MİNE BAY’IN EŞİKTE ROMANINDA DEBORDCU PSİKOCOĞRAFYA VE KİMLİK

Öz

Bu çalışma, Mine Bay'ın Eşikte romanında psikocoğrafyanın rolünü, kahraman Adam'ın yaşadığı kenti nasıl dolaştığını merkeze alarak analiz eder. Guy Debord'un "Dérive" kavramından hareketle, deneme, Adam'ın şehir içindeki plansız dolaşmalarının içsel keşfini nasıl yansıttığını inceler. Tanıdık kentsel peyzaj, Adam'ın kafa karışıklığını ve belirsizliğini yansıtan bir labirente dönüşür. Kentin gizli anlatılar, sabit semboller ve sürekli akışlar gibi psikocoğrafik unsurlarıyla -etkileşim kurarak, Adam kentsel manzarasının gizli katmanlarını yeniden keşfeder ve kendisini daha derinlemesine anlar. Deneme, Eşikte’nin, kent ve benlik arasındaki karmaşık ilişkiyi keşfetmek için psikocoğrafyayı kullandığını savunarak, mekânın keşfinin insan kimliğinin karmaşıklıklarını nasıl aydınlattığını ortaya koyar.

Anahtar Kelimeler

• Mine Bay
• Eşikte
• Psikocoğrafya
• dérive
• flâneur

DEBORDIAN PSYCHOGEOGRAPHY AND IDENTITY IN EŞIKTE BY MINE BAY

Öz

Certainly, here is a 100-word summary of the text: This study analyzes the role of psychogeography in Mine Bay's novel "Eşikte," focusing on how the protagonist, Adam, navigates the city of Adam. Drawing on Guy Debord's concept of dérive, the essay examines how Adam's unplanned wanderings through the city mirror his internal exploration. The familiar urban landscape transforms into a labyrinth, reflecting Adam's confusion and uncertainty. By interacting with the city's psychogeographical elements, such as hidden narratives and fixed symbols, Adam rediscovers the hidden layers of the urban landscape and gains a deeper understanding of himself. The essay argues that "Eşikte" utilizes psychogeography to explore the intricate relationship between the self and the city, revealing how the exploration of place can illuminate the complexities of human identity.

Anahtar Kelimeler

• Mine Bay
• Eşikte
• Psychogeography
• dérive
• flâneur

Kaynakça

1. Bay, M. (2023). Eşikte. Ankara: Sonçağ.
2. Coverley, M. (2006). Psychogeography. Harpenden, Herts: Pocket Essentials.
3. Debord, G. (2006a). Theory of the derive. In K. Knabb (Ed.), Report on the Construction of Situations (K. Knabb, Trans., pp. 62-66). Berkeley: Bureau of Public Secrets.
4. Debord, G. (2006b). Introduction to a critique of urban geography. In K. Knabb (Ed.), Situationist International Anthology (Revised and Expanded Edition ed.). Berkeley: Bureau of Public Secrets.
5. Debord, G., ve Wolman, G. J. (2006). A user's guide to detournement (1956). Berkeley: Bureau of Public Secrets.
6. Lyons, S. (2017, June 18). Psychogeography: A way to delve into the soul of a city. Retrieved from The Conversation: https://theconversation.com/ psychogeography-a-way-to-delve-into-the-soul-of-a-city-78032
7. Mazlum, A. (2023). Kent kentleşme ve modern toplumun oluşumundaki rolü. M. Y. Alptekin (Dü.) içinde, Modernite sosyolojisi (s. 179-193). Ankara: Nobel.
8. O'Rourke, K. (2021, July 16). Psychogeography: A purposeful drift through the City. Retrieved from The MIT Press Reader: https://thereader.mitpress.mit.edu/psychogeography-a-purposeful-drift-through-the-city/

9. Ross, K. C. (2013, May). Developing a method of literary psychogeography in Postmodern Fictions of Detection: Paul Auster’s The New York Trilogy and Martin Amis’s London Fields. Texas, USA: ProQuest LLC.
10. Stephen, B. (2013, October 17). In praise of the “flâneur” . Retrieved from The Paris Review: https://www.theparisreview.org/blog/2013/10/17/in-praise-of-the-flaneur/
11. Wark, M. (2011). The beach beneath the street the everday life and glorious times of the situationist international. Brooklyn, NY : Verso.