Koruma Altındaki Çocuklara Yönelik Hizmetlerde Etik Sorunlar

Öz

Koruma altındaki çocuklar, bakım ve yetiştirilmeleri devletçe sağlanan çocuklardır. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının önemli bir hizmet alanı, koruma altındaki çocuklara yönelik hizmetlerdir. Hayatın her alanında olduğu gibi koruma altındaki çocuklara yönelik hizmetlerde de etik sorunlarla karşılaşılması mümkündür. Bu çalışmada anne baba olma, koruma altındaki çocuklarla ilgili bilgilerin kurumlarla ve kişilerle paylaşımı, koruma altındaki çocuğun koruma altına alınma nedenlerine ilişkin bilgileri öğrenip öğrenemeyeceği, evlat edinme ve koruyucu aile hizmetinde yapılan uygulamalar ve koruma altında yetişen çocuklara sağlanan istihdam olanakları örnek olaylara ve alandaki uygulamalara göre ele alınarak etik açıdan tartışılmaktadır. Çocuk koruma hizmetleri disiplinler arası bir çalışmayı gerektirdiğinden, farklı mesleki ve kurumsal yaklaşımlar nedeniyle ortaya çıkan etik sorunların azaltılabilmesi için ortak bir çocuk koruma etiğinin geliştirilmesi yararlı görülmektedir

Anahtar Kelimeler

• Etik, Çocuk Koruma Etiği, Koruma Altındaki Çocuklar

Ethical Problems in Services for Children in Care

Öz

Children in care are the children who cannot stay with their biological families due to some reasons and care and training of whom are done by the government in the child protection institutions or at foster families. An important service area of Ministry of Family and Social Policies is the services for children in care. Similarly that we can meet ethical problems in every field of life it’s possible to have ethical problems in services for children in care. In this study; being a parent, sharing personal details of children in care with the institutions and third person, if children in care will learn the reason why he or she has taken under care, practices in adoption and foster care services and employment possibilities for children in care will be discussed according to case studies and practices in this field. It is seen that as child protection services needs interdisciplinary works, and to decline the ethical problems that occurred because of different professional and institutional approaches there is a need of developing child protection ethics

Anahtar Kelimeler

• Ethics, Child Protection Ethics, Children in Care

Kaynakça

1. Asma, T. (2008). Evlat Edinme ve Koruyucu Ailede Yasal Boyut. N. Erol (Ed.). Koruyucu Aile Evlat Edinme ve Ruh
2. Sağlığı (ss. 123-127), Ankara: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Yayınları. ASPB (2014). Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Yılı Faaliyet Raporu. Web: http://www.aile.gov.tr/data/53fe1465369dc3053ccd5500/aile_ve_sosyal_politikalar_bakanligi_2013_yili_idar e_faaliyet_raporu.pdf
3. Aydın, İ. (2003). Eğitim ve Öğretimde Etik, Ankara: Pegem Akademi.
4. Aydın, İ. (2002). Yönetsel Mesleki ve Örgütsel Etik, Üçüncü Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
5. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü 2014 Eylül Ayı İstatistikleri. Web: http://cocukhizmetleri.aile.gov.tr/data/544e2899369dc318044059c3/2014Eyl%C3%BCl.pdf
6. Cevizci, A. (2008). Etiğe Giriş, İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
7. Cılga, İ. (1986). Korunmaya muhtaçlık olgusunun sosyolojik analizi. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi
8. Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 31-45. Cohen, N. A., Tran, T.V. & Rhee, S.Y. (2007). Multicultural Approaches in Caring for Children, Youth, and Their

9. Families, USA: Pearson Education. Çifçi, E. G. ve Gönen, E. (2011). Sosyal Hizmet Uygulamalarında Etik Karar Verme Süreci. Toplum ve Sosyal Hizmet, , 149-160.
10. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. RG: 27.01.1995, 22184.
11. Çocuk Koruma Kanunu. RG: 15.07.2005, 25876.
12. Haynes, F. (2002). Eğitimde Etik (Çev. S.K. Akbaş), Istanbul: Ayrıntı Yayınları.
13. Holland, S. (2009). Looked after children and the ethic of care. British Journal of Social Work Advanced Access, Vol. published August 10, 2009, pp. 1-17. http://www.iha.com.tr/haber-cubukcu-koruyucu-aile-ile-gorustu-42279/
14. Mill, J. S. (2009). Hürriyet Üstüne (Çev. M.O. Dostel), Ankara: Liberte Yayınları.
15. Pieper, A. (1999). Etiğe Giriş (Çev. V. Atayman ve G. Sezer), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
16. Sosyal Hizmetler Kanunu. RG:24.05.1983, 18059.
17. Türkeri, M. (2008). Etik Kuramları, Ankara: Lotus Yayınevi.
18. Vural, Z. B. A. ve Coşkun, G. (2011). Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Etik. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Eletronik Dergisi, 1, 61-87. www.psikolog.org.tr. Türk Psikologlar Derneği Etik Yönetmeliği. Web: http://www.psikolog.org.tr/turkey-code- tr.pdf www.shudernegi.org. Sosyal Hizmet Mesleğinin Etik İlkeleri ve Sorumlulukları. Web: http://www.sosyalhizmetuzmani.org/shuetiksorumlugu.doc
19. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı, E: 2-431, K: 2011/553, Tarih: 21.09.2011