An Inquiry into the Nature of Art: Benedetto Croce

Öz

Benedetto Croce, one of the important art theorists of the 20th century, developed an original and profound approach to art. Croce's understanding of art clearly differs from functional, instrumental and representational approaches. He rejects approaches that reduce art to moral, political or religious purposes and defends the purity and authenticity of art against such orientations. According to Croce, art is an intuitive and original expression of the aesthetic image formed within the individual's inner world. As a subjective creative process, art finds its meaning in the aesthetic sharing established between the artist and the receiver. The work is recreated in the mind of each individual who receives it. Consequently, there is an active and dynamic interaction between the artist, the work and the receiver. Art, which emerges from the unity of these three elements, can come to light in its purest and most authentic form with the right steps. This article focuses on Croce's early theory of art, but also examines the internal tensions within that theory in the context of the artist-receiver relationship and problems of aesthetic judgment.

Anahtar Kelimeler

• Art
• Artist
• Receiver
• Artwork
• Intuition
• Expression

Sanatın Doğası Üzerine Bir Sorgulama: Benedetto Croce

Öz

20. yüzyılın önemli sanat kuramcılarından biri olan Benedetto Croce, sanat üzerine özgün ve derinlikli bir yaklaşım geliştirmiştir. Croce’nin sanat anlayışı, işlevsel, araçsal ve temsile dayalı yaklaşımlardan belirgin bir biçimde ayrılır. Sanatı; ahlaki, siyasi ya da dini amaçlara indirgeyen yaklaşımları reddeder ve sanatın saflığı ve gerçekliğini bu tür yönelimlere karşı savunur. Croce’ye göre sanat, bireyin iç dünyasında oluşan estetik imgenin sezgisel ve özgün bir ifadesidir. Öznel bir yaratım süreci olarak sanat anlamını sanatçı ile alımlayıcı arasında kurulan estetik paylaşımda bulur. Eser onu alımlayan her bireyin zihninde yeniden yaratılır. Bu nedenle, sanatçı, eser ve alımlayıcı arasında etkin ve dinamik bir etkileşim vardır. Bu üç unsurun birlikteliğinden ortaya çıkan sanat, doğru yöntemlerle en saf ve sahih biçimde gün yüzüne çıkabilir. Bu makale, Croce’nin ilk dönem sanat kuramına odaklanmakla birlikte, sanatçı-alımlayıcı ilişkisi ve estetik yargı sorunları bağlamında kuramın iç gerilimlerini konu edinmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sanat
• Sanatçı
• Alımlayıcı
• Sanat Eseri
• Sezgi
• İfade

Kaynakça

1. Brown, M. E. (1963). Croce's Early Aesthetics: 1894-1912. The Journal of Aesthetics and Art Criticism. 22(1), 29-41
2. Carr, H.W. (2016). Benedetto Croce Felsefesi Sanat ve Tarih Sorunu (çev. Nesrin A. Ertürk). İstanbul: Değişim Yayınları
3. Carritt, E. F. (1953). Croce and His Aesthetic. Mind, 62, 452-464
4. Carroll, N. (2012). Sanat Felsefesi Çağdaş Bir Giriş (çev. Güliz Korkmaz Tirkeş). Ankara: Ütopya Yayınevi.
5. Croce. B. (1913). Philosophy of the Practical: Economic and Ethic (trans. Douglas Ainslie). New York: Biblo & Tannen.
6. Croce. B. (1966). Philosophy, Poetry, History: An Anthology of Essays, translated and introduced by Cecil Sprigge, London: Oxford University Press.
7. Croce, B. (2007). Breviary of Aesthetics: Four Lectures. Toronto:University of Toronto Press.
8. Croce, B. (2019). İfade Bilimi ve Genel Linguistik Olarak Estetik (çev. İsmail Tunalı). Ankara:Fol Yayınevi.

9. Collingwood, R.G. (2021). Sanatın İlkeleri (çev. Mukadder Erkan). Ankara: Fol Yayınları.
10. Gazali. (2016). el-Munkız mine’d-Dalâl (çev. Osman Arpaçukuru), İstanbul: Beyan Yayınları
11. Graham, G. (2001). Expressivism Croce and Collinwood, The Routledge Companion to Aesthetics, (ed. Berys Gaut&Dominic McIver Lopes 119-131), New York: Routledge.
12. Gennaro, A.A. (1956). The Drama of the Aesthetics of Benedetto Croce, The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 15(1).
13. Hegel, G. W. F. (2004). Hukuk Felsefesinin Prensipleri (çev. Cenap Karakaya). İstanbul: Sosyal Yayınları. Henshilwood, C. vd. (2018). “An abstract drawing from the 73,000-year-old levels at Blombos Cave, South Africa”. Nature, 562, pp.115-118.
14. Kant, I. (2008). Saf Aklın Eleştirisi (çev. Aziz Yardımlı). İstanbul: İdea Yayınları.
15. Langer, S.K. (1953). Feeling and Form: A Theory of Art, New York: CSS
16. Nahm. M.C. (1955). The Philosophy of Aesthetic Expression. The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 13(4), 458-468.
17. Öktem, Ü. (2000). Descartes, Kant, Bergson ve Husserl'de Sezgi. Ankara Üniversitesi Dil Ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 40, 159-188.
18. Roditi, E. (1942). The Growth and Structure of Croce's Philosophy. The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 1, 14-29.
19. Tunalı, İ. (2019). Croce Estetiği, Ankara: Fol Kitap
20. Wedel, T. O. (1924). Benedetto Croce's Theory of Aesthetic Criticism. Studies in Philology, 21(3), 480-491.
21. Angelo, A. G. (1956). The Drama of the Aesthetics of Benedetto Croce, The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 15(1), 117-121
22. Görsel Kaynaklar https://www.pivada.com/edvard-munch-ciglik, 13.05.2025.