HISTORY OF “LIBERAL CONSERVATIVE RIGHT” IN TURKEY

Öz

It is possible to say that Right wing policy has always had the chance to express itself in every period of politics in Turkey and since the beginning of the practice of democratic principles; it has been almost the sole determinant of political power. Sociologic factors pushing the Right to being the determinant of Turkish politics are doubtlessly a subject of another discussion. Nevertheless, it is useful to make a point, which would not deter the integrity of this study and on the basis of this point, define its effects on today’s Turkish political dynamics. In this context, the first issue that has to be stated is that the conservative themes, whose roots are intertwined with the past and daily practices of Turkish society, make things considerably easy for Right wing politics. In a way, Turkish society, succeeding in synthesizing religion with nationalism, made a stance even only with this aspect of its. Also, society’s expressing its conservative concerns mostly over traditions has opened ways for both giving it a historical meaning and interpreting religion on the context of traditions.

Anahtar Kelimeler

• Liberal Conservative Right,
• Türkiye
• Political Parties

TÜRKİYE’DE “LİBERAL MUHAFAZAKAR SAĞ’IN” TARİHSEL SERÜVENİ VE GÜNÜMÜZ TÜRK SİYASETİNE ETKİLERİ

Öz

Türkiye’de Sağ siyasetin hemen her dönemde kendini ifade edebilme şansı bulduğunu ve demokratik ilkelerin pratik edilmesinden bu yana ise, siyasal iktidarın neredeyse tek belirleyicisi olduğunu söylemek mümkündür. Sağ’ı Türk siyasetinde belirleyici konuma iten sosyolojik etmenler hiç kuşku yok ki ayrı bir tartışma konusudur. Yine de, bu çalışmanın bütünlüğünü bozmayacak düzeyde bir tespitin yapılması ve buradan hareketle günümüz Türkiye’sinin siyasal dinamiklerine yönelik etkilerinin belirlenmesinde fayda vardır. Bu bağlamda ilk ifade edilmesi gereken husus, Türk toplumunun geçmişinde ve gündelik pratiklerinde kök salmış olan muhafazakar temaların, Sağ siyasetin işini büyük ölçüde kolaylaştırdığı gerçeğidir. Bir bakıma, dini milliyetçilikle sentezleyebilme başarısı gösteren Türk toplumu, sadece bu yönüyle bile muhafazakar bir duruş sergilemiştir. Ayrıca toplumun muhafazakar kaygılarının büyük ölçüde gelenekler üzerinden ifade ediliyor oluşu, hem tarihsel bir anlam katması hem de dinin gelenek bağlamlı yorumlanması yollarını açık tutmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Liberal Muhafazakâr Sağ,
• Türkiye
• Siyasi Partiler

Kaynakça

1. Akdoğan, Y. (2003). Muhafazakar Demokrasi. Ankara: AK Parti.
2. AKP Programı. (2002). Kalkınma ve Demokratikleşme Programı.
3. Aydoğan, P. (2020). Yunus Nadi. İstanbul: Alfa Yayınları.
4. Berkes, N. (2002a). Türkiye’de Çağdaşlaşma. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
5. Berkes, N. (2002b). Batıcılık, Ulusçuluk ve Toplumsal Devrimler. İstanbul: Kaynak Yayınları.
6. Çaha, Ö. (2001). Dört Akım Dört Siyaset. İstanbul: Zaman Kitap.
7. Çavdar, T. (1995). Türkiye’nin Demokrasi Tarihi 1839-1950. Ankara: İmge Yayınları.
8. Cumhuriyet Ansiklopedisi 1941-1960. (2002). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

9. Erdoğan, M. (2008). Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset. Ankara: Liberte Yayınları.
10. Hale, W. (1996). Türkiye’de Ordu ve Siyaset. İstanbul: Hil Yayınları.
11. Işıklı, A. (1997). Sosyalizm, Kemalizm ve Din. Ankara: Tüze Yayınları.
12. Nisbet, R. (1986). Conservatism Dream and Reality. Minneapolis: University of Minnesota Press. Nutuk. (2005). İstanbul: Alfa Yayınları.
13. Özipek, B. B. (2011). Muhafazakârlık, Devrim ve Türkiye. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce (Muhafazakârlık). İstanbul: İletişim Yayınları.
14. Sayarı, B. (1978). Türkiye’de Dinin Denetim İşlevi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 33(1).
15. Tunaya, T. Z. (2004). Türkiye’nin Siyasi Hayatında Batılılaşma Hareketleri. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi. Türkiye Günlüğü. (1994). 27.
16. Uzun, T. (2010). Tek Parti Döneminde Siyasal Oluşumlar. İttihat ve Terakki’den Günümüze Türkiye’de Siyasal Partiler. Ankara: Orion Yayınları.
17. Ülken, H. Z. (1966). Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi. Cilt I. Konya: Selçuk Yayınları.
18. Yerasimos, S. (1992). Tek Parti Dönemi. Geçiş Sürecinde Türkiye. İstanbul: Belge Yayınları.
19. Zürcher, E. J. (2004). Modernleşen Türkiye’nin Tarihi. İstanbul: İletişim Yayınları.