Post-Modern Epistemoloji Otopsisine Karşı Bilgi Kuramsal Bir Tez: Kant-Popper-Rorty
Öz
Bu makale, epistemolojinin ölümü
tezini, epistemolojinin varlık nedeni olan gerçek bir problemin var olup
olmadığı temelinde tartışmaya açmaktadır. Bu tartışma iki alt konum üzerinden
yürütülürken (Rorty’ye karşı Popper), epistemolojinin metinler-arası olmayan ve
dil oyunlarını aşan gerçek bir probleminin var olduğu (yani Poppercı konum)
savunulmaktadır. Bu savunu, özellikle bilim teorisi üzerinden geliştirilmekte
ve günümüzün somut probleminin bilim problemi olduğu savlanmaktadır. Buna göre,
iki karşıt konum özellikle Kant’ın epistemolojisinden hareketle farklılık
göstermektedir. Bu savı çerçeveleyen meta-hipotez epistemoloji-bilgi
teorisi-bilim teorisi tarihsel hattının, Kant ile birlikte çeşitlenen evrimsel
bir süreç olduğudur. Kant, bu hipotezin kaynağında yer alan Popper Teorisinin
genetik atasıdır. Diğer yandan, bir meta-teori olarak Rorty Teorisinin
çerçevelediği epistemolojinin ölümü tezinde Kant, epistemolojinin ölümünün
tarihsel kırılma anı ve hatta kanıtıdır. Popper Teorisi, epistemoloji üzerine
bir meta-teori olarak kullanıldığında, iki meta-teori Kant’ta kesişmekte ve
Kant üzerinden çeşitlenen kuzen-teoriler olarak konumlanabilmektedirler. Bu hipotez
kabul edilerek izi sürüldüğünde, bilim problemine ilişkin bilim teorilerinin
empirik içerikleri olduğu ve doğru oldukları ölçüde gerçekliğe müdahale
edebilecekleri hipotezinin güçlü olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Hipotezin
gücü ‘temsil’ kavramından ve pragmatizmden gelmektedir. Epistemoloji,
nesnesiyle ilişkisinde evrimsel olarak dönüşen ve mevcut hali Einstein
Devrimine verdiği tepki üzerinden biçimlenmiş bir meta-teoridir ve
‘ölmemiştir’. Ulaşılan bu ‘sonuç’, epistemoloji üzerine geliştirilebilecek bir
meta-hipotezdir (en azından bu çalışma sınırlarında) ve “epistemolojinin ölümü”
problemiyle ilişkili bütün bir problem ağını aydınlatma ve bu ağın büyük bir
bölümüne çözüm getirme potansiyelini barındırmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AYER, A. Jules (1998). Dil, Doğruluk ve Mantık, çev. Vehbi Hacıkadiroğlu, 2. Basım, İstanbul: Metis Yayınları.
- BAUM, Manfred (1979). “Transcendental Proofs In Critique of Pure Reason,” Transcendental Arguments and Science -Essays in Epistemology-, ed. Peter Bieri, Rolf-P. Horstmann, Lorenz Krüger, pp. 3-26. London: D. Reidel Publishing Company.
- BHASKAR, Roy (2017). İnsan Bilimlerinin Felsefi Eleştirisi -Natüralizmin Olanaklılığı-. çev. Vefa Saygın Öğütle, Ankara: Nika Yayınevi.
- CARNAP, Rudolf (1966). “The Elimination of Metaphysics Through Logical Analysis of Language,” trans. by Arthur Pap, Logical Positivism, ed. A. J. Ayer, pp. 60-81, New York: The Free Press.
- COMTE, Auguste (2015). Pozitif Felsefe Dersleri ve Pozitif Anlayış Üzerine Konuşma, çev. Erkan Ataçay, Ankara: BilgeSu Yayıncılık.
- FRIEDMAN, Michael (2015). Kant ve Kesin Bilimler, çev. Sibel Şan Öğet, İstanbul: Alfa Basım Yayım.
- HAACK, Susan (2017). “Fight For Our Philosophy, The Real Question: Can Philosophy Be Saved?”, Free Inquiry, 37 (6): 40-43.
- HACKING, Ian (2016). Temsil ve Müdahale -Doğa Bilimleri Felsefesine Girişte Temel Konular-, çev. Ozan Altan Altınok, İstanbul: Alfa Basım Yayım.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ömer Faik Anlı
*
0000-0002-5621-5145
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Mart 2019
Gönderilme Tarihi
31 Ocak 2019
Kabul Tarihi
30 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 1