ПРОВЕДЕНИЕ ИССЛЕДОВАНИИ ОТНОШЕНИИ МЕЖДУ АГРЕССИВНЫМИ И СУБЪЕКТИВНО БЛАГОПОЛУЧНЫХ СОТРУДНИКОВ БАТМАНЬ ПЕРСОНАЛ СКОРОЙ ПОМОЩИ

Öz

Человеческие ресурсы, один из основных элементов управления, является неотъемлемой частью организации. Субъективное благополучие и агрессия являются важными индикаторами в оценке эффективности, результативности, мотивации и производительности, и чрезвычайно важно выдвинуть эти индикаторы, которые принесут успех в управлении человеческими ресурсами, и сделать необходимые оценки на их основе. Сотрудники на одних должностях могут испытывать больший стресс во время работы, чем на других, в том числе сотрудники службы скорой помощи. Считается, что субъективное благополучие, то есть удовлетворение жизнью, и агрессивное отношение, которое обычно возникает в результате взрыва гнева и направлено на причинение вреда другому человеку, будут находиться в тесной взаимосвязи друг с другом. Цель этого исследования - изучить возможную отрицательную взаимосвязь между субъективным благополучием и уровнем агрессии в службе скорой помощи провинции Батман и выявить упомянутые отношения и связи в обществе в целом для этих сотрудников службы. С этой целью данные были собраны с обзором литературы как методом количественного научного исследования и методом опроса как инструментом сбора данных. «Батман 112» был применен к персоналу, работающему в службах неотложной медицинской помощи в 2020 году. В этом контексте соблюдалась этика исследований и публикаций, и было принято решение Комитета по этическим принципам и этике Университета Битлис Эрен от 03.09.2020 под номером 2020/02-III. В ходе исследования было обнаружено, что уровень агрессивного отношения был низким, а субъективное благополучие было высоким для каждой демографической характеристики и каждой подгруппы этих характеристик среди участников.

Anahtar Kelimeler

• Государственное управление
• Управление людскими ресурсами
• субъективное благополучие
• агрессия
• Батмань провинциальная скорая помощь

A FIELD STUDY ON THE RELATIONSHIP BETWEEN SUBJECTIVE WELLBEING - AGGRESSION: BATMAN AMBULANCE SERVICE

Öz

Human Resources, one of the main elements of the management, is an indispensable part of the organization. Subjective well-being and aggression are important indicators in evaluating efficiency, effectiveness, motivation and performance, it is extremely important to put forward these indicators that will bring success in human resources amangement and to make the necessary evaluations on them. Employees in some jobs may experience more stress than others during their work, including ambulance service staff. It is evaluated that subjective well-being, which is life satisfaction, and aggressive attitudes that usually emerge as a result of an explosion of anger and aim to harm another person will be in opposite relationship with each other. The aim of this research is to examine the possible negative relationship between Subjective Well-being and Aggression Level in Batman Provincial Ambulance Service and to reveal the mentioned relationship and connection in private the service employees and in general in the public. For the purpose, data were collected with the literature review, as a quantitative scientific research Method, and the survey technique as a data collection tool. It is applied to the personnel working at Batman 112 emergency health services in 2020. In this context, research and Publication ethics were complied with, and the decision of the Ethical Principles and Ethics Committee of Bitlis Eren University dated 9/3/2020 and numbered 2020/02-III was taken. In the study, the aggression attitude level was found to be low and subjective well-being was found to be high for each demographic feature and each subgroup of these characteristics.

Anahtar Kelimeler

• Public Administration
• Human Resources Management
• Subjective well-being
• Aggression
• Batman Provincial Ambulance Service

ÖZNEL İYİ OLUŞ - SALDIRGANLIK İLİŞKİSİ ÜZERİNE BİR ALAN ARAŞTIRMASI: BATMAN AMBULANS SERVİSİ

Öz

Yönetimlerin ana unsurlarından olan İnsan Kaynakları örgütte olmazsa olmazlardandır. Verimlilik, etkililik, motivasyon ve performans değerlendirmelerinde öznel iyi oluş ve saldırganlık önemli göstergelerdendir, insan kaynakları yönetiminde başarıyı da beraberinde getirecek olan bu göstergeler ortaya konup üzerinde gerekli değerlendirmelerin yapılması son derece önem arz etmektedir. Bazı işlerde çalışanlar çalışmaları sırasında diğerlerine göre daha fazla stres yaşayabilmektedir, ambulans servisi görevlileri de bunlardandır. Hayattan doyum alma olan öznel iyi oluş ile genellikle bir öfke patlaması sonucu ortaya çıkıp bir başkasına zarar verme amacı taşıyan saldırganlık tutumlarının birbiri ile ters yönden sıkı ilişki içinde olacakları değerlendirilmektedir. Bu araştırmanın amacı Öznel İyi Oluş Ve Saldırganlık Tutum Düzeyi arasındaki muhtemel olumsuz ilişkiyi Batman İl Ambulans Servisinde incelemek ve bahse konu ilşki ve bağlantıyı bu servis çalışanları özelinde genel olarak da kamuda ortaya koymaktır. Amaca yönelik olarak literatür taraması ile birlikte nicel bilimsel araştırma yöntemi olarak tarama ve veri toplama aracı olarak da anket tekniği ile veriler toplanmıştır. Batman 112 acil sağlık hizmetlerinde görev yapan personele 2020 yılında uygulanmıştır. Bu bağlamda Araştırma ve yayın etiğine uyulmuş, Bitlis Eren Üniversitesi Etik İlkeleri ve Etik Kurulundan 9/3/2020 tarih ve 2020/02-III sayılı Kurul kararı alınmıştır. Araştırmada katılımcılar arasında her bir demografik özellik ve bu özelliklerin her bir alt grupları için saldırganlık tutum düzeyi düşük ve öznel iyi oluş ise yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi
• İnsan Kaynakları Yönetimi
• Öznel İyi Oluş
• Salsırganlık
• Batman İl Ambulans Servisi

Kaynakça

1. Algur V. (2019). Üniversite öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri ile fiziksel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve sözel saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Baron, R. A. ve Richardson, D. R. (1994). Human Agression. Plenum.
2. Başoğlu, C. (1998). Saldırganlık davranışının biyolojik belirleyicilerinin araştırılmasına yönelik bir çalışma. T.C. Genelkurmay Başkanlığı Gülhane Askeri Tıp Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Uzmanlık Tezi.
3. Berkowitz, L. (1993). Aggression: Its causes, consequences and control. McGraw-Hill.
4. Bilge A. ve Ünal G. (2005). Öfke, öfke kontrolü ve hemşirelik yaklaşımı. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 21(1): 189-196.
5. Bilgin, N. (2000). Sosyal psikolojiye giriş. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
6. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Bilim ve Sanat Yayınları.
7. Compton, W. C. (2001). Toward a tripartite factor structure of mental health: Subjective wellbeing, personal growth and religiosity. Journal of Psychology, 135(5), 486-500.
8. Demirtaş Madran, H. A. (2013). Buss-Perry saldırganlık ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi; 24(2), 124-129.

9. Diener, E. & Seligman, M. E. P. (2002), Very happy people. Psychological Science, 13(1): 81- 84.
10. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.
11. Eryılmaz, A. (2010). Ergenler için öznel iyi oluşu artırma stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(33), 81-88.
12. Gökberk, M. (1985). Felsefe Tarihi. 5. Basım, Remzi Kitabevi Yayınları.
13. McCrae, R. R., & Costa, P. T. (2003). Personality in adulthood. The Guilford Press.
14. Mcknight C. G., Huebner E. S. ve Suldo, S. (2002). Relationships among stressful life events, temperament, problem behavior, and global life satisfaction in adolescents. Psychology In the Schools, 39(6), 677-687.
15. Myers, D. G. & Diener, E. (1995). Who is happy. American Psychological Society. 6(1), 10-19.
16. Özen, Ö. (2005). Ergenlerin öznel iyi oluş düzeyleri. (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Özen, Y, Gülaçtı, F ve Çıkıllı, Y. (2004). Saldırganlığın psikolojik-kültürel boyutu ve Vandalizm. Doğu Anadolu Bölgesi Uygulama ve Araştırma Merkezi Dergisi, 3(1), 144-149.
18. Özmen, A. (2006). Anger: The theoretical approaches and the factors causing the emergence in individuals. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 39-56.
19. Saföz Güven, İ. G. (2008). Fen ve genel lise öğrencilerinin cinsiyet ve sosyometrik statülerine göre öznel iyi oluş düzeyleri, genel sağlık örüntüleri ve psikolojik belirti türleri. (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Strack, F., Argyle, M. ve Schwarz, N. (1991). Introduction. (Ed. Strack, F., Argyle, M. ve Schwarz, N.) Subjective Well-Being: An Interdisciplinary Perspective. Oxford England: Pergamon Press, 1-3.
21. Şahin, H. (2005). Öfke ve öfke denetiminin kuramsal temelleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 1-22.
22. Timuçin, A. (1992). Düşünce tarihi. BDS Yayınları.
23. Türkçapar H, Güriz O., Özel A., Işık B. ve Dönbak Örsel S., (2004). Antisosyal kişilik bozukluğu olan hastalarda öfke ve depresyonun ilişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 15(2), 119-124.
24. Yetim, Ü. (2001). Toplumdan bireye mutluluk resimleri. Bağlam Yayınları.