AGRICULTURAL POLICIES IN TÜRKIYE: A STUDY ON KARABÜK EFLANI DISTRICT

Öz

Agriculture is one of the most significant issues of a society. It is among the leading points such as for nutrition, industry and employment. In Türkiye, the phenomenon of agriculture has been handled carefully since the first years of the republic. The necessary institutions and legislation have been established and the state has always continued its pioneering role in agriculture. In this study, the agricultural policies put forward by the state in Türkiye have been examined specifically in the Eflani district of Karabük. First, the history of agricultural policies in Türkiye has been explained. Then, the reflections of the agricultural policies upon the Eflani district have been compiled. Finally, the functionality of agricultural policies in Eflani district has been discussed and some suggestions that are expected to be useful throughout the country have been presented.

Anahtar Kelimeler

• Agriculture
• Public Policy
• Eflani

Türkiye’de Tarım Politikaları: Karabük Eflani İlçesi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Tarım bir toplumun en önemli meselelerinden birisidir. Beslenme, sanayi ve istihdam sağlama gibi konularda başat aktörler arasında yer alır. Türkiye’de de tarım olgusu, cumhuriyetin ilk kurulduğu yıllardan itibaren dikkatli bir biçimde ele alınmıştır. Gerekli kurumlar ve mevzuat oluşturulmuş ve devlet, tarım konusunda her zaman öncü olma rolüne devam etmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de devletin ortaya koyduğu tarım politikaları, Karabük’ün Eflani ilçesi özelinde irdelenmiştir. İlk olarak, Türkiye’de tarım politikalarının tarihçesi aktarılmıştır. Ardından, söz konusu tarım politikalarının Eflani ilçesi özelindeki yansımaları derlenmiştir. Son olarak ise Eflani ilçesinde tarım politkalarının işlevselliği tartışılmış ve ülke çapında faydalı olması beklenen birtakım öneriler sunulmuştur. Buna göre; tarımsal girdilerin yüksekliği, kırsal kesimdeki eğitim düzeyi, uluslararası kuruluşların etkileri, sulama, parçalanmış arazi yapısı, makinelere ilişkin sorunlar gibi unsurlar tarımın kalitesini düşürmektedir. Bu sorunların giderilmesi için örgütlenme haklarının iyileştirilmesi, eğitimin arttırılması, girdilerin azaltılması, kırsaldan kente göçün engellenmesi, tarım politikalarında karar süreçlerinin yerel düzeyde arttırılması gibi önerilerin faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tarım
• Kamu Politikası
• Eflani

Kaynakça

1. Benek, S. (2007). Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Türkiye’deki Tarımsal İşletmelerin Günümüzdeki Durumu. Marmara Coğrafya Dergisi, (15), 191-206.
2. Demirdöğen, A., & Olhan, E. (2017). Türkiye Tarımının Kısa Tarihi: Destekleme Politikası Özeli. Tarım Ekonomisi Dergisi, 23(1), 1-12.
3. Dernek, Z. (2006). Cumhuriyet’in Kuruluşundan Günümüze Tarımsal Gelişmeler. Ziraat Fakültesi Dergisi, 1(1), 1-12.
4. Durak, B., & Karadağ, N. C. (2017). Türkiye’de Tarım Politikaları ve Vergilendirilmesi. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 9(1), 89-104.
5. Eflani Kaymakamlığı (2021), Eflani Tarihi. Erişim adresi: http://www.eflani.gov.tr/ilcemizden-gorunum.
6. Ekinci, K. & Sayılı, M. (2010). Tarım Arazilerinin Parçalanmasını Önlemeye Yönelik Mevzuat Üzerine Bir İnceleme. GOÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 27(2), s. 121-129.
7. Eştürk, Ö., & Ören, M. N. (2014). Türkiye’de Tarım Politikaları ve Gıda Güvencesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 24(2), 193-200.
8. Gözler, K (2016). Anayasa Hukukunun Genel Esaslarına Giriş. (9. Baskı). Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.

9. Hatunoğlu, E. E., & Eldeniz, F. (2012). 2000 Yılı Sonrası Türk Tarım Sektöründe Yapısal Dönüşüm Politikaları. Journal of Turkish Court of Accounts/ Sayıştay Dergisi, (86).
10. Kandemir, O. (2011). Tarımsal Destekleme Politikalarının Kırsal Kalkınmaya Etkisi. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 3(1), 103-113.
11. Koçtürk, O. M. (2009). Cumhuriyet Döneminde Hükümetlerin ve Siyasi Partilerin Tarım ve Çiftçi Örgütlenmesine Yaklaşımları. Turkish Journal of Agricultural Economics, 15.
12. Oktar, S., & Varlı, A. (2010). Türkiye’de 1950–54 Döneminde Demokrat Parti’nin Tarım Politikası. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(1), 1-22.
13. Olhan, E. (2012). Türkiye’de Reformlar Kapsamında Yoksullaşan Tarım Sektörü. X. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 1, 145-152.
14. Özçağlar, H. (2010). Tarım Reformu Genel Müdürlüğü. Kamu Yönetimi Çalışmaları, 118, Ankara.
15. Özçelik, A. (2014). Tarım Tarihi ve Deontolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
16. Özkan, G., & Kadağan, Ö. (2019). Bursa İli Tarımsal Potansiyelinin Geliştirilmesine Yönelik Bir Değerlendirme. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 14(2), 503-522.
17. Öztürk, Ş., Nas, F., & İçöz, E. (2008). 24 Ocak Kararları, Neo-liberal Politikalar ve Türkiye Tarımı. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (2), 15-32.
18. Sander, O. (2016). Siyasi Tarih 1918-1994. (26. Baskı). Ankara: İmge Kitabevi.
19. Sungur, Z. (2016). Demokrat Parti Döneminde (1950-1960) Tarım Politikaları ve Etkileri-Agricultural Policies and Its Effects In Democrat Party Era (1950-1960). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(14), 1-24.
20. Susam, N., & Bakkal, U. (2008). Türkiye’de Tarım Politikalarındaki Dönüşümün Kamu Bütçesi ve Ekonomi Üzerindeki Etkileri. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(1), 327-357.
21. Şahinöz, A. (2000). “Tarım Reformu” Made in IMF”. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 287-305.
22. T.R. Eflani District Governorship District Directorate of Agriculture and Forestry Briefings, 2007-2024.
23. Tangülü, Z. (2012). Demokrat Parti Dönemi Eğitim Politikaları (1950-1960). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(2), 389-410.
24. TARSİM (2021). TARSİM Kurumu Hakkında. Erişim adresi: https://web.tarsim.gov.tr/havuz/subPage?_key_=0C006981E0842E8D6235913E60C5E9678606297AW1S47ONHBMHIRDKYD416062015.
25. Tokatlıoğlu, M., & Selen, U., & Leba, R. (2018). Küreselleşme Sürecinde Tarımın Stratejik Önemi ve Tarımsal Arz Güvenliğinin Sağlanmasında Devletin Rolü. Journal of Life Economics, 5(4), 151-176.
26. Topuz, H. (2007). Cumhuriyet Dönemi Ekonomisinde Tarımsal Yapının İncelenmesi (1923-1950). Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(3), 377-390.
27. Strateji ve Bütçe Başkanlığı (SBB) (2019). 11. Kalkınma Planı (2019-2023). Erişim adresi: https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/On_Birinci_Kalkinma_Plani-2019-2023.pdf
28. Yavuz, F. (2005). Türkiye’de Tarım. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1-252.
29. Yılmaz, D. (2018). Demokrat Parti Döneminde Aydın’da Tarım (1950-1955). Atatürk Yolu Dergisi, 16(62).
30. Yüceer, S. E., & Tan, S., & Semerci, A. (2020). Türkiye’de 2000-2020 Döneminde Tarımsal Destekleme Politikalarının Gelişiminin İncelenmesi. Lapseki Meslek Yüksekokulu Uygulamalı Araştırmalar Dergisi, 1(2), 36-46.
31. Ziraat Bankası (2021). Ziraat Bankası Hakkında. Erişim adresi: https://www.ziraatbank.com.tr/tr/bankamiz/hakkimizda/bankamiz-tarihcesi