Platon’un Çocuk ve Çocuk Eğitimi Üzerindeki Görüşlerinin P4C Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Platon’un başta Devlet eserinde çocuk ve çocuk eğitimi üzerine ayrıntılı bir tartışma ve analiz yapılmıştır. Buradaki temel amaç devlet için sıkı tedbirleri hayata geçirmek ve sonraki süreci bu doğrultuda sürdürebilmektir. Bundan ötürü Devlet’teki çocuk eğitimi çoğu zaman katı kurallarla donatılmış ideal bir düzeni arkasına almakla birlikte gerçekte pratik bir amaç peşindedir. Nitekim burada son derece zorlu bir çocuk eğitimi söz konusudur. Platon çocuk yaşta temel eğitimin bir parçası olarak devlet veya devlet yönetimiyle ilişkili eğitimin verilmesi gerektiğini öne çıkarmıştır. Dolayısıyla sadece bu işi yapacak çocukların eğitiminden söz edilmiş ve bu süreç aşama aşama ortaya konulmuştur. Platon’un çocuk üzerindeki görüşlerinde, zaman içinde, bazı değişimler söz konusu olmuştur. Nitekim Yasalar’daki çocuk eğitiminin daha esnek tutulduğu söylense de bu durumun gerçeği yansıtmadığını ifade etmek gerekir. Görülebileceği gibi çocuk ve çocuk eğitimi üzerine yapılan tartışmalar felsefede önem görmüştür ve bu durum Platon’dan beri devam eden bir konudur. Günümüzde ise Çocuklarla Felsefe veya Çocuklar için Felsefe (P4C) etkinliğinde çocuk için öngörülen eğitim ve nihayetinde çocuğun kendini ifade etmesine olanak sağlayan imkânlar artarak etkisini göstermektedir. P4C yöntemi ile birlikte çocuğun yeteneklerini açığa çıkarması hedeflenmektedir. Bu sayede çocuğun yaşama ve topluma yaklaşımında da değişimler yaşanması beklenmektedir. Bu çalışmanın amacı Platon’un Devlet ve Yasalar eserlerinde tartıştığı çocuk ve çocuk eğitiminin P4C açısından incelenmesi ve değerlendirilmesidir. Platon’un çocuk konusundaki görüşlerinin ve çocuk eğitiminde belirlediği ve uyguladığı ilkelerin P4C etkinliğiyle olan benzerliğinin veya karşıt olabilecek yönlerinin olup olmadığını tartışmak konumuz açısından önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Platon
• Çocuk
• Eğitim
• P4C

Assessment of Plato’s Views on Children and Child Education from the Perspective of P4C

Öz

A detailed discussion and analysis was made on children and child education, especially in Plato’s Republic. The main purpose here is to implement strict measures for the state and continue the next process in this direction. For this reason, although child education in the Republic is often based on an ideal order equipped with strict rules, it pursues a practical purpose. There is an extremely difficult child education here. Plato emphasized that education related to the state or state administration should be given as a part of basic education at a young age. Therefore, only the education of children who will do this job is mentioned and this process is revealed step by step. There have been some changes in Plato’s views on children over time. Although it is said that child education is kept more flexible in the Laws, it must be stated that this situation does not reflect the truth. As can be seen, discussions on child and child education have been important in philosophy, and this has been an ongoing issue since Plato. Today, the education envisaged for the child in the Philosophy with Children or Philosophy for Children (P4C) activity and ultimately the opportunities that allow the child to express himself are increasingly effective. The P4C method is aimed at revealing the child’s talents. In this way, changes are expected in the child’s approach to life and society. This study examines and evaluates children and child education, which Plato discussed in his works The Republic and Laws, in terms of P4C. Our topic needs to discuss whether Plato’s views on children and the principles he determined and applied in child education are similar or contradictory to the P4C activity.

Anahtar Kelimeler

• Plato
• Child
• Education
• P4C

Kaynakça

1. Ağaoğulları, M. A. (1989). Eski Yunan’da Siyaset Felsefesi (1. Basım). Ankara: V Yayınları.
2. Aristoteles. (1975). Politika (Çev: Mete Tuncay) (1.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
3. Avcı, F., Özdağ, S., Akdeniz, E. C., Öncü, E., ve Öner, E. (2021). P4C: Küçük Çocuklar, Büyük Fikirler eTwinning Projesine Yönelik Öğretmenlerin Görüş ve Değerlendirmeleri. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 7 (1), 214-228. https://doi.org/10.46442/intjcss.929211
4. Aybar, F. A. T. (2022), Felsefede Çocuk ve Çocukluk Kavramı, FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi) FLSF (Journal of Philosophy and Social Sciences) 33 (1) 463-480. https://doi.org/10.53844/flsf.1072717
5. Badiou, A. (2005). Felsefe İçin Manifesto (Çev: N. Tutal ve H. Hünler) (1.basım). İzmir: Ara-lık. Yayınları.
6. Badiou, A. (2013). Yüzyıl (Çev: Işık Ergüden) (2.Baskı). İstanbul: Sel Yayıncılık.
7. Baştürk, E. (2018). Platon’da Politika Düşüncesinin Soykütüğü (1. Basım). İstanbul: Pinhan Yayınları.
8. Brun, J. (2007). Platon ve Akademia (Çev. İsmail Yerguz). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.

9. Boyacı , N., P. Karadağ, F. ve Gülenç, K. (2018). Çocuklar İçin Felsefe / Çocuklarla Felsefe: Felsefi, Metotlar, Uygulamalar ve Amaçlar. Kaygı, (31) 145-173. https://doi.org/10.20981/kaygi.474657
10. Cioran, E. M. (2001). Doğmuş Olmanın Sakıncası Üzerine (Çev: Kenan Sarıalioğlu) (1.Basım). İstanbul: Gendaş Kültür Yayınları.
11. Cornford, F.M. (2015). Sokrates Öncesi ve Sonrası (Çev. A.M. Celal Şengör ve Senem Onan). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
12. Çiçek, H. (2017). Felsefeyle Çocuk Çocukla Felsefe. Çocuk ve Medeniyet Dergisi, 2 (4), 51-59. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1335715
13. Derrida, J. (2012). Platon’un Eczanesi (Çev. Zeynep Direk) (2. Basım). İstanbul: Pinhan Yayınları.
14. Ercan, H. (2005). Çocukluk Felsefesi, Kebikeç 10 (19), 113-120. http://www.kebikec.org/makale-liste.php?id=61
15. Gasparatou, R. ve Kampeza, M. (2012). Introducing P4C in Kindergarten in Greece. Analytic Teaching and Philosophical Praxis, 33 (1), 72-82. https://journal.viterbo.edu/index.php/atpp/article/view/1076
16. Güler, Sevli S. (2021). Platon’un Devlet’ini Bir Siyasal Program Olarak Okuma Girişimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (60), 633-665. DOI: 10.18070/erciyesiibd.990662
17. Havelock, E. A. (2015). Platon -Filozof Şiire Karşı (Çev: Adem Beyaz) (1.basım). İstanbul: Pinhan Yayınları.
18. Jaspers, K. (1997). Felsefe Nedir? (Çev: İsmet Zeki Eyuboğlu) (3.Basım). Ankara: Say Yayınları.
19. Jones, W. T. (2006). Klasik Düşünce: Batı Felsefesi Tarihi (Cilt 1) (Çev: Hakkı Ünler) (1.Basım). İstanbul: Paradigma Yayınları.
20. Kant. (2013). Eğitim Üzerine (Çev: Ahmet Aydoğan) (3.Basım). Ankara: Say Yayınları.
21. Kierkegaard, S. (2005). Günlüklerden ve Makalelerden Seçmeler (Çev: İbrahim Kapaklıkaya). İstanbul: Anka Yayınları.
22. Kohan, W. O. (2005). Plato on Children and Childhood. Childhood & Philosophy. 1/1, 11-32. http://www.redalyc.org/articulo.oa?id=512051702002
23. Laertios, D. (2007). Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri (Çev. Candan Şentuna) (3. Basım). İstanbul: YKY.
24. Lipman, M. (1976). Philosophy for Children. Metaphilosophy. 7(1), 17-39 https://doi.org/10.1111/j.1467-9973.1976.tb00616.x
25. Locke, J. (2004). Eğitim Üzerine (Çev: Aylin Uğur) (1.Basım). Ankara: Yeryüzü Yayınevi.
26. Öğüt, F. S. (2019). Felsefi Düşünmenin Önemi ve Çocuklar İçin Felsefe [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
27. Özdemir, Ö. (2018). Dünyada Çocuklar İçin Felsefe: Tarihçe ve Güncel Çalışmalar, Arke-Logos Felsefe Dergisi, 3 (6), 149-165. http://www.arkhelogos.com/journal/22
28. Paksüt, F. (1982). Platon ve Platon Sonrası (2. Basım). Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları
29. Pater, W. H. (2015). Platon ve Platonculuk (Çev. Şaziye Çıkrıkçı) (8. Basım). İzmir: Atlantis Yayınevi.
30. Platon. (1943). Phaidros (Çev. Hamdi Akverdi). İstanbul. MEB Yayınları.
31. Platon. (2007). Yasalar (Çev. Candan Şentuna ve Saffet Babür) (3. Basım). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
32. Platon. (2010a). Devlet (Çev. Sabahattin Eyüboğlu ve M. Ali Cimcoz) (20. Basım). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
33. Platon. (2010b). Diyaloglar (Çev. Melih Cevdet Anday, Tanju Gökçöl, Adnan Cemgil) (3. Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
34. Ross, W. D. (2011). Aristoteles (Çev: Ahmet Arslan) (1.Basım). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
35. Rousseau, J. J. (2017). Emile ya da Eğitim Üzerine (Çev. Yaşar Avunç) (8.Basım). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
36. Taşdelen, V. (2014). Felsefenin Gülümseyen Yüzü: Çocuklarla Felsefe. Türk dili (Dil ve Edebiyat Dergisi), CVII, 756. 562-568.
37. Taylor, A. E. (2020). Platon (Çev: Cengiz İskender Özkan) (1.Basım). Ankara: Fol Yayınları
38. Tezcan, A. S. (2023). Çocuklar İçin Felsefe (P4C) Temelli Kitaplarla Yürütülen Uygulamaların İlkokul İkinci Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Becerilerine Ve Sosyal Problem Çözme Becerilerine Etkisinin İncelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Tokat.
39. Vernant, J. P. (2002). Yunan Düşüncesinin Kaynakları (Çev: Hüsen Portakal) (1. Basım). İstanbul: Cem Yayınevi.