THE STATUS OF ALGERIA BEFORE THE INVASION OF FRANCE (1792-1830)
Öz
Algeria the Ottoman period shaped the Algerian history. The Algeria had multiple distinct kingdoms and emirates before the Ottoman conquest, but the Ottomans united its geographical and political framework. The emirates and political forms of pre-Ottoman Algeria prevented it from becoming a major regional state in the Western Mediterranean. The Ottoman period's governmental and geographical unification of Algeria changed this. This stable arrangement lasted until the mid-17th century. Algeria's power in the Mediterranean increased due to internal conflicts in Algeria during the last period of the Ottoman Empire, the corruption of the Ottoman administration, the proliferation of rebellions and disobedience, and the rise of a superstitious Sufi tradition caused his loss.
The fall of Algeria in numerous locations created all the conditions for France to occupy the province. Algeria was unable to overcome France's long-running naval blockade due to its authority weaknesses. After a victorious French invasion, the Ottoman rule in Algeria ended after nearly three centuries. The formidable Ottoman navy and naval units, which had failed all Algerian invasions for ages, could not stop this invasion.
In this research, the internal factors that contributed to the collapse of Ottoman rule in Algeria and France's invasion in 1830 are evaluated.
Anahtar Kelimeler
Proje Numarası
Yok
FRANSA İŞGALİ ÖNCESİ CEZAYİR’İN DURUMU (1792-1830)
Öz
Cezayir’in Osmanlı hâkimiyeti altındaki dönemi, Cezayir tarihinde derin izler bırakan önemli bir dönemdir. Cezayir, Osmanlı hâkimiyeti öncesinde birbirinden bağımsız birkaç krallık ve emirliğin oluştuğu siyaseten parçalı bir coğrafi yapıya sahipken, Osmanlı hâkimiyeti ile birlikte kendi coğrafi ve siyasi birliğini sağlayabilmiştir. Osmanlı öncesi Cezayir’de var olan emirlikler ve çeşitli siyasi oluşumlar, Batı Akdeniz'de etkilerini ortaya koyan güçlü bölgesel devletler olarak ortaya çıkamamışlardır. Ancak Osmanlı döneminde Cezayir’in siyasi ve coğrafi birliğinin sağlanmasıyla bu durum değişiklik göstermeye başlamıştır. İstikrarlı durum, 17. yy’ın ortalarına kadar devam etmiştir. Osmanlı’nın son dönemlerinde Cezayir’de yaşanmış olan iç anlaşmazlıklar, Cezayir’deki Osmanlı yönetiminin yozlaşması, bölgedeki isyan ve itaatsizliklerin çoğalması ve batıl inançlara dayanan bir din anlayışı benimseyen tasavvufi bir geleneğin ortaya çıkması gibi sebepler, Cezayir’in Akdeniz’deki gücünü git gide kaybetmesine yol açmıştır.
Cezayir’in kendi içinde yaşadığı ve çeşitli alanlara yansıyan çöküşü, eyaletin Fransa tarafından işgal edilmesini kolaylaştıran tüm temel koşulların oluşmasını sağlamıştır. Cezayir’de özellikle otorite alanında ortaya çıkan acziyet, Fransa’nın uyguladığı ve uzun süre devam ettirdiği deniz kuşatmasını kıramamasına sebep olmuştur. Ardından Fransa’nın başlattığı işgal harekâtı başarılı olmuş ve Cezayir’de yaklaşık üç yüz yıl hüküm süren Osmanlı hâkimiyeti son bulmuştur. Asırlar boyunca Cezayir’e yönelik bütün saldırı ve işgal girişimlerini boşa çıkaran güçlü Osmanlı donanması ve deniz birlikleri, bu işgali engellemeye dönük ciddi bir direniş gösterememiştir.
Bu araştırmada, Cezayir’de Osmanlı hâkimiyetinin sona ermesi ve 1830’da Fransız işgaline uğramasını kolaylaştıran iç meseleler, değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Yok
Proje Numarası
Yok
Teşekkür
Yok
СТАТУС АЛЖИРА ДО ВТОРЖЕНИЯ ФРАНЦИИ (1792-1830)
Öz
Период нахождения Алжира под властью Османской империи, важный период, оставивший глубокий след в истории Алжира. Хотя Алжир имел политически фрагментированную географическую структуру, в которой до османского владычества образовалось несколько независимых королевств и эмиратов, он смог обеспечить свое географическое и политическое единство с османским владычеством. Эмираты и различные политические образования, существовавшие в доосманском Алжире, не могли возникнуть как мощные региональные государства, оказывавшие влияние в Западном Средиземноморье. Однако с политическим и географическим единством Алжира в османский период эта ситуация стала меняться. Стабильное положение сохранялось до середины 17 века. Такие причины, как внутренние конфликты, имевшие место в Алжире в последний период существования Османской империи, коррумпированность османской администрации в Алжире, распространение восстаний и неповиновения в регионе, появление суфийской традиции, принявшей Суеверное понимание религии привело к постепенной утрате власти Алжира в Средиземноморье.
Распад Алжира сам по себе и отразившийся на различных территориях обеспечил все основные условия, облегчившие оккупацию провинции Францией. Слабость, возникшая в Алжире, особенно в сфере власти, привела к тому, что Франция смогла прорвать морскую осаду, осуществленную и поддерживаемую в течение длительного времени. Затем операция вторжения, инициированная Францией, увенчалась успехом, и османскому владычеству, длившемуся почти триста лет, в Алжире пришел конец. Мощный османский флот и военно-морские части, веками терпевшие поражение во всех нападениях и попытках вторжения в Алжир, не могли оказать серьезного сопротивления, чтобы предотвратить это вторжение.
В этом исследовании оценивались конец османского владычества в Алжире и внутренние проблемы, которые способствовали французской оккупации в 1830 году.
Anahtar Kelimeler
Proje Numarası
Yok
