İLKOKULU TAMAMLAYAN ÖĞRENCİLERİN TÜRKÇE DERSİ YETERLİKLERİNİN TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİ TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırmada ilkokul eğitimini tamamlayıp ortaokula başlayan öğrencilerin ilkokuldayken edindikleri Türkçe dersi yeterliklerinin Türkçe öğretmenleri tarafından değerlendirilmesi ve buna bağlı olarak Türkçe öğretmenlerinin sınıf öğretmenlerinden beklentilerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma karma yöntem desenlerinden yakınsayan paralel desene uygun olarak yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak anket ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Türkçe öğretmenleri 5. sınıf öğrencilerinin ilkokuldan getirdikleri Türkçe dersi yeterliklerini her öğrenci için bir anket ile değerlendirmiştir. Anket değerlendirmeleri ile eşzamanlı olarak anket değerlendirmesi yapan öğretmenlerin bir kısmı ile görüşme yapılmıştır. Anket verileri yüzde ve frekans ile görüşme metinleri ise betimsel ve içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunca Türkçe öğretmenlerinin görüşlerine göre ortaokula başlayan öğrencilerin önemli bir kısmının dinleme/izleme, konuşma, okuma ve yazma alanlarında istenilir yeterlikte olmadığı belirlenmiştir. Öğrencilerin dinleme/izleme, konuşma, okuma ve yazma alanlarında istenilen yeterlik düzeyine ulaşarak ortaokula başlamaları için bireysel olarak öğrencilerin Türkçe dersi performanslarının takip edilmesi, performansı yeterli görülmeyen öğrencilerin İlkokullarda Yetiştirme Programına dâhil edilmesi ve Milli Eğitim Bakanlığı Çalışma Takviminde belirtilen birinci ve ikinci yarıyıldaki ara tatillerde sınıf öğretmenleri ile Türkçe öğretmenlerini bir araya getiren hizmet içi eğitimler düzenlenmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sınıf öğretmenleri,İlkokul,Türkçe,Türkçe öğretmenleri

Evaluation of Primary School Graduates’ Competence in Turkish Lessons by Their Turkish Teachers: A Mixed Methods Study

Abstract

The aim of this study is for the Turkish teachers to assess the competence in Turkish lessons of students completing primary school and beginning secondary school, and based on this, to reveal the said Turkish teachers’ expectations from classroom teachers. The research was conducted according to the convergent parallel design type of mixed methods design. A questionnaire and semi-structured interview form were used as data collection tools. The Turkish teachers evaluated the Turkish competencies 5th grade students had brought from primary school with a questionnaire for each student. Simultaneously with the questionnaire assessments, interviews were held with a section of the teachers. The questionnaire data were analysed with percentages and frequencies, while the interview texts were analysed with the descriptive analysis method. As a result of the study, it was determined that in the opinions of the Turkish teachers, a significant percentage of the students beginning secondary school did not have the desired level of competence in the areas of listening/watching, speaking, reading and writing. It was recommended for students to start secondary school by reaching the desired level of competence in the areas of listening/watching, speaking, reading and writing. Students’ performances in Turkish classes should also be monitored individually, and in-service training should be organised in order to bring classroom teachers and Turkish teachers together in the half-term holidays of the first and second semesters specified in the work calendar of the National Education Ministry

Keywords

• Classroom Teachers, Primary School, Turkish, Turkish Teachers

Kaynakça

1. Abbott, M. L. & Fouts, J. T. (2003, Ocak). Constructivist teaching and student achievement: The results of a school-level classroom observation study in Washington, Technical Report. Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED481694.pdf.
2. Ak, E. (2011). Yaratıcı yazma tekniklerinin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersindeki yazılı anlatım becerileri üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
3. Alkan, V., Şimşek, S. & Armağan Erbil, B. (2019). Karma yöntem: Öyküleyici alanyazın incelemesi. Eğitimde Nitel Araştırrmalar Dergisi - Journal of Qualitative Research in Education, 7(2), 558-581. doi: 10.14689/issn.2148-2624.1.7c.2s.5m
4. Aslan, M. & Atik, U. (2018). 2015 ve 2017 İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı kazanımlarının revize edilmiş bloom taksonomisine göre incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 7(1), 528-547.
5. Ateş, M. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin okuduğunu anlama düzeyleri ile Türkçe dersine karşı tutumları ve akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
6. Ateş, S. (2011). İlköğretim beşinci sınıf Türkçe dersi öğrenme-öğretme sürecinin anlama öğretimi açısından değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Ayrancı, B. & Durmuş, G. (2018). 2017 5. Sınıf Türkçe ders kitabında yer alan dinleme izleme etkinliklerine eleştirel bir bakış. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(2), 192–216.
8. Babayiğit, Ö. & Ökten, B. (2016). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dinlediğini anlama becerilerinin incelenmesi. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 1(1), 1-12.

9. Boz, İ. (2018). İlkokul 4. sınıf Türkçe dersinde oyunla öğretim yönteminin akademik başarıya etkisi. Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi, 1(1), 61-75.
10. Ciğerci, F. M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf Türkçe dersinde dinleme becerilerinin geliştirilmesinde dijital hikayelerin kullanılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
11. Coşkun, H. & Narinç F. N. (2018). 2017 Türkçe Öğretim Programı esas alınarak hazırlanan 5 sınıf Türkçe ders kitabında yer alan yazma ve konuşma etkinliklerinin incelenmesi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstütüsü Dergisi, 16, 409-427.
12. Creswell, J. W. & Clark, V. L. P. (2017). Designing and conducting mixed methods research. London: Sage publications.
13. Creswell, J. W. & Clark, V. L. P. (2015). Karma yöntem araştırmaları: Tasarımı ve yürütülmesi (Aydın, E., Bukova Güzel, E., Bursal, M., Çorlu, S., Dede, Y., Delice, A., Demir, S. B., Güngör, F., Köksal, M. S., Kula, S., Peker, M. & Yaman, S. Çev.). Anı Yayıncılık, (2011).
14. Cutler, L. & Graham, S. (2008). Primary grade writing instruction: A national survey. Journal of Educational Psychology, 100, 907-919.
15. Dal, S. (2012). İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersinde eleştirel okuryazarlık uygulamaları: Bir eylem araştırması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
16. Demir, O. & İzci, E. (2015). İlkokul (4. Sınıf) Türkçe dersi öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların giderilmesine yönelik öğretmen görüşleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 440-460.
17. Demirel, G. & Yağmur, K. (2017). Uluslararası PIRLS uygulamaları ölçütlerine göre Türk öğrencilerin üst düzey düşünme becerilerinin değerlendirilmesi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 95-106.
18. Deniz, K., Tarakcı, R. & Karagöl, E. (2019). Dinleme/izleme kazanımları açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 3(1), 18-32.
19. Dıamond L. E. (2007). Rule #1: Stop talking A guide to listening. California, USA: Happy About, Listeners Press.
20. Doğan, Y. & Özçakmak, H. (2014). Dinleme becerisinin eğitimi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 90-99.
21. Erdoğan, D. G. & Demir, Y. E. (2016). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin okumaya yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 85-96.
22. Ersoy, M. & Kurga, H. (2017). 5. Sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programında yer alan okuma öğrenme alanı kazanımlarına ilişkin öğretmen görüşleri. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi. 8(3), 88-100.
23. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde yazma eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(12), 178- 195.
24. Gültekin, M. & Aktay, E. G. (2014). İlk okuma yazma öğretiminde dikte çalışmaları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 19-44. DOI: 10.17679/iuefd.43574
25. Güneş, F. (2013). Türkçe öğretiminde metin seçimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(1), 1-12.
26. Gür, T. (2014). Bağlam temelli öğretimin ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerine kelime öğretiminde kullanılması. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2, 242-253.
27. İşler, N. K. & Şahin, A. E. (2016). Bir ilkokul 4. sınıf öğrencisinin okuma bozukluğu ve anlama güçlüğü: Bir durum çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(2), 174-186.
28. Kartal, E. & Özteke, H. Ç. (2010). İlköğretim öğrencilerinin okuduklarını anlama ve anlatma düzeylerinin belirlenmesi. Journal of International Social Research, 3(11), 372-380.
29. Katrancı, M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin kitap okuma motivasyonlarının incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), 49-62.
30. Kayıran, B. K. & Ağaçkıran, Z. K. (2018). İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama başarılarının ve okuma hızlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(2), 30-44.
31. Kılıç, Y. (2017). Ortaokul öğrencilerinin dil becerilerine ilişkin Türkçe öğretmenleri ile müfettişlerin görüşleri. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 99-124.
32. Korkut, F. (2015). Okul temelli önleyici rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Millî Eğitim Bakanlığı. (2019). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara: MEB Yayınları.
34. Özdemir, N. H. & Erdem, İ. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazma alışkanlıklarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 101-125.
35. Özdemir, S. & Şerbetçi, H. N. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin okumaya yönelik tutumları (Bartın Örneklemi). İlköğretim Online, 17(4), 2110-2123.
36. Özerbaş, M. A., Tabak, H. & Berat, A. (2010, November, 11-13). Aktif öğrenme ortamının ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersi akademik başarısına ve motivasyonuna etkisi. In International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya.
37. Özbay, M. & Melanlıoğlu, A. G. D. (2008). Türkçe eğitiminde kelime hazinesinin önemi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 30-45.
38. Santangelo, T., Harris, K. R. & Graham, S. (2007). Self-regulated strategy development: A validated model to support students who struggle with writing. Learning Disabilities: A Contemporary Journal, 5(1), 1-20.
39. Sever, S. (2003). Türkçe öğretiminde yeni yapılanma çalışmaları. Türklük Bilimi Araştırmaları, 13, 27-38.
40. Sidekli, S. (2010). Eylem araştırması: İlköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinin okuma ve anlama güçlüklerinin giderilmesi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 27, 563-580.
41. Susar Kırmızı, F. (2009). Türkçe dersinde yaratıcı drama yöntemine dayalı yaratıcı yazma çalışmalarının yazmaya yönelik tutuma etkisi. Yaratıcı Drama Dergisi, 4(7), 51-68.
42. Tosunoğlu, M. (2010). Farklı yazı stillerinin okuduğunu anlama sürecine etkisi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 27, 679-690.
43. Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 24, 543-559.
44. Ulum, H. & Taşkaya, S. M. (2018). İlkokul 2, 3 ve 4. sınıf Türkçe ders ve çalışma kitaplarında yer alan etkinliklerin yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(1), 107-118.
45. Uyanık, M., Bumin, G., Düger, T. & Kayıhan, H. (2001). İlkokul öğrencilerinin yazı yazma performanslarına etki eden faktörlerin araştırılması. Turkiye Klinikleri Journal of Physical Medicine Rehabilitation, 1(3), 161-166.
46. Valleley, R. J. & Shriver, M. D. (2003). An examination of the effects of repeated readings with secondary students. Journal of Behavioral Education, 12(1), 55-76.
47. Varışoğlu, B. & Şeref, İ. (2012). İlköğretim 5. ve 6. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersi ödevleri hakkında görüşleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(3), 158-173.
48. Wolvin, D. A. & Coakley G. C. (2000). Listening education in the 21st century. International Journal of Listening, 14, 143-152.
49. Yavaş, S. (2013). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin kitap okuma alışkanlıkları ile üst düzey düşünme becerileri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
50. Yazıcı, E., & Kurudayıoğlu, M. (2017). 5. sınıf Türkçe ders kitaplarındaki dinleme metinlerinin öğrencilerin seviyesine uygunluğunun incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(4), 967-984.
51. Yıldırım, A. (2011). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersinde iletişim becerilerini kullanmaya yönelik öğretmen görüşleri: Şırnak il örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
52. Yıldız, E., Alaçam Akşit, A. C. & Uyar, S. (2016). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin dinleme sürecine ilişkin görüş ve algıları. Journal of International Social Research, 9(45), 911-923.
53. Yılmaz, M. (2011). İlköğretim 4. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama seviyeleri ile Türkçe Matematik Sosyal Bilgiler ve Fen ve Teknoloji derslerindeki başarıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29, 1-4.