Dalkavukluk ve Politik Beceri Arasındaki İlişki

Öz

Ortaöğretim öğretmenlerinin görüşlerine göre dalkavukluk ve politik beceri arasındaki ilişkisinin ortaya çıkarılması amaçlayan bu çalışma, ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın örneklem grubunu, tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 175 öğretmen oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında kişisel bilgi formu, Dalkavukluk ve Politik Beceri Ölçekleri kullanılmıştır. Betimsel ve kanıtlamasal istatistik teknikleri kullanılmıştır. Öğretmenlerin genel ve boyutlar bazında dalkavukluk davranışı düzeyi düşük, görece en yüksek dalkavukluk davranışı düzeyi yönetici odaklı dalkavukluktur. Öğretmenlerin cinsiyetine, yaşına, medeni durumuna, çalıştığı okul türüne, kıdemine ve okuldaki görev süresine göre dalkavukluk davranışları farklılık göstermemektedir. Öğretmenlerin genel ve boyutlar bazında politik becerileri düzeyleri çok yüksek, görece en yüksek politik becerileri kişilerarası etkidir. Öğretmenlerin cinsiyetine, yaşına, çalıştığı okul türüne, kıdemine ve okuldaki görev süresine göre politik beceri düzeyleri anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Ancak evli öğretmenlerin ilişki ağı kurma, samimi görünme ve genel politik beceri düzeyleri bekar öğretmenlerden daha yüksektir. Genel dalkavukluk ve boyutları arasında yüksek, politik beceri ile boyutları arasında orta ve yüksek düzeylerde pozitif anlamlı ilişkilerin olduğu ancak politik beceri ile dalkavukluk arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Politik beceri
• Dalkavukluk
• Öğretmen.

Relationship Between Sycophancy and Political Skill

Abstract

The purpose of this correlational survey study is to examine the relationship between sycophancy and political skill based on the high school teachers’ views. The sample of the study consisted of 175 teachers selected by random sampling method. Personal Information Form, Sycophancy Scale, and Politic Skills Scale were used to collect data. Descriptive and inferential statistical techniques were used in the research. It was found that the teachers’ level of sycophantic behavior was relatively low in overall scale and its dimensions, and they had the highest score in administrator-oriented sycophancy. The teachers’ sycophantic behaviors did not differ depending on their marital status, gender, age, type of school, job experience, and tenure at the school. The teachers' political skill levels in overall scale and its dimensions were relatively very high, and they had the highest score in interpersonal influence. It was found that there was no significant difference in the political skill levels of the teachers depending on their gender, age, type of school, job experience, and tenure at the school. However, the married teachers were found to have higher network ability, apparent sincerity and general political skill levels than the single ones. It was found that there were high levels of positive relationship between general sycophancy and its dimensions, and medium and high levels of positive relationships between political skill and its dimensions, but there was no significant relationship between political skill and sycophancy.

Keywords

• Political skills
• Sycophancy
• Teacher

Kaynakça

1. Ahearn, K. K., Ferris, G. R., Hochwarter, W. A., Douglas, C. ve Ammeter, A. P. (2004). Leader political skill and team performance. Journal of Management, 30, 309-327.
2. Akçadağ, T. (2017, Ekim). Örgütlerde dalkavukluk. 8. Uluslararası Eğitim Yönetimi Forumu Bildiri Kitabı içinde Sözlü Bildiri. Ankara, 152-153.
3. Balci, A. (2020). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler [Research in social science: Methods, techniques, and principles]. PegemA Publications.
4. Brosky, D. (2011). Micropolitics in the school: Teacher leaders’ use of political skill and influence tactics. The International Journal of Educational Leadership Preparation, 6, 1-11.
5. Bostancı, A & Kurt, Ş. (2018). Öğretmenlerin politik yetileri ile akademik iyimserlik düzeyleri arasındaki ilişki. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi , 9 (3) , 119-135 .
6. Buyukozturk, S. (2020). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. PegemA Publications.
7. Buyukozturk, S., Kılıc Cakmak, E., Akgun, O., E., Karadeniz, S. & Demirel, F. (2019). Bilimsel araştırma yöntemleri. PegemA Publications.
8. Can, A. (2019). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde veri analizi, [Quantitative data analysis in the scientific research process with SPSS]. PegemA Publications.

9. Curphy, G. & Roelling, E. (2011). Followership. Massachusetts mutual life insurance company. Erişim adresi: https://osipt.com/blog/wordpress/wp-content/uploads/2014/10/Curphy-Roelling-Followership.pdf .10.06.2017
10. Cool, J. & Wall, T. (1980). New work attitude measures of trust, organisation commitment and personal need nonfulfillment. Journal of Occupational Psychology, 53, 39-52.
11. Cokluk, O., Sekercioglu, G. & Buyukozturk, S. (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. [Multivariate statistics for social sciences: SPSS and LISREL applications]. PegemA Publications.
12. Dinar, MEM. (2018). Ortaöğretim derslik-öğrenci-öğretmen ve iletişim bilgileri. Erişim adresi: https://dinar.meb.gov.tr/ .02.01.2018
13. Dilmaç, D., E. (2018). Okul yöneticileri ve öğretmenlerin dalkavukluk davranışına ilişkin görüşleri, tezsiz yüksek lisans projesi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
14. Drane, K., J. (2006). What is the relationship among sycophantic behavior, supervisor-subordinate communication, co-worker relationships and trust. Journal of Undergraduate Research, The Murray State University 2, 11-18.
15. Ekong C., N. & Essien E., B. (2012). The economics of gangsterism and sycophancy in Nigerian politics. Current Research Journal of Social Sciences 4, 277-284.
16. Farrell, D. & Petersen, J.C. (1986). Patterns of political behavior in organizations, The Academy of Management Review, 7(3), 403-412.
17. Ferris, R.G., Davidson, S.L. Perrewe, P.L & Atay, S. (2010). İş yaşamında politik yeti. Namar
18. Ferris, G. R., Treadway, D. C., Kolondinsky, R. W., Hochwarter, W. A., Kacmar, C. J., Douglas, C., & Frink, D. D. (2005). Development and validation of the political skill inventory. Journal of Management, 31 (1), 126-152.
19. Ferris, G. R., Treadway, D. C., Perrewé, P. L., Brouer, R. L., Douglas C., & Lux, S. (2007). Political skill in organizations. Journal of Management, 33 (3), 290-320.
20. Henry, P. (2009). The Sycophantic Culture. United States of America.
21. Jhatial, A., A., Mangi, R., A. & Ghumro I., A. (2004) Antecedents and consequences of employee turnover: Empirical evidence from Pakistan. British Journal of Management & Economics 2.
22. Judge, T. & Bretz, R. (1994). Political influence behaviour and careersuccess. Journal of Management, 20, 43-65.
23. Karasar, N. (2020). Scientific research methods: concepts, principles, technics.Nobel Publishing.
24. Kıral, E. (2017a, Eylül). Dalkavukluk ölçeği geliştirme çalışması: Bir karma yöntem araştırması, I. Uluslararası Eğitim Araştırmaları ve Öğretmen Eğitimi Kongre Kitabı içinde, Sözlü Bildiri, 271.
25. Kıral, E. (2017 b, Eylül). Politik beceri ölçeğinin Türkiye örnekleminde psikometrik özellikleri: Okul yöneticilerinde bir uygulama, I. Uluslararası Eğitim Araştırmaları ve Öğretmen Eğitimi Kongre Kitabı içinde, Sözlü Bildiri, 270.
26. Kıral, E. & Dilmaç, D. E. (2019, Kasım). 10. Uluslararası Eğitim Yönetimi Forumu içinde, Kabul Edilen Sözlü Bildiri: Antalya.
27. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. Guilford Press.
28. Lvina, E., Maher, P., M. & Harris, J., N. (2017). Political skill, trust, and efficacy in teams, Journal of Leadership and Organizational Studies, 24(1), 95-105.
29. Mayes, B. T. & Allen R. W. (1977). Toward a definition of organizational politics. Academy of Management Review, 2(4), 672-678.
30. Mintzberg, H. (1983). Power in and around organizations. EnglewoodCliffs, NJ: Prentice-Hall.
31. Obaze, A. & Fashanu, F. (2006). Mass communication law and ethics. Safinos Publishers: Ibadan.
32. Oxford Dictionary (2017). Erişim adresi: https://www.lexico.com/en/definition/sycophancy .10.06.2017
33. Özdemir, M. & Gören, S. Ç. (2016). Politik beceri ve psikolojik sermaye arasındaki ilişkinin öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 333-345.
34. Özdemir, M. (2018). Liderlik yönelimi ve politik beceri arasındaki ilişkinin okul müdürlerinin görüşlerine göre incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi / Ege Journal of Education, 19(1), 116-134.
35. Perrewe P. L.& Nelson, D. L. (2004). Gender and careersuccess: The faciliative role of political skill. Organizational Dynamics, 33(4), 366-378.
36. Pfeffer, J. (1981). Power in organizations. Pitman.
37. Porter, L. W., Lawler, Edward E. & Hackman, J. (1975). Behavior ın organizations, Mc-GrawHill.
38. Richie Y.G. (2011). Politics of sycophancy. Attribution Non-commercial.
39. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2013). Örgütsel davranış. (Çev. Ed. İ. Erdem). Ankara: Nobel.
40. Şekercioğlu, G. (2009). Çocuklar için benlik algısı profilinin uyarlanması ve faktör yapısının farklı değişkenlere göre eşitliğinin test edilmesi (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
41. Tavsancil, E. (2019). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi, [Measuring attitudes and data analysis with SPSS]. Nobel Publishing.
42. Türk Dil Kurumu. (2017). Erişim adresi: Türk Dil Kurumu resmi internet sitesinden http://sozluk.gov.tr/ .10.06.2017
43. Thacker R. ve Wayne S. (1995). An examination of the relationship between upward influence tactics and assessments of promotability. Journal of Management 21, 739-756.
44. Uğurlu, E., ve Bostancı, A. (2017). Öğretmenlerin politik yetileri ile örgütsel muhalefet düzeyleri arasındaki ilişki. Journal of Human Sciences, 14(4).
45. Umeogu B. ve Ojiakor I. (2012). Sycophancy and objective journalism. Advances and applied sociology2, 159-166.
46. Whitmarsh, A., E. (2014). Evolution of the superintendency: Political skill in Virginia (Doktora Tezi). The George Washington University, Washington.
47. Yıldıztaşı, M., B. (2017). Politik beceri ile örgütsel tükenmişlik ilişkisinin ortaokul öğretmenlerinin görüşlerine göre incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi) Hacettepe Üniversitesi, Ankara.