SB Teşkilat Yapısına İlişkin Centralisation - Decentralisation - Recentralisation Düzenlemeleri Üzerine Bir İnceleme

Bakanlıklar, Türkiye’de kamu politikalarının temel uygulayıcılarındandır. Bakanlıkların teşkilat yapıları küresel düzeydeki etken, aktör ve süreçler, ulusal ölçekte talep ve ihtiyaçlar ile sunulan hizmetlerin getirdiği gereklilikler çerçevesinde dönüşerek şekillenmektedir. Kuşkusuz bu değişim ve dönüşüm gayretlerindeki temel amaç hizmetlerin daha iyi düzeyde, kaliteli, verimli ve etkin sunulmasının sağlanması için iyi bir idari yapılanma oluşturmaktır. Bu yönetsel yapının centralize mi yoksa decentralize mi olması gerektiği konusu geçmişten günümüze tartışılagelmiş ve kendi konjonktürel gerçeklikleri çerçevesinde her iki görüş de uygulanma şansı bulmuştur. İlk bakanlıklardan olan T.C. Sağlık Bakanlığı, 3 Mayıs 1920 tarihinde 03 sayılı kanun ile kurulmuştur. Bakanlığın merkezi ve taşra teşkilat yapısına ilişkin olarak günümüze kadar 1936 tarih ve 3017 sayılı “Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti Teşkilat ve Memurin Kanunu”; 1983 tarih ve 181 sayılı “Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname”; 2011 tarih ve 663 sayılı “Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Karararname” ; 2017 tarih ve 694 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname” ve son olarak 2018 tarih ve 01 sayılı “Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi” ile bir takım temel düzenlemeler yapılmıştır. Çalışmanın konusu, Sağlık Bakanlığı’nın kuruluşundan bu yana teşkilat yapısına ilişkin gerçekleştirilen temel yasal düzenlemelerin centralisation-decentralisation-recentralisation kavramları çerçevesinde incelenmesidir. Bu doğrultuda yapılan düzenlemelerin birbiri ile mukayesesi yapılarak, yaşanan organizasyon sorunu ve uygun teşkilat yapısı arayışının analizi amaçlanmıştır. Mevcut durumda, Bakanlığın kısmen geri dönüş yaşayarak teşkilat yapısı konusundaki yaşanan sorunları atlatmaya çalışmasına karşın henüz birçok kafa karışıklıklarının olduğu ve teşkilat yapısında ilerleyen dönemlerde yeni değişimlerin yaşanabileceği düşünülmektedir. Bu çerçevede elde edilen temel bulgular doğrultusunda önerilerde bulunulmaktadır. Çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır.