PİSA SONUÇLARININ 2003-2015 EĞİTİM SİSTEMİ VE EKONOMİK GÖSTERGELER KAPSAMINDA İNCELENMESİ: TÜRKİYE VE GÜNEY KORE ÖRNEĞİ

Öz

Benzer ekonomik modeller uygulayan iki ülkeden biri olan ve 1960'lı yıllara kadar birçok sosyo-ekonomik gösterge bakımından Türkiye'nin gerisinde bulunan Güney Kore; Türkiye ile yaklaşık olarak aynı zamanlarda kalkınma plan ve programları uygulamaya başlamış olmasına rağmen, sosyo-ekonomik yönden önemli ölçüde ilerleme göstermiştir. Güney Kore, PISA’da da en başarılı ülkeler arasında yer almayı başarmış olduğundan dolayı incelenmeye değer görülmüştür. Bu çalışmada, bütüncül bir bakış açısıyla, Türkiye ile Güney Kore’nin eğitim sistemleri, PISA sonuçları ve bazı ekonomik göstergeleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Karşılaştırmalı eğitim,Türkiye - Güney Kore PISA sonuçları,uluslararası ekonomi,ihracata dayalı büyüme modeli,ekonomik büyüme ve kalkınma.

PİSA SONUÇLARININ 2003-2015 EĞİTİM SİSTEMİ VE EKONOMİK GÖSTERGELER KAPSAMINDA İNCELENMESİ: TÜRKİYE VE GÜNEY KORE ÖRNEĞİ

Abstract

Kaynakça

1. Ağayev, S. (2011). İhracat ve ekonomik büyüme ilişkisi: 12 geçiş ekonomisi örneğinde panel eştümleş̧me ve panel nedensellik analizleri. Ege Akademik Bakış Dergisi, 11 (2), 241-254.
2. Ağır, H. (2010). Türkiye ile Güney Kore’de bilim ve teknoloji politikalarının karşılaştırması, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, V (II), 44-55.
3. Aktaş, C. (2009). Türkiye’nin ihracat, ithalat ve ekonomik büyüme arasındaki nedensellik analizi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18 (2), 35 - 47.
4. Altın, R. (2017). Kore. T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Mesleki ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü, http://urn.meb.gov.tr/ulkelerpdf/KORE.pdf (Erişim tarihi: 30.07. 2017).
5. Arslanhan, S. ve Kurtsal Y. (2010). Güney Kore inovasyondaki başarısını nelere borçlu? Türkiye için çıkarımlar, TEPAV Politika Notu, Ankara.
6. Barış, S. ve Uzay, N. (2015). Yurtiçi tasarruflar ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Türkiye örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 46, 119-151.
7. Choi, A. S. (2014). What the best education systems are doing right. https://ideas.ted.com/what-the- best-education-systems-are-doing-right/ (Erişim tarihi: 30.12. 2017).
8. Doğaner Gönel, F. (2013). Güney Kore Türkiye planlı kalkınma deneyimlerinin karşılaştırılması. Yıldız Teknik Üniversitesi, İdari ve İktisadi Bilimler Fakültesi Dergisi, İktisat Bölümü, (Erişim tarihi: 11.10.2017).

9. Dornbusch, R. and Park, Y. C. (1987). Brookings papers on economic activity. EconPapers, 1987, 18(2), 389-454.
10. ERG (Eğitim Reformu Girişimi). (2009). PISA 2009 sonuçlarına ilişkin değerlendirme. http://www.egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2017/03/ERG_PISA-2009 (Erişim tarihi: 11.10.2017).
11. ERG (Eğitim Reformu Girişimi). (2015). PISA 2015: Genel bulgular ve eğilimler. Eğitim Gözlemevi. http://www.egitimreformugirisimi.org/yayin/pisa-2015-genel-bulgular-ve-egilimler/ (Erişim tarihi: 15.04.2015).
12. EARGED (2005). OECD 2003 araştırmasının Türkiye ile ilgili sonuçları. PISA 2003 Projesi Ulusal Nihai Rapor. http://pisa.meb.gov.tr/wp-content/uploads/2013/07/PISA-2003-Ulusal-Nihai-Rapor.pdf (Erişim tarihi: 23.10.2017).
13. EARGED (2010.a). PISA 2006 projesi ulusal nihai rapor. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, Ankara. http://pisa.meb.gov.tr/wp-content/uploads/2013/07/PISA2006-Ulusal-Nihai-Rapor.pdf (Erişim tarihi: 23.10.2017).
14. EARGED (2010.b). Uluslararası öğrenci değerlendirme programı PISA 2009 ulusal ön raporu. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, http://pisa.meb.gov.tr/wp-content/uploads/2013/07/PISA-2009-Ulusal- On-Rapor.pdf (Erişim tarihi: 23.10.2017).
15. Gür, B. ve Çelik, Z. Ç. (2009). Türkiye’de Millî Eğitim Sistemi yapısal sorunlar ve öneriler. SETARapor.http://file.setav.org/Files/Pdf/20121126140909_seta- turkiyede_milli_egitim_sistemi.pdf (Erişim tarihi: 23.10.2017).
16. Gürses, U. (2017), Mutsuz çocuklar ülkesi. 22.04.2017. http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/ugur- gurses/mutsuz-cocuklar-ulkesi-40434484 (Erişim Tarihi: 27.10.2017)
17. Kim, K. S. (1991). The Korean Miracle (1962-1980) Revisited: Myths And Realities In Strategy and Development. Working Paper #166 - November, Kellogg Institute, The Helen Kellogg Institute For International Studies. https://kellogg.nd.edu/sites/default/files/old_files/documents/166_0.pdf (Erişim tarihi: 24.10.2017).
18. Koç Aytekin, G. (2015). Güney Kore’nin ihracata dayalı büyüme modeli kapsamında 2023 Türkiye ihracat stratejisi. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (8), 63-86.
19. Lee, H. (2012). “An analysis of Korean-Turkish relations: Rising trade partnership and deepening integration”, Usak Yearbook, 5, 227-242.
20. Lemantowıcz, W. (2006).”Avrupa Birliği’ne giriş süreci ve eğitim (Bölüm 26)” konferansı. (ss.29-35). Türk Eğitim Derneği, 24.Mayıs, Ankara.
21. Luther, H. U. (1984). Güney Kore bir model olabilir mi? . (Çev. Edt. : Erol Özbek), İstanbul: Belge Yayınları: 26, Birinci Baskı, Cağaloğlu.
22. Özcan, B. ve Özçelebi, O. (2013). İhracata Dayalı Büyüme Hipotezi Türkiye İçin Geçerli mi?. Yönetim ve Ekonomi, 20(1), 1-14.
23. Park, H. (2014). No matter how high your test score is, you are still bad: Korean education’s responses to PISA. (This text was automatically generated on 1 Octobre 2016). Revue internationale d’éducation de Sèvres, Colloque: L’éducation en Asie en 2014: Quels enjeux mondiaux? , https://www.google.com.tr/search?q=Park%2C+H.+(2014).
24. Taş, U. E., Arıcı, Ö., Ozarkan, H. B., Özgürlük, B. (2016). Uluslararası öğrenci değerlendirme programı. PISA 2015 ulusal raporu. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara. T.C. EKONOMİ BAKANLIĞI, “2023 Türkiye İhracat Stratejisi ve Eylem Planı”, http://www.ekonomi.gov.tr (Erişim Tarihi: 2.09.2017).
25. T.C. KALKINMA BAKANLIĞI, Onuncu Kalkınma Planı, (2013). 2014-2018, Ankara, http://www.kalkinma.gov.tr (Erişim Tarihi: 18.09.2017).
26. tedmem (2012), PISA 2012 Türkiye üzerine değerlendirme ve öneriler. Analiz Dizisi: 2. Ankara: Öncü Basımevi. tedmem (2014), Eğitim değerlendirme raporu. https://tedmem.org/download/2014-egitimdegerlendirme- raporu?wpdmdl=997 (Erişim Tarihi: 18.01.2018).
27. Terzioğlu, T. (2006). “Avrupa Birliği’ne giriş süreci ve eğitim (Bölüm 26)” konferansı. (ss.53-57). Türk Eğitim Derneği, 24.Mayıs, Ankara.
28. TMMOB (TÜRK MÜHENDİS ve MİMAR ODALARI BİRLİĞİ) (2007). “Ülke Örnekleri ile Kalkınma ve Sanayileşme Modelleri”, Sanayi Kongresi Oda Raporu.
29. Türkoğlu, A. (1998). Karşılaştırmalı eğitim “Dünya ülkelerinden örneklerle”. Adana: Baki Kitabevi.
30. Şirin, S. (2017), Mutsuz, başarısız ama bilgiye aç. 24.04.2017. http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/selcuk- sirin/mutsuz-basarisiz- ama-bilgiye-ac-40436163 (Erişim Tarihi: 27.10.2017)
31. TÜRKİYE KALKINMA BANKASI. (2004). Genel Araştırmalar-Türkiye Ekonomisinde Kalkınma Stratejileri ve Sanayileşme (Dün-Bugün-Yarın) GA / 04-2-9, ARAŞTIRMA MÜDÜRLÜĞÜ, Mayıs 2004, ANKARA.
32. • http://www.guncelegitim.com/haber/3216-meb-2015-2016-ilkokul-ortaokul-lise-haftalik ders-saati-cizelgesi.html Erişim tarihi: 30.07. 2017.
33. • aa.com.tr/tr/ulke-profilleri/guney-kore/901512, Erişim tarihi: 30.07.2017
34. • cografyakonulari.blogcu.com/turkiye, https://www.ntv.com.tr), Erişim tarihi: 30.07. 2017
35. • http://www.resmigazete.gov.tr. Erişim tarihi: 20.02. 2018
36. • http://vergialgi.net/ekonomi-maliye/guney-kore-egitim-sistemi-ve-olumune-basarili cocuklar/, Erişim tarihi:30.07. 2017 •
37. https://www.setav.org/pisa-sonuclari-ne-anlatiyor/, Erişim tarihi: 30.07. 2017