SURİYELİ ÇOCUKLARIN SURİYE’YE BAKIŞ AÇILARINA İLİŞKİN RESİMLERİNİN ANALİZİ

Öz

Çocuk resimleri sadece onların sanat gelişimlerini gösteren bir araç değil, aynı zamanda çocukların duyguları, zihinsel gelişimleri ve psikolojik durumları hakkında bilgi almayı sağlayan önemli kaynaklardan birisidir. Bu çalışmada; Suriyeli sığınmacı çocukların resimlerinde, geride bıraktıkları ülkeleri hakkındaki düşünceleri ve çocukların ruh dünyalarında oluşturduğu olumlu ya da olumsuz etkilerin izlerini ortaya çıkarmaya çalışılmıştır. Çalışma İstanbul’un Ümraniye ilçesinde bulunan Yamanevler semtindeki geçici eğitim merkezinde gerçekleştirilmiştir. Çocuklara ‘Suriye denilince aklınıza ne geliyor’ sorusu yöneltilmiş ve elde edilen resimler renk, konu ve kompozisyon özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda 10 çocuğun yapmış olduğu resimler değerlendirilmiştir. Resimler renk, konu ve kompozisyon özelliklerine göre biçimsel ve psikolojik açılımları anlamlarında değerlendirilmiştir. 7 çocuğun resimlerinde konu olarak savaşı aldıkları, 3 çocuğun ise Suriye ile ilgili güzel anılarını betimledikleri tespit edilmiştir. Çocuklardan birinin renk kullanmayı reddettiği, beş çocuğun sınırlı renk kullanımını tercih ettiği ve diğer dördünün ise rengi daha fazla kullandığı görülmüştür. Çalışmanın sonunda çocukların 8’inde iletişim sorunu olabileceği ortaya çıkarılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk ve çizim,Suriyeli çocuklar,Savaş,Sanatsal gelişim

SURİYELİ ÇOCUKLARIN SURİYE’YE BAKIŞ AÇILARINA İLİŞKİN RESİMLERİNİN ANALİZİ

Abstract

Kaynakça

1. Arıcı, B. (2010). Resim, psikoloj ve çocuğun dünyasında resim. Sanat Dergisi, 15-22.
2. Artut, K. (2001). Sanat eğitimi kuramlar ve yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
3. Burkitt E, Barret M ve Davis A (2005) Drawings of emotionally characterised figures by chilren from different educational backgrounds. International Journal Of Art and Design Education, 24(1), 71- 83.
4. Artut, K. (2004). Okul öncesi resim eğitiminde çocukların çizgisel gelişimi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 223-234.
5. Çankırılı, A. (2011). Çocuk resimlerinin dili. İstanbul: Zafer Yayıncılık.
6. Furth, G. (1988). The secret world of drawings. Boston: Sigo Press.
7. Furth, G. (2002). The secret world of drawings: a jungian approach to healing through art. Toronto: Inner City Books.
8. Davis, A. (2005). Drawings of emotionally characterised figures by chilren from different educational backgrounds. International Journal Of Art and Design Education, 71-83.

9. Buyurgan, S. ve Buyurgan, U. (2001). Sanat eğitimi ve öğretimi. Ankara: Dersal Yayıncılık.
10. Derneği, E. H. (2013). Yok sayılanlar; kamp dışında yaşayan suriye’den gelen sığınmacılar istanbul örneği. İstanbul, Türkiye.
11. Halmatov, S. (2016). Çocuk resimleri analizi ve psikolojik resim testleri. Ankara: Pegem Akademi.
12. Kehnemuyi, Z. (2001). Çocuğun görsel sanat eğitim. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
13. Kırışoğlu, O. T. (2002). Sanatta eğitim görme öğrenme yaratma. Ankara: Pegem Yayıncılık.
14. Kutluer, G. (2015). Gelişim süreçlerinde çocuk resminin yeri. Ekev Akademi Dergisi, 403-410.
15. Malchiodi, C. A. (2013). Çocukların resimlerini anlamak. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri.
16. Özsoy, V. (2007). Görsel sanatlar eğitimi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
17. Türk, G. D. (2016). Türkiye'de suriyeli mültecilere yönelik sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerine ilşkin bir değerlendirme. Marmara İletişim Dergisi, 145-157.
18. Uzun, E. M. ve Bütün, E. (2016). Okul öncesi eğitim kurumlarındakisuriyeli sığınmacı çocukların karşılaştıkları sorunlar hakkında öğretmen görüşleri. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 72-81.
19. Yavuzer, H. (2016). Resimleriyle çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi.
20. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 69.
21. Yurtal, F. ve Artut, K. (2008). Çocukların şiddeti algılama biçimlerinin resimlerine yansımaları. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 149-155.
22. Yüce, A. (2016). Çocuk resminde nesnenin temsili. İdil, 313-322