HALK EĞİTİM MERKEZİ KURSİYERLERİNİN FARKLI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmada hayat boyu öğrenme kapsamında açılan Halk Eğitim Merkezi kurslarına katılmış olan kursiyerlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2015 - 2019 yıllarında Halk Eğitim Merkezi’nde açılan kurs programlarından altı mesleki kurs programına katılan kursiyerler oluşturmaktadır. Bu altı mesleki kurs programının tercih edilme sebebi kursiyerlerin bu kurs programlarını belirlenen zaman diliminde her dönem seçmiş olmaları, bu kurs programlarına ait aktif atölyeler olması ve en önemlisi bu kurslarda öğreticilik yapan kalfa ve usta öğreticilerin bu zaman diliminde 2015- 2019 bu kurslara kursiyer olarak katılmış olmalarıdır. Bu kurslara 1172 kadın ve 102 erkek katılmıştır. Bu çalışmada veriler doküman incelemesi ve yarı yapılandırılmış görüşme yoluyla elde edilmiştir. Seçilen altı kurs programında kalfalık veya usta öğreticilik yapan öğretmenlerle görüşme yapılmıştır. Sonuç olarak Halk Eğitim Mesleki kurs programlarına kadın kursiyerlerin erkeklere oranla daha çok katıldıkları görülmüştür. Hem kadın hem de erkek kursiyerlerin çoğunlukla genç yetişkin 23-44 yaşlarında ve ortaokul mezunu oldukları görülmüştür. Görüşme sonucunda üç tema ortaya çıkmıştır. Bu temalar; “mesleki kursların kazandırdıkları, hayat boyu öğrenmenin anlamı ve mesleki kurslara yönelik öneriler”dir. Görüşmecilerin hayat boyu öğrenmeyi içselleştirdikleri ve hayatlarına yansıttıkları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Hayat boyu öğrenme, Yetişkin eğitimi, Mesleki kurs programları

Evaluation of Public Education Center Trainees in Terms of Different Variables

Abstract

This study aimed to analyze the trainees attending the Public Education Center vocational course programs opened within the context of lifelong learning. The study group of the research is composed of trainees from six vocational course programs offered at the Public Education Center between 2015 and 2019, including 1,172 female trainees and 102 male trainees. The reasons of selecting these six vocational course programs include the trainees who have chosen these vocational course programs each semester, the programs containing active workshop, and, most importantly, instructors who taught these programs having participated as trainees in these programs during this period 2015 - 2019 . Research data were collected through document review and semi-structured interviews conducted with the instructors of six vocational course programs selected for this research. According to the results of the document analysis, it was observed that women were more likely to attend Public Education Center vocational course programs. Both female and male trainees included mostly young adults ages 23 to 44 and secondary school graduates. Three themes were formed according to the result of descriptive analysis, including: “the gains from vocational course programs”, “the meaning of lifelong learning”, and “the suggestions for vocational course programs”. It was observed that interviewees internalized lifelong learning and reflected it completely throughout their lives.

Keywords

• Lifelong learning, Adult education, Vocational course programs

Kaynakça

1. Aksoy, M. (2013). Kavram olarak hayat boyu öğrenme ve hayat boyu öğrenmenin Avrupa Birliği serüveni. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 64, 23- 48.
2. Akyol, B., Başaran, R. and Yeşilbaş, Y. (2018). Halk eğitim merkezi kursiyerlerinin yaşam doyum düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 301-324.
3. Budak, Y. (2009). Hayat boyu öğrenme ve ilköğretim programlarının hedeflemesi gereken insan tipi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29 (3), 693 – 708.
4. Demiralp, D., and Kazu, H. (2017). Öğretmen adaylarının etkili yaşam boyu öğrenme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 71-85. DOI: 10.17679/inuefd.354234
5. Demirel, M. and Yağcı, E. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 100-111.
6. Devlet Planlama Teşkilatı (2001). Sekizinci beş yıllık kalkınma planı hayat boyu eğitim veya örgün olmayan eğitim özel ihtisas komisyonu raporu. 02.02.2018 tarihinde http://www.sbb.gov.tr/wpcontent/uploads/2018/11/08_HayatboyuEgitimiOrgunOlmayanEgiti m.pdf. adresinden erişilmiştir.
7. Diker Coşkun, Y. and Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
8. Doğan, S. and Kavtelek, C. (2015). Hayat boyu öğrenme kurum yöneticilerinin hayat boyu öğrenmeye ilişkin algıları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 82-104.

9. Ekşioğlu, Tarhan and Gürbüz. (2017). Yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile özyetkinlik beklentisi ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5), 1925-1940.
10. Epçaçan, C. (2013). Yaşam boyu öğrenme becerilerinin ders kitaplarında yer alma düzeyine örnek bir inceleme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (11), 0-0. DOI: 10.14520/adyusbd.482
11. Evin Gencel, İ. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Eğitim ve Bilim, 38(170), 237-252.
12. Güleç, İ., Çelik, S. and Demirhan, B. (2013). Yaşam boyu öğrenme nedir? kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme. Sakarya University Journal Of Education, 2(3), 34-48.
13. Güzel, H. (2017). Lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 56, 23-35
14. İzci, E. and Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 101- 114.
15. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.
16. Kazu, İ. Y. and Erten, P. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. İlköğretim Online, 15 (3), 838-854.
17. Kılıç, A. E. and Yılmaz, R. (2019). Hayat boyu öğrenme kapsamında son 10 yıl içerisinde yayınlanan makalelerin betimsel analizi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 322-359
18. Klamma, R., Chatti, M.A., Duval, E., Hummel, H., Hvannberg, E.T., Kravcik, M., Law, E., Naeve, A. and Scott, P. (2007). Social software for life-long learning. Journal of Educational Technology and Society, 10(3), 72-83
19. Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim. Ankara: Nobel Yayınları.
20. Millî Eğitim Bakanlığı (2014). Türkiye hayat boyu öğrenme strateji belgesi ve eylem planı 03.01.2019 tarihinde
21. http://hbogm.meb.gov.tr/str/files/hbo_eylem_plani_2014_2018.pdf adresinden erişilmiştir.
22. Millî Eğitim Bakanlığı (2018). Millî eğitim bakanlığı hayat boyu öğrenme kurumları yönetmeliği. 05.01.2019tarihindehttp://hbogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_04/11093946_MEB_HBO _KURUMLARI_YYNETMELYYY.pdf adresinden erişilmiştir.
23. Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü (2018). Hayat boyu öğrenme portalı. 10.01.2019 tarihinde http://www.hbo.gov.tr/Hakkimizda/Onem adresinden erişilmiştir.
24. Oral, B. and Yazar, T. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(52), 001-011.
25. Özgür, H. (2016). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve bilgi okuryazarlığı öz- yeterlikleri üzerine bir çalışma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 22-38 Smith, M.K. (1996). Adult education. 02.02.2019 tarihinde http://www.infed.org/lifelonglearning/badedgn.htm adresinden erişilmiştir.
26. Taş, H. Y. (2011). İŞKUR’un mesleki eğitim faaliyetlerinin istihdam üzerine etkileri: Yalova İŞKUR örneği. Sosyal Siyaset Konferansları, 61(2), 153- 176.
27. Yıldırım, A. and Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.