Experience As an Opportunity for Transformation: The Perspectives of Dewey and Gadamer

Öz

The aim of this study is to address the concept of experience within the context of human transformation. For this purpose, the study addresses the various meanings of experience, starting with its dictionary definition. Based on the thoughts of the American educational philosopher John Dewey and the German philosopher Hans-Georg Gadamer, this study puts forward that experience is an opportunity for human transformation. Considering the fact that the concept of education is currently defined as the true transformation of human through enlightenment, human transformation through experiences obviously has an educational aspect. If education is to be constantly on the path, experiences are important in terms of allowing people to navigate this path by transforming. This study discusses the concept of experience in regard to philosophy of education and religious education and explains how experience gains functionality as a possibility of human transformation.

Anahtar Kelimeler

• Philosophy of Education
• Religious Education
• Transformation
• Opportunity
• Experience
• John Dewey
• Hans-Georg Gadamer

Dönüşümün İmkânı Olarak Tecrübe: Dewey ve Gadamer’in Bakış Açılarıyla

Öz

Bu çalışmanın amacı, tecrübe kavramını insanın dönüşümü çerçevesinde ele almaktır. Bu amaç doğrultusunda tecrübenin sözlük anlamından başlamak üzere onun çeşitli anlamlarına yer verilmektedir. Amerikalı eğitim filozofu John Dewey ve Alman filozof Hans-Georg Gadamer’in düşüncelerinden hareketle tecrübenin insanın dönüşümünün bir imkânı olduğu tezi ileri sürülmektedir. Günümüzde eğitim kavramının insanın aydınlanarak hakiki bir şekilde dönüşmesi şeklindeki tanımı dikkate alındığında insanın tecrübeleri yoluyla dönüşümünün eğitimsel bir tarafı olduğu aşikârdır. Eğitim, sürekli yolda olmak ise tecrübeler, insanın yolda dönüşerek devam etmesine imkân tanıması açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmada tecrübe kavramı eğitim felsefesi ve din eğitimi açılarından ele alınmakta ve onun insanın dönüşümünde bir imkân olarak nasıl işlerlik kazandığı açıklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Felsefesi
• Din Eğitimi
• Dönüşüm
• İmkan
• Tecrübe
• John Dewey
• Hans-Georg Gadamer

Kaynakça

1. Alexander, T. M. (2013). Introduction. A Common Faith (John Dewey, pp. ix-xxxvi). New Haven: Yale University Press.
2. Ayverdi, İ. (2005). Misalli Büyük Türkçe Sözlük (1. Basım). İstanbul: Kubbealtı Yayınları.
3. Cevizci, A. (2003). Felsefe Terimleri Sözlüğü (Gözden Geçirilmiş 2. Basım). İstanbul: Paradigma Yayınları.
4. Cevizci, A. (2015). Felsefe Sözlüğü (5. Basım). İstanbul: Say Yayınları.
5. Court, D. (2013). Religious Experience as an Aim of Religious Education. British Journal of Religious Education. 35 (3), 251-263. DOI: 10.1080/01416200.2012.750596.
6. Çörtü, M. (2003). Sarf-Nahiv Edatlar (3. Basım). İstanbul: Marmara Ünv. İlahiyat Fak. Vakfı Yayınları.
7. Dewey, J. (1980). Art as Experience. New York: A Perigee Book.
8. Dewey, J. (1954). Democracy and Education: An Introduction to the Philosophy of Education (27th Edition). New York: The Macmillan Company.

9. Dewey, J. (1938). Experience and Education. New York: Macmillan Publishing Company.
10. Dewey, J. (1975). Philosophy of Education (Problems of Men). New Jersey: Littlefield, Adams & Co.
11. Dewey, J. (1920). Reconstruction in Philosophy. New York: Henry Holt and Company.
12. Eroğlu, Ayşe (2011). John Dewey’de Deneyim ve Sanat [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
13. Foulquıê, P. (1994). Pedagoji Sözlüğü (1. Basım) (çev. C. Karakaya). İstanbul: Sosyal Yayınlar.
14. Gadamer, H. G. (2001). Education is Self-Education. Journal of Philosophy of Education, 35(4), 529-538. DOI:10.1111/1467-9752.00243.
15. Gadamer, H. G. (1975). Truth and Method. New York: The Seabury Press.
16. Gadamer, H. G. (2008). Hakikat ve Yöntem, Cilt 1. (çev. H. Arslan & İ. Yavuzcan). İstanbul: Paradigma Yayınları.
17. Gadamer, H. G. (2009). Hakikat ve Yöntem, Cilt 2. (çev. H. Arslan & İ. Yavuzcan). İstanbul: Paradigma Yayınları.
18. Gadamer, H. G. (1995). Hermeneutik (der. & çev. O. Bilen). Hermeneutik (Yorumbilgisi) Üzerine Yazılar (ss. 11-28). Ankara: Ark Yayınevi.
19. Gadamer, H. G. (1999). Reflections on the Relation of Religion and Science (trans. J. Weinsheimer). Hermeneutics, Religion, and Ethics (pp. 119-127). New Haven: Yale University Press.
20. Gadamer, H. G. (1977). On the Scope and Function of Hermeneutical Reflection (trans. David E. Linge). Philosophical Hermeneutics (ed. D. E. Linge, pp. 18-43). Berkeley: University of California Press.
21. Gadamer, H. G. (1972). The Continuity of History and Existential Moment. Philosophy Today, 16(3), 230-240. DOI: 10.5840/philtoday197216322.
22. Gadamer, H. G. (1992). The Idea of the University-Yesterday, Today, Tomorrow (trans. Lawrence Schmidt and Monica Reuss). Hans-Georg Gadamer on Education, Poetry, and History. (Ed. D. Misgeld and G. Nicholson, pp. 47-59). Albany: State of New York Press.
23. Gadamer, H. G. (1986). The Relevance of the Beautiful and Other Essays (trans. N. Walker). (Ed. R. Bernasconi). UK: Cambridge University Press.
24. Hay, D. (2000). The Religious Experience and Education Project: Experiential Learning in Religious Education. Pedagogies of Religious Education (ed. M. Grimmitt, pp. 70-87). Essex: McCrimmons.
25. Hökelekli, H. (2005). Din Psikolojisi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
26. İbn Manzûr. M. M. (ts.). Lisânü’l-ʿArab, Cilt 1. Beyrut: Dâru Sadr.
27. Küçükalp, K. ve Cevizci, A. (2014). Batı Düşüncesi -Felsefi Temeller- (3. Basım). İstanbul: İSAM Yayınları.
28. Mutçalı, S. (1995). El- Mucemu’l- Arabiyyü’l-Hadis (Arapça-Türkçe Sözlük). İstanbul: Dağarcık Yayınevi.
29. Noddings, N. (2017). Eğitim Felsefesi (çev. Raşit Çelik). Ankara: Nobel Yayınları. Porter, S. E. & Robinson, J. C. (2011). Hermeneutics: An Introduction to the Interpretive Theory. Michigan / Cambridge: William B. Eerdmans Publishing Company.
30. Skirbekk, G. & Gilje, N. (2014). Antik Yunan’dan Modern Döneme Felsefe Tarihi (çev. E. Akbaş ve Ş. Mutlu). Ankara: Kesit Yayınları.
31. Topaloğlu, A. (2001). Teizm ya da Ateizm: Tanrıtanımazlığın Felsefi Boyutları. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
32. Topaloğlu, A. (2014). Filozofların Tanrısı-Teistik Perspektif. İstanbul: Ufuk Yayınları.
33. Türer, Celal (2009). Pragmatist Estetik (John Dewey’in Sanat Felsefesi). Kayseri: Laçin Yayınları.
34. Tüzer, A. (2006). Dinî Tecrübe ve Mistisizm-Felsefi Bir Yaklaşım-. İstanbul: Dergâh Yayınları.
35. Vergote, A. (1997). Religion, Belief and Unbelief (A Psychological Study). Amsterdam-Atlanta, GA: Leuven University Press.
36. Wardekker, W. L. & Miedema, S. (2001). Identity, Cultural Change, and Religious Education. British Journal of Religious Education, 23 (2), 76-87. DOI: 10.1080/0141620010230202.
37. Zebidi, M. M. (1975). Tâcü’l-Arûs min Cevâhiri’l Kâmûs, Cilt 2. (thk. İbrahim Terzi). Beyrut: Dâru İhyait-Türasi’l- Arabi.