D., Soulock, J. M. and Sabo, W. A. (1986), “The Political Business Cycle: How Significant ?”, Public Finance Quarterly, 14 (1), pp.107-113.
10. Alpanda, S. and Honig, A. (2007), “Political Monetary Cycles and New Defactoranking of Central Bank Independence”, MPRA Paper, 5898, pp.1-34.
11. Altun, T. (2014). “Türkiye’de Fırsatçı ve Partizan Politik Konjonktürel Dalgalanmalar: 1950-2010”, Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi 36 (2), ss. 47-69.
12. Andrikopoulos, A. A., Prodromidis, K. P. and Serktis, A. (1998), “Electotoral and Partisan Cycle Regularties A Cointegration Test”, Journal of Policy Modeling, 20, pp.119-140.
13. Aidt, T. vd., (2015), “Vote Buying or (Political) Business (Cycles) as Usual?”, Centre for European Economic Research,15, 1-33.
14. Asutay, M. (2005), “Political Monetary Cycles: The Political Manipulation of Monetary Policy Instruments and Outcomes in Turkey”, http://www. durac. uk/john. ashworth/EPCS/Papers /Asutay. pdf, pp.1-37.
15. Aydemir, G. (2007), Türkiye’de Politik Konjonktür Dalgalanmaları Kapsamında Seçim Davranışlarının Analizi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Aytun, U. (2012), “Politik Konjonktürel Dalgalanmalar Teorisi Çerçevesinde Türkiye’de Fırsatçı ve Manipülatif Kabine Hipotezlerinin Test Edilmesi”, Turgut Özal Uluslararası Ekonomi ve Siyaset Kongresi-II, Malatya.
17. Bahçe, A. B. (2006), Politik Konjonktür Dalgalanmaları Çerçevesinde Seçimlerin Ekonomik Göstergeler Üzerindeki Etkisi ve Türkiye Uygulaması (1980-2006), Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Osman Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Balyemez, A. S. (2008), Türkiye’de 1980 Sonrası Dönemde Seçim Ekonomisi Uygulamalarının Kamu Maliyesine Yansımaları Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. Beck, N. (1984), “Domestic Political Sources of American Monetary Policy:1955-1982”, Journal of Politics, 46 (3), pp.786-817.
20. Beck, N. (1991), “The FED and the Political Business Cycle”, Contemporary Economic Policy, 9, pp. 25-38.
21. Ben-Porath, Y. (1975), “The Years of Plenty and the Years of Famine–A Political Business Cycle ?”, Kyklos, 28, pp. 400-403.
22. Berger, H. and Woitek, V. (1997), “Searching for Political Business Cycles in Germany”, Public Choice, 91, pp. 179-197.
23. Borjas, G. J. (1984), “Electoral Cycles and The Earnings of Federal Bureaucrats”, Economic in Quiry, 22 (4), pp. 447-460.
24. Cargill, T. F. and Hutchinson, M. M. (1991), “Political Business Cycles with Endogenous Election Timing: Evidence From Japan”, Review of Economics and Statistics, 73, pp. 733-739.
25. Carlsen, F. (1997), “Opinion Polls and Political Business Cycles: Theory and Evidence for The United States”, Public Choice, 92, pp. 387-406.
26. Chappell, A. W. and Keech, W. R. (1986), “Party Differences in Macro Economic Policies and Outcomes”, American Economic Review, 76, pp. 71-74.
27. Çarkoğlu, A. (1995), “The Interdepence of Politics and Economics in Turkey: Some Findings at the Aggregate Level of Analysis”, Boğaziçi Journal, Review of Social Economic and Administrative Studies, 9, s.85-108.
28. Detken, C. and Gartner, M. (1993), “Are German Unions Rocking the Economy ? A Reappraisal of the Supply-Side Political Business Cycle”, Applied Economics, 25, pp. 1345-1354.
29. Dolezalova, J. (2013), “Political Cycle and Fiscal Policy in the Countries of the European Union”, Central European Review of Economic Issues, 16, 93-108.
30. Easaw, J. and Garratt, D. (2000), “Elections and UK Government Expenditure Cycles in the 1980’s An Empirical Analysis”, Applied Economics, 32, pp. 381-391.
31. Erdoğan, S. (2004), Politik Konjonktürel Hareketleri Teorisi Perspektifi ile Siyaset-Ekonomi İlişkileri: Değişim Yayınları, İstanbul.
32. Erdoğan, S. ve Bozkurt, H. (2009), “Demokratik Rejimlerde Politik Parasal Konjonktür Hareketleri: Türkiye Üzerine Ekonometrik Bir İnceleme”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10 (2), ss. 204-216.
33. Faust, J. and Irons, J. S. (1999), “Money, Politics and the Post-War Business Cycle”, Journal of Monetary Economics, 43, pp. 61-89.
34. Feiwel, G. R., (1974), “Reflect ion on Kalecki’s theory of Political Business Cycle”, Kyklos, 27, pp. 21-28.
35. Findlay, D. W. (1990), “Political Business Cycle and Republican Administrations: An Empirical Investigation”, Public Finance Quarterly, 18, pp. 328-339.
36. Frey, B. S. and Schneider, F. (1978), “An Empirical Study of Politico-Economic Interaction in the United States”, Review of Economics and Statistics, 60 (2), pp. 174-183.
37. Golden, D. and Poterba, J. M. (1980), “The Price of Popularity: The Political Business Cycle Reexamined”, American Journal of Political Science, 24, pp. 696-710.
38. Grier, K. B. (1989), “On The Existence of a Political Monetary Cycle”, American Journal of Political Cycle, 33(2), pp. 376-389.
39. Gürkan, A. A. ve Kasnakoğlu, H. (1991), “The Political Economics of Agricultural Price Support in Turkey: An Empirical Assesment”, Public Choice, 70, s.277-298.
40. Güvel, A. ve Koç, A. (2011), “Kamu Açıklarının Politik Ekonomisi”, Sosyoekonomi Dergisi, (1), s.1-21.
41. Güvel, E. A. (1998), “Türkiye Ekonomisinin Kısa Dönem Analizi (1987-1997): Makro Politikalar ve Ekonomik Dalgalanmalar Üzerine Bir İnceleme”, Çukurova Üniversitesi, İİBF Dergisi, 8 (1), ss. 17-41.
42. Hallergerg, M. and Desouza, L. W. (2000), “The Political Business Cycles of EU Accession Countries”, Tinbergen Institute Discussion Paper, 85 (2), pp. 1-34.
43. Havrilesky, T. M. (1987), “A Partisan Theory of Fiscal and Monetary Regines”, Journal of Money, Credit and Banking, 19, pp. 677–700.
44. Haynes, S. E. and Stone, J. A. (1994), “Political Parties and The Variable Duration of Business Cycles”, Southern Economic Journal, 60, pp. 869-885.
45. Heckelman, J. C. and Berument, H. (1998), “Political Business Cycles and Endogenous Elections”, Southern Economic Journal, 64, pp. 987-1000.
46. Hibbs, D. A. (1977), “The Political Parties and Macroeconomic Policy”, American Political Science Review, 71, pp. 1467 – 1487.
47. Hibbs, D. A. (1986), “Political Parties and Macro Economics Policies and Outcomes in The United States”, American Economic Review Papers and Proceeding, 76, pp. 66-70.
48. Imbeau, L. M. ve Chenard K. (2002), “The Political Economy of Public Deficits: A Review Essay”, www.epcs2002.unipmn, it/papers/imbeau.pdf.
49. Ito, T. (1990), “The Timing of Elections and Political Business Cycles in Japan”, Journal of Asian Economics, 1 (1), pp.135-156.
50. Ito, T. and Park, J. H. (1988), “Political Business Cycles in the Parliamentary System”, Economics Letters, 27, pp. 233-238.
51. Kalecki, M. (1943), Political Aspects of Full Employment, Political Quarterly, s. 322-331. B.S. Frey, (drl.) (1997). Political Business Cycles , USA, : Edward Edgar Publishing Inc., pp. 119.
52. Keil, M. W. (1988), “Is The Political Business Cycle Really Dead?”, Southern Economic Journal, 55, pp. 86-99.
53. Kiewiet, R. D. and Mccubbins, M. D. (1985), “Congressional Appropriations and The Electoral Connections”, Journal of Politics, 47, pp. 59-82.
54. Kurdoğlu Ç. (1982), Üretimin Uluslararasılaşması ve Teknolojik Gelişme, A.Ü. SBF Yayınları, Yayın No: 494, Ankara, s. 10.
55. Mccallum, B. T. (1978), “The Political Business Cycle: An Empirical Test”, Southern Economic Journal, 44 (3), pp. 504-515.
56. Mızrak N. Y. ve Eroğlu Ö. (1997), “Türkiye’de Ekonomik Yönetimde Patron Kim? Ekonomi ve Siyaset Çekişmesi”, İktisat İşletme ve Finans, 132, s. 41.
57. Milas, C. K. (2000), “Employment, Output and Political Business Cycle Effect in the Greek Non-Tradeble Sector”, Applied Economics, 32, pp. 123-133.
58. Minford, P. and Peel, D. (1982), “The Political Theory of the Business Cycle”, European Economic Review, 27, pp. 253-270.
59. Nordhaus, W. (1975), “The Political Business Cycles”, Reprinted from The Review of Economic Studies, 2, pp. 169–190.
60. Nordhaus, W. (1989), “Alternative Aproaches To The Political Business Cycles”, Cowles Foundation Paper, 748, Yale University, A.B.D.
61. Oktar, S. (1996), “Seçim Ekonomisi ya da Ekonominin Politizasyonu”, Banka ve Ekonomik Yorumlar, 33 (3), 5-13.
62. Onur, S. (2001), “Politik Konjonktür Dalgalanmaları ve Türkiye Uygulaması (1950- 2000)”, Süleyman Demirel Üniversitesi, İİBF Dergisi, 6 (2), ss. 157-184.
63. Onur, S. (2002), “Politik Bütçe Döngüleri ve Türkiye Ekonomisi (1975–2000)”, Uludağ Üniversitesi, İİBF Dergisi, 21 (2), ss.85 – 126.
64. Park, J. H. (2003), “The Economy and Political Elections in Korea”, A Dissertation Presented to the Faculty of The Graduate School, University of Missouri–Columbia.
65. Parlaktuna, İ. ve Bahçe, A. B. (2006), “Politik Konjoktür Dalgalanmaların Ekonomi Üzerindeki Etkisi ve Türkiye Uygulaması (1980-2006)”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2), ss. 1-19.
66. Phelps, E. S. (1967), “Phillips Curves, Expectations of Inflation and Optimal Unemployment Over Time”, Economica, 34, 254-281.
67. Royed, T. J. and Borrelli, S. A. (1999), “The Politics and Economics of Revenue Growth: A Cross National Analysis”, European Journal of Political Research, 36, pp. 87-118.
68. Saraç, O. (2005), “Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Yapılan Düzenlemelerin Değerlendirilmesi”, Maliye Dergisi, 148, s.124.
69. Savaşan, F. ve Dursun, İ. (2006), “Türkiye’de Yerel Düzeyde Politik Konjonktürel Devreler”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 8 (2), ss. 191-208.
70. Sayan, S. ve Berument, H. (1997), “Türkiye’de Siyaset, Ekonomik Popülizm ve Hükümetler”, Hacettepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 15 (2), s.171-185.
71. Schneider, F. and Frey B. S. (1983), “An Empirical Study of Political- Economic Interaction in The United States: A Reply”, Review of Economics and Statistics, 65 (1), pp. 178-182.
72. Schultz, K. A. (1995), “The Politics of the Poltical Business Cycle”, British Journal of Political Science, 25, pp. 79-99.
73. Sezgin, Ş. (2007), “Türkiye’de Politik Konjonktürel Dalgalanmalar: 1950-2003 Dönemi”, Ankara Üniversitesi, SBF Dergisi, 62 (2), ss. 144-154.
74. Smyth, D. J. and Taylor, S. W. (1992), “Inflation-Unemployment Trade-off of Democracts Republicans and Independents: Empirical Evidence on the Partisan Theory”, Journal of Macroeconomics, 14, pp. 47-57.
75. Snowdon, B. ve Vane, H. R., (1999), “The New Political Macroeconomics: An Interview with Alberto Alesina”, American Economist, 43(1), pp. 19-34.
76. Takatoshi, I. (1989), “Endogenous Election Timings and Political Business Cycles in Japan”, National Bureau of Economic Research Working Paper Series, Working Paper, 128, Camdridge, pp. 26.
77. Telatar, F. (2000), “Parlamenter Sistemlerde Politik Devresel Dalgalanmalar: Teori ve Türkiye İçin Bir Uygulama”, Gazi. Üniversitesi İİBF Dergisi, 4, s.145.
78. Telatar, F. (2001), “Politik Devresel Dalgalanmalar Teorisi Işığında Demokrasi- Siyaset-Ekonomi İlişkisi: Türkiye Örneği”, İktisat İşletme Finans Dergisi,16 (187), s.57.
79. Telatar, F. (2003), “Political Business Cycle in the Parliamentary Systems: Evidence From Turkey”, Emergings Markets Finance and Trade, 39 (4), ss.24-39.
80. Tutar, İ. ve Tansel, A. (2000), “Political Business Cycles, Institutional Structure and Budget Deficits in Turkey”, Economic Research Form Working Paper, WP 2019.
81. Yamak, R. ve Yamak, N. (1999), “Türkiye’de Genel Milletvekili Seçimleri ve Ekonomi”, İktisat İşletme Finans Dergisi, 155 (14), s.47-56.