KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ

Mehmet Duman; Murat Kasımoğlu

doi:10.58658/kaypod.1144235

KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ

Öz

Yaşamsal bütün ağların gittikçe sayılarının arttığı ve daha yoğun iletişime geçtiği dünyada liderlik yapmanın önemi artmıştır. Küresel vizyona sahip olmak zaruri hale gelmiştir. Küresel ve yerel unsurların dengesini sağlama konusunda günümüzdeki liderlik tarzlarını incelemek gerekmektedir. Türkiye’deki liderler üzerine yapılan araştırmalara bu doğrultuda güncel araştırmalarla katkı sağlanmalıdır. Liderlik süreci devam eden liderlerin nasıl bir liderlik paradigması içinde hareket ettikleri incelenmelidir. Bu çalışma doğrultusunda, Recep Tayyip Erdoğan’ın küresel liderlik özellikleri ve değer-odaklı liderlik özellikleri bağlamında nitel bir araştırma yürütülmüştür. %29’u sosyal bilimlerde uzman düzeyinde olan 34 görüşmeciyle yarı-yapılandırılmış açık uçlu mülâkat soruları çerçevesinde görüşülmüştür. Sonuçlar, Erdoğan’ın küresel liderlik özelliklerine sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Erdoğan’ın emperyalizmin dünya halkları üzerindeki çok yönlü sömürgecilik politikalarına karşı bağımsız duruş sergilediği keşfedilmiştir. Türki cumhuriyetler ve İslam ülkeleri birleştirici çalışmalar yapması, dünya barışını daha çok gündeme getirmiş olması açığa çıkmıştır. Dünya liderleri ve dünya halkları nezdinde saygınlık gördüğü de çalışmanın sonuçları arasındadır. Değer odaklı liderlik özelliklerinin de kişisel liderlik özellikleri ile uyumlu olduğu gözlemlenmiştir. Erdoğan’ın bu özellikleri arasında özellikle hitabet, karizmatik olma, risk alabilme ve cesaret gibi nitelikler görülmektedir. Bu çalışmanın sonuçları daha önceki araştırmaların sonuçları ile tutarlılık taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Argyris, C. (1976). Theories of action that inhibit individual learning. American Psychologist, 31(9), 638–654.
Arklan, Ü. (2004). Siyasal Liderlikte Karizma Olgusu: Recep Tayyip Erdoğan Örneğinde Teorik ve Uygulamalı bir Çalışma. Tez Özeti. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(1): 45-66
Avery, G. & Bergsteiner, H. (2017). Diagnosing Leadership in Global Organisations: Theories, Tools and Cases. (1. Baskı). Tilde.
Bass, B. M. (1960). Leadership, psychology, and organizational behavior. Harper.
Bass, B. M. & Avolio, B. J. (1990). Transformational Leadership Development: Manual for the Multifactor Leadership Questionnaire. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.
Bennis, W. (1997). Liderin Lideri Olmak, Geleceği Yeniden Düşünmek. (Derleyen: Rowan Gibson), Çev: Sinem Gül, Sabah Kitapları, İstanbul: 133-144.
Besli, H. & Özbay, Ö. (2017). Bir Liderin Doğuşu R. Tayyip Erdoğan. Meydan Yayıncılık, 1. Baskı, İstanbul.
Bird, A. & Osland, J. S. (2004). Global competencies: An introduction. İçinde: Lane, H.W. Maznevski, M., Mendenhall, M.E. & McNett, J. (eds). The handbook of global management: A guide to managing complexity. Oxford: Blackwell Publishing: 65-77.

Blake, R. & Mouton, J. (1964). The Managerial Grid: The Key to Leadership Excellence. Houston, TX: Gulf Publishing Company.
Boje, D. M. & Rhodes, C. (2005). The Virtual Leader Construct: The Mass Mediatization and Simulation of Transformational Leadership. Leadership, 1(4): 407-428.
Bowers, D. G. & Seashore, S. E. (1966). Predicting Organizational Effectiveness with a Four-Factor Theory of Leadership. Administrative Science Quarterly, 238-263.
Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2): 77-101.
Buchanan, P. J. (1990). America First - and Second, and Third. National Interest, 19 (Bahar 1990): 77- 82
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Creswell, J. W. (2013). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. New York: Sage
Conger, J. A. (1989). The Charismatic Leader: Behind the mystique of exceptional leadership Charismatic Leadership Scale. 23 San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
Conger, J. A. & Kanungo, R. (1987). Toward a Behavioural Theory of Charismatic Leadership in Organizational Settings. Academy of Management Review, 12,637-47.
Conger, Jay A. & O’Neill, Collen (2012). Building the Bench for Global Leadership. HR People and strategy, 35(2), 53-57.
Çıragöz, M. B. & Acar, O. K. (2021). Recep Tayyip Erdoğan’ın Sahip Olduğu Liderlik Tarzı: Balkon Konuşmalarının İçerik ve Söylem Analizi ile Değerlendirilmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(1): 6-31, Haziran, 2021
Dansereau, F., Graen, G. & Haga, W. J. (1975). A Vertical Dyad Linkage Approach to Leadership Within Formal Organizations. Organizational Behavior and Human Performance. 13, 46-78.
Denzin, N. K. (1989). The research act: a theoretical introduction to sociological methods. (3. Baskı) Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Derman, G. S. & Oba, H. (2016). Making a Determination from the Operational Code of a New and Influential Actor: President of Turkey Recep Tayyip Erdogan. Bilig, 79: 45-67, Autumn, 2016.
Dinçer, M. K. & Bitirim, S. (2007). Kurum Kültürü Çalışmalarında Hizmetkâr Liderlik Anlayışı İle Değer Yaratmak. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (28): 61-72.
Eden, D. (1984). Self-Fulfilling Prophecy as a Management Tool: Harnessing Pygmalion. Academy of Management Review, 9: 64-73.
Erçetin, Ş.Ş. & Hamedoğlu, M.A. (2013). Küreselleşme Sürecinde Ulusal Liderlerin Rolleri ve Uluslararası İzdüşümleri. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013.
Erçetin, Ş. Ş. (2007). Lider Sarmalında Vizyon. Nobel Yayınları, 2. Baskı, Ankara
Evans, M. G. (1970). The effects of supervisory behavior on the path-goal relationship. Organizational Behavior & Human Performance, 5(3), 277–298.
Fındıkçı, İ. (2009). Bir Gönül Yolculuğu: Hizmetkâr Liderlik, Alfa Yayınları.
Fiedler, F. (1967). A Theory of Leadership Effectiveness. New York: McGraw-Hill. 3. Edn.
Field, R. H. G. (1989). The Sell-Fulfilling Prophecy Leader: Achieving the Metharme Effect. Journal of Management Studies, 26:151-75.
Finkelstein, S. & Hambrick, D. C. (1996) Strategic Leadership, Top Executives and Their Effects Organizations. West Publishing Company, St. Paul/Minneapolis, 1996
French, Jr. J. R. P. & Raven, B. (1959). The Bases of Social Power. In Studies in Social Power, D. Cartwright, Ed., pp: 150-167, Ann Arbor, MI: Institute for Social Research.
Genç, C. & Akyürek, S. S. (2020). Covid-19: Kaçınılmaz Değişim Alarmı! Ya İnsan Ya Da İnsan! Kayseri Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 48-63, Haziran 2020
Gentles, S. J., Charles, C., Ploeg, J. & McKibbon, K. A. (2015). Sampling in Qualitative Research: Insights from an Overview of the Methods Literature. The Qualitative Report, 20(11), 1772- 1789.
Gioia, D. A., Corley, K. G., Hamilton, A. L.(2013). Seeking Qualitative Rigor in Inductive Research: Notes on the Gioia Methodology. Organizational Research Methods. 16(1),15-31.
Godwin, J. L., Neck, C. P. & Houghton, J. D. (1999). The Impact of Thought Self-leadership on Individual Goal Performance: A Cognitive Perspective. The Journal of Management Development, 18(2), 153-169.
Goleman, D. (2002). Primal Leadership: Realizing the Power of Emotional Intelligence. Boston, Mass. : Harvard Business School Press, 2002.
Göksu, O. (2018). Siyasal Liderlik ve Recep Tayyip Erdoğan’ın Liderlik Kodları. Literatür Academia. 1. Baskı.
Göksu, O. (2019). “Siyasal Liderlikte Yeni Bir Model Önerisi: Recep Tayyip Erdoğan Örneği”. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3): 1058 - 1080, 02.07.2019
Greenleaf, R. K. (1977). Servant Leadership: A Journey into the Nature of Legitimate Power and Greatness. Paulist Press, www.greenleaf.org
Hargreaves, A. & Fink, D. (2005). Sustainable Leadership. John Wiley & Sons Inc.
Hassanzadeh, M., Silong, A. D., Asmuni, A. & Wahiza, N. (2015). Developing Effective Global Leadership. Journal of Educational and Social Research. 5(3), 13-24.
Heim, P. & Chapman, E. N. Lashutka, S. (1990). Learning to lead: An action plan for success. Los Altos, CA: Crisp Publications, Inc.
Hersey, P. & Blanchard, K. (1969). Life cycle theory of leadership. Training and Development Journal, Cilt: 23, 26-35.
Hofstede, G. (2001) Culture's Recent Consequences: Using Dimension Scores in Theory and Research. International Journal of Cross-cultural Management, 1(1),11-30.
Howell, J., & Avolio, B. (1993). Transformational leadership, transactional leadership, locus of control, and support for innovation: Key predictors of consolidated-business-unit performance. Journal of Applied Psychology, 78, 891–902.
Homans, G. C. (1958). Social Behavior as Exchange. American Journal of Sociology, 63, 597–606. House, R. J. (1971). A Path-Goal Theory of Leader Effectiveness. JSTOR (Journal of Stor), 16(3), 321- 339
House, R. J. (1977). A 1976 Charismatic Theory of Leadership. İçinde: Hunt, J G and Larson, L L (eds.). Leadership: The Cutting Edge. Carbondale: Southern Illinois University Press.
Hsieh J.Y. & Liou, K.T. (2018). Collaborative Leadership and Organizational Performance: Assessing the Structural Relation in a Public Service Agency. Review of Public Personnel Administration. 2018, 38(1), 83-109.
Inglehart, R. (2000). Globalization and Post Modern Values. The Washington Quarterly, 23 (1), 215- 28.
İzzetbegoviç, A.(2017). Özgürlüğe Kaçışım-Zindandan Notlar. Çeviren: Hasan Tuncay Başoğlu, Klasik Yayınları, 1. Baskı, 2017, İstanbul.
Jacobs, T.O. (1970). Leadership and Exchange in Formal Organizations. Alexandria: Human Resources Research Organization. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science.
Javidan, M. & Walker, J. L. (2012). A Whole New Global Mindset for Leadership. People & Strategy, 35(2),36-41
Joiner, B. & Joseph, S. (2008). Leadership Agility. Wiley. The USA. First Edition.
Jokinen, T. (2005). Global leadership competencies: A review and discussion. Journal of European Industrial Training, 29(2/3), 199-216.
Kafesoğlu, İ. (1995). Türk milli kültürü. Boğaziçi Yayınları, 1. Baskı, İstanbul.
Kaplan, B., and Maxwell, J. A. (1994). Qualitative Research Methods for Evaluating Computer Information Systems. Içinde: J. G. Anderson, C. E. Aydin, & S. J. Jay (Eds.), Evaluation Health Care Information Systems: Methods and Application California Sage Publications.
Kasimoglu, M. & Ammari, D. (2020). Transformational leadership and employee creativity across cultures. Journal of Management Development. March 2020, DOI: 10.1108/JMD-05-2019-0153
Katz, D.& Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organizations. New York: Wiley.
Kerr, S. & Jermier, J M (1978). Substitutes for Leadership. Their Meaning and Measurement. Organizational Behaviour and Human Performance. 18, 329-45.
King, A. S. (1990). Evolution of Leadership Theory. Vikalpa, 15(2), 43-56 Nisan-Haziran, 1990.
Knoll, C. & Sternad, D. (2018). Identifying Global Leadership Potential. Journal of Management Development, 40 (4), 253-272.
Koçel, T. (2001). İşletme yöneticiliği. Beta Yayınları, İstanbul.
Kotter, J. (1997). Kültürler ve Koalisyonlar, Geleceği Yeniden Düşünmek. (Derleyen: Rowan Gibson), Çev: Sinem Gül, Sabah Kitapları, İstanbul: 147-158.
Lee, Y., Chen, P., Su, C. (2019). The evolution of the Leadership Theories and the Analysis of New Research Trends. International Journal of Organizational Innovation, 12(3): 88-106, January 2020
Lizskowska, D. (2021). Political leadership of Recep Tayyip Erdoğan in selected analytical categories. Przegląd Europejski, ISSN:1641-2478 vol. 2021, no. 3, p:149-169.
Ludwig, A. M. (2004). King of The Mountain: The Nature of the Political Leadership. University Press of Kentucky; 1. basım (31 Mayıs 2004).
Manz, C. C. & Sims, H. P. Jr. (1987). Leading Workers to Lead Themselves: The External Leadership of Self-Managing Work Teams. Administrative Science Quarterly, 32,106-28.
McDonald, P.K. & Parent, J.M. (2011). Graceful Decline? The Surprising Success of Great Power Retrenchment. International Security, 35( 4), 7-44, Bahar 2011.
Mendenhall, Mark E. & Bird, A. (2013). In search of global leadership. Organizational Dynamics, 42, 167-174.
Mendenhall, Mark E., Osland, Joyce S., Bird, A., Oddou, G:R., Stewens, M.J., Manzevski, M.L. & Stahl, G.K. (2018). Global Leadership: Research, Practice, and Development. London and New York: Routledge.
Mertens, D. M. (2014). Research and Evaluation in Education and Psychology: Integrating Diversity with Quantitative, Qualitative, and Mixed Methods. New York: Sage Publications.
Mozammel, S. & Haan, P. (2016). Transformational leadership and employee engagement in the banking sector in Bangladesh. The Journal of Developing Areas Special Issue on Dubai Conference Held, 50(6): 43-55.
Myers, M. D. (1997). Qualitative Research in Information Systems. Management Information Systems Quarterly, 21(2), 241-242.
Nemanich, L.A. & Keller, R.T. (2007). Transformational leadership in an acquisition: a field study of Employees. Leadership Quarterly, 18(1), 49-68.
Neuman, W. L. (2012).Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nicel ve Nitel Yaklaşımlar I‐II.Cilt (5. Basım). İstanbul: Yayın Odası
Ngaithe, L.N., K’Aol, G.O., Lewa, P. & Ndwiga, M. (2016). Effect of idealized influence and inspirational motivation on staff performance in state-owned enterprises in Kenya. European Journal of Business and Management, 8(30), 6-13.
Ouchi, W. G., & Jaeger, A. M. (1978). Type Z organization: Stability in the midst of mobility. Academy of Management Review. 3 (2), 305–314
Öksüz, D. (2018). Recep Tayyip Erdoğan’ın Liderlik Yaklaşımı. Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Bölümü Doktora Tezi (Yayınlanmış). Erişim tarihi: 13.01.2022.
Öztürk, A. (1996). Ötüken Türk kitabeleri. Ötüken Yayınları, 1. Baskı, İstanbul.
Pascale, R. T. & Athos, A. G. (1981). The Art of Japanese Management: Application for American Executives. New York: Warner Books.
Patterson, K. A. (2003). Servant Leadership: A Theoretical Model. Yayınlanmış Doktora tezi, Regent University, Erişim tarihi: 06.11.2021
Patton, M.Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. Sage Publications; Thousand Oaks, CA:2002, 3. Basım.
Peters, T. J. & Waterman, R. H. (1982). In Search of Excellence: Lessons from America's Best-Run Companies. New York: Warner Books.
Petrie, N. (2011). Future Trends in Leadership Development. Center for Creative Leadership: 7-9.
Pfeffer, J (1977). The Ambiguity of Leadership. Academy of Management Review, 2,104-12.
Pollard, C.W. (1996). The Leader Who Serves, Leader of the Future. (Ed: Hesselbein, F., Goldsmith, M. & Bechard, R.), Drucker Foundation Future Series, San Francisco: Jossey Bass Publishers, 241-248.
Samimi, M., Cortes, A.F., Anderson, M.H. & Herrmann, P. (2020). What is Strategic Leadership? Developing A Framework For Future Research. The Leadership Quarterly. 101353. Doi: 10.1016/j.leaqua.2019.101353
Sandelowski, M. (1986). The Problem Of Rigor in Qualitative Research. Advances in Nursing Science, 8(3), 27-37.
Saray, O. (2013). Küresel Sorunlara Yönelik Liderlik Modeli. Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi, Yüksek Lisans Tezi. (Yayınlanmış). Erişim tarihi: 11.01.2022.
Schein, E. H. (1985). Organizational Culture and Leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
Schenk, (1928). Leadership. Infantry Journal, 33, 111-122.
Smith, J. A. (2011). Evaluating the contribution of interpretative phenomenological analysis. Health Psychology Review, 5 (1), 9 – 27.
Spears, L. C. (1998). Introduction: Tracing the Growing Impact of Servant Leadership. İçinde: L. C. Spears (Ed.). Insights on Leadership: Service, Stewardship, Spirit, and Servant-Leadership (pp. 1- 12). New York: Wiley & Sons.
Stodgill, R. M. (1959). Individual behavior and group achievement: A theory; the experimental evidence. Oxford University Press.
Story, J. (2011). Global Leadership: A Developmental Approach. International Journal of Leadership Studies. 6(3), 375-389.
Taneri, A. (1997). Türk devlet geleneği. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1. Baskı, Ankara.
Toynbee, A. (1960). A Study of History. Oxford University Press, Cilt. I-X,1960
Triandis, H. C. & Gelfand, M. J. (1998). Converging measurement of horizontal and vertical individualism and collectivism. Journal of Personality and Social Psychology, 74 (1), 118-128.
Tuleja, E. A. (2014). Developing cultural intelligence for global leadership through mindfulness. Journal of Teaching in International Business, 25: 5-24, 2014.
Turner, B. S. (2005). Preface to the New Edition. Içinde: T. Parsons, The social system (pp. xiii–xxxi). New York: Routledge.
Vroom, V. & Yetton, P. (1973). Leadership and Decision-Making. Pittsburgh, PA: University of Pittsburgh Press.
Vroom, V. H. & Jago, A. G. (1988). The new leadership: Managing participation in organizations. Prentice-Hall, Inc.
Weber, M. (1968). Economy and Society: An Outline of Interpretive Sociology. New York, Bedminster Press,1968.
Wielkiewicz, R. M. & Stelzner, S. P. (2005). An Ecological Perspective on Leadership Theory, Research, and Practice. Review of General Psychology, 9 (4), 326–341.
Yolcu, T. (2019). Türkiye’de Siyasal Kültür ve Siyasal Liderlik Anlayışı. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Ocak 2019, 12(1), 93-106.
Young, M. & Dulewicz, V. (2006). Leadership styles, change context, and leader performance in the Royal Navy. Journal of Change Management, 6(4), 383-396.
Yukl, G. (2002). Leadership in organizations. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall, 5. Edn.
Yurdasever, E. & Fidan, Y. (2020). KOMB (VUCA) Dünyası ve Yeni Liderlik Becerileri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9 (2), 1638/1664.
Yukl, G. (2012). Effective leadership behavior: What we know and what questions need more attention. The Academy of Management Perspectives, 26(4), 66–85.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Mehmet Duman ^*
0000-0002-0901-2505
Türkiye

Murat Kasımoğlu
0000-0002-7407-5991
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

12 Nisan 2023

Gönderilme Tarihi

15 Temmuz 2022

Kabul Tarihi

8 Ekim 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 4 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.58658/kaypod.1144235

IZ

https://izlik.org/JA49LC93LK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Duman, M., & Kasımoğlu, M. (2023). KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 4(1), 105-138. https://doi.org/10.58658/kaypod.1144235

AMA

1.Duman M, Kasımoğlu M. KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ. KAYPOD. 2023;4(1):105-138. doi:10.58658/kaypod.1144235

Chicago

Duman, Mehmet, ve Murat Kasımoğlu. 2023. “KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ”. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi 4 (1): 105-38. https://doi.org/10.58658/kaypod.1144235.

EndNote

Duman M, Kasımoğlu M (01 Nisan 2023) KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi 4 1 105–138.

IEEE

[1]M. Duman ve M. Kasımoğlu, “KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ”, KAYPOD, c. 4, sy 1, ss. 105–138, Nis. 2023, doi: 10.58658/kaypod.1144235.

ISNAD

Duman, Mehmet - Kasımoğlu, Murat. “KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ”. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi 4/1 (01 Nisan 2023): 105-138. https://doi.org/10.58658/kaypod.1144235.

JAMA

1.Duman M, Kasımoğlu M. KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ. KAYPOD. 2023;4:105–138.

MLA

Duman, Mehmet, ve Murat Kasımoğlu. “KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ”. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, c. 4, sy 1, Nisan 2023, ss. 105-38, doi:10.58658/kaypod.1144235.

Vancouver

1.Mehmet Duman, Murat Kasımoğlu. KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ. KAYPOD. 01 Nisan 2023;4(1):105-38. doi:10.58658/kaypod.1144235

KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ

KÜRESEL LİDERLİK VE PARADİGMA GELİŞTİRME: RECEP TAYYİP ERDOĞAN MODELİ

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Liderlik Öğretilerinin İnsan, Toplum ve İletişim Anlayışı: Eleştirel Bir Değerlendirme

2023 Yılı Cumhurbaşkanlığı Seçimi: Recep Tayyip Erdoğan’ın Kampanya Stratejileri Üzerine Bir İnceleme

Sosyal Bilgiler 5., 6. ve 7. Sınıf Ders Kitaplarındaki Konuların Liderlik Becerisi Kazandırmadaki Rolü