UYGULAMALI HALK BİLİMİ ve ÂŞIKLIK GELENEĞİNİN GELECEĞİ
Öz
Âşıklık geleneği yüzlerce yıldır sürdürülen kadim bir gelenektir. Bu gelenek –diğer pek çok gelenekte olduğu gibi- süreç içerisinde değişmiş ve dönüşmüştür. İcra ortamlarının gittikçe kaybolması, âşıkların toplumda karşıladığı işlevleri başka aktörlerin üstlenişi ve genç kuşağın bu sanata ilgisizliği gibi nedenler yok olma endişesini de beraberinde getirmiş ve geleneği dönüştürmüştür. Geleneğin en temel sorunlarından birisi, âşıklık geleneğine gençlerin ilgisizliği konusudur. Bu makale genç kuşakların ilgisizliğinin uygulamalı halk bilimi yaklaşımlarıyla nasıl değiştirilebileceğine ve bu yaklaşımlarla âşıklık geleneğinin kendisine nasıl yeni aktarıcılar bulabileceğine odaklanmaktadır. Makalede müzecilik ve reklam örneklerinden yola çıkılarak âşıklık geleneğinin yeni icra ortamları ve aktörleri tartışmaya açılmıştır. Örneklerden hareketle uygulamalı halk bilimi yaklaşımları aracılığıyla âşıklık geleneğinin yeni icracılar ve icra ortamları bulabileceği ve bunun âşıklık geleneğine olan ilgiyi arttırabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Selcan Gürçayır Teke
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
10 Ekim 2016
Gönderilme Tarihi
26 Eylül 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 31 Sayı: 31
Cited By
Popüler kültür dizisi Squid Game’de oynanan “Mugunghwa Kkoci Pieotseumnida” adlı geleneksel çocuk oyununun Türk kültüründeki aynası: “Ebe Tura Bir İki Üç” oyunu ve etimolojisi
RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.29000/rumelide.1316217UYGULAMALI HALK BİLİMİ VE KORUMA YAKLAŞIMLARI EKSENİNDE KARAGÖZ GELENEĞİNİN AKTARIMI
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.56387/ahbvedebiyat.1297459