WEBQUEST DESTEKLİ İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YAKLAŞIMININ ÖĞRENCİLERİN AKADEMİK BAŞARISI VE HATIRDA TUTMA DÜZEYLERİNE ETKİSİ

Öz

Dünyadaki hızlı ve sürekli olan bilgi ve teknoloji gelişimi insanlığın bilgi ve becerilerinin değişmesine sebep olmuştur. Bu değişimin önemli faktörlerinden biride bilişim teknolojilerindeki ve internetteki gelişimdir. Böylelikle bireylerin bilgi ve becerileri kazanmada zaman ve mekan kısıtlaması olmadan bireylere bilgiye ulaşabilmesine olanak sağladığından dolayı internet ve bilgisayar eğitim ve öğretim ortamlarına girmiştir. Buradan hareketle çalışmada; öğrencilerin bir konu hakkında internet ortamındaki kaynaklar aracılıyla sorgulama ve araştırma yapmasına imkan veren e- içerik olan webquestler ile işbirlikli öğrenme yaklaşımının kullanılması amaçlanmıştır. Konu olarak 7. Sınıfta var olan “Kuvvet ve Hareket” konusu seçilmiştir. Öğrencilerin konuyu anlamada ve eksik kaldıkları kısımları tartışmada arkadaşlarıyla yaptığı işbirliği ile eğitim ve öğretim faaliyetleri desteklenmiştir. Çalışma ön-son test kontrol gruplu yarı deneysel desende tasarlanmıştır. Araştırma Muğla İli’de bulunan bir ortaokuldaki iki sınıftaki toplam 68 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerin analizleri öğrencilerin genel başarısı ve kalıcılığı, Blomm Taksonomisine göre bilgi, kavrama ve uygulama düzeyinde başarısı ve kalıcılıkları üzerine uygulanan yöntemin etkisinin ne olduğunu belirlemek amacıyla bağımsız gruplar t-testi ile yapılmıştır. Analiz sonuçları incelendiğinde; webquest destekli işbirlikli öğrenme yaklaşımı öğrencilerin genel başarısı ve Bloom Taksonomisine göre bilgi, kavrama ve uygulama düzeylerinde etkili olduğu tespit edilirken; bilgilerinin kalıcılığı açısından genel kalıcılıkta, uygulama ve kavrama düzeylerinde anlamlı bir farklılığa yol açtığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Anahtar Kelimeler: Webquest,İşbirlikli öğrenme,Kuvvet ve hareket,Bloom taksonomisi

WEBQUEST DESTEKLİ İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YAKLAŞIMININ ÖĞRENCİLERİN AKADEMİK BAŞARISI VE HATIRDA TUTMA DÜZEYLERİNE ETKİSİ

Abstract

Kaynakça

1. Aina, S. A., ve Sofowora, A. O. (2013). Perceived benefits ve attitudes of student teachers to webQuest as a motivating, creative ve inquiry-based learning tool in education. Higher Education Studies, 3(5), 29.
2. Akçay, A. ve Şahin, A. (2013). Bir öğretim yöntemi olarak web macerası (webquest). Bilişim Teknolojileri Dergisi, 6(1), 17-22
3. Allan, J., ve Street, M. (2007). The quest for deeper learning: an investigation into the impact of a knowledge-pooling webquest in primary initial teacher training. British Journal of Educational Technology, 38(6), 1102-1112.
4. Allen, D., ve Tanner, K. (2002). Approaches to cell biology teaching: Questions about questions. Cell Biology Education, 1(3), 63–67.
5. Altunçekiç, A. (2010). Web destekli probleme dayalı öğrenme ortamlarının bilişsel ve duyuşsal öğrenme ürünlerine etkisi: Gazi Üniversitesi Kastamonu eğitim fakültesi örneği (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Anonim (2017). http://ocw.metu.edu.tr/pluginfile.php/604/mod_resource/content/0/ders-notu-3.pdf adresinden 03.03.2017 tarihinde alınmıştır.
7. Asker, E. (2007). Eğitim’de bilgisayar. http://w3.balikesir.edu.tr/~asker/ adresinden 25 Şubat 2012’de alınmıştır.
8. Buzzetto-More, N., ve Guy, R. (2006). Incorporating the hybrid learning model into minority

9. education at a historically black university. Journal of Information Technology in Education, 5, 153-164.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Data analysis handbook for social sciences. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Chang, C. S., Chen, T. S., ve Hsu, W. H. (2011). The study on integrating WebQuest with mobile learning for environmental education. Computers ve Education, 57(1), 1228-1239.
12. Crawford, C. M., ve Brown, E. (2002). Focusingupon higher order thinking skillls: webquests ve the learner- centered mathematical learning environment, https://eric.ed.gov/?q=Focusingupon+higher+order+thinking+skillls%3a+webquests+and+the+l earner-centered+mathematical+learning+environment&id=ED474086 adresinden 13 Nisan 2012’de alınmıştır.
13. Cruz, S. C., ve Carvalho, A.A. (2008). A webquest about tuthankamen. Computers ve Education, 21(3), 207-217.
14. Çakır, R., ve Yıldırım, S. (2009). Bilgisayar öğretmenleri okullardaki teknoloji entegrasyonu hakkında ne düşünürler? Elementary Education Online, 8(3), 952-964.
15. Çalgin, Z., ve Koç, M. (2017). The effect of webquest-supported mathematics instruction on sixth grade students' critical thinking skills. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science ve Mathematics Education, 11(1).
16. Çetin, O., ve Günay, Y. (2010). Affect of web-based teaching in sciences on academic success ve attitudes of students. Journal of Cukurova University Faculty of Education, 3 (38), 19-34.
17. Çığrık, E. (2009). İlköğretim 6. sınıf fen öğretiminde webquest tekniğinin öğrenci başarı ve tutumuna etkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
18. Demirel, Ö. (2010). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
19. Dempsey, J. V., ve Eck, R. N. (2002). Instructional design on-line: Evolving expectations. Trends ve Issues in Instructional Design ve Technology, 6(1), 290-291.
20. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT). (2006). Bilgi toplumu stratejisi 2006-2010. Ankara: DPT.
21. Elwan, R. (2007). The use of webquest to enhance the mathematical problem-posing skills of pre- sevice teachers. The International Journal for Technology in Mathematics Education, 1(14), 24-30.
22. Fiedler, R. L. (2002). Webquest: A critical examination in light of selected learning theories. University of Central Florida: EDF 7232 Analysis of Theories in İnstruction. http://www.beckyfiedler.com/wq/fiedler.pdf 15 Kasım 2013 te alınmıştır.
23. Gaskill, M., McNulty, A., ve Brooks, D. W. (2006). Learning from WebQuests. Journal of Science Education ve Technology, 15(2), 133-136.
24. Gorghiu, G., Gorghiu, L., Gonzalez, V., ve Garcia de la Santa, A. (2005). WebQuest in the classroom–
25. analysis of its impact. In Third International Conference on Multimedia ve Information ve
26. Communication Technologies in Education, 7th-10th June.
27. Gökalp, S. M. (2011). The effect of webquest based ınstruction on ninth grade students’ achievement in
28. ve attitude towards force ve motion. Unpublished doctoral dissertation, Institute of Education
29. Sciences. Middle East Technical University, Ankara.
30. Güveli, E. (2004). Lise-1 fonksiyonlar konusunun web tabanlı öğretim tasarımı uygulaması ve değerlendirilmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
31. Halat, E. (2007). Matematik öğretiminde webquest’ in kullanımına ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 264–283.
32. Hassanien, A. (2006). An evaluation of the WebQuest as a computer-basd learning tool. Research in Post-Compulsor Education, 11(2), 235-250.
33. Huetinck, L., ve Munshin, S. (2000). Teaching mathematics for the 21st century: Methods ve activities for grades 6-12. Prentice Hall: Upper Saddle River.
34. Ikpeze, C. H., ve Boyd, F. B. (2007). Web-based inquiry learning: Facilitating thoughtful literacy with webquests. The Reading Teacher, 60(7), 644-654.
35. Kachina, O. A. (2012). Using webQuests in the social sciences classroom. Contemporary Issues in
36. Education Research (Online), 5(3), 185.
37. Kanuka, H., Rourke, L., ve Laflamme, E. (2007). The influence of instructional methods on the quality
38. of online discussion. British Journal of Educational Technology, 38, 260-271.
39. Karasar, N. (2005). Bilimsel arastirma yontemi. Ankara: Nobel Yayin Dagitim.
40. Kelly, R. (2000). Working with webquests. Teaching Exceptional Children, 32(6), 4-13.
41. Kılıç, R. (2007). Webquest destekli işbirlikçi öğrenme yönteminin matematik dersindeki tutum ve erişiye etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir. King, K. P. (2003). The webquest as a means of enhancing computer efficacy. https://eric.ed.gov/?q=The+webquest+as+a+means+of+enhancing+computer+efficacy+&id=ED4 74439 adresinden 19 Kasım 2013’de alınmıştır.
42. Kobak, M. (2013). Matematik öğretmen adaylarının WebQuest etkinliklerinde ilişkilendirmelere yer verme düzeyleri ve sürece ilişkin görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
43. Korkmaz, Ö. (2013). Böte öğretmen adaylarının çevrimiçi işbirlikli öğrenmeye dönük tutumları ve görüşleri. İlköğretim Online, 12(1), 283-294.
44. Kundu, R., ve Bain, C. (2006). Webquests: Utilizing technology in a constructivist manner to facilitate meaningful preservice learning. Art Education, 59(2), 6-11.
45. Kurtuluş, A., Tepe, A., Yılmaz, S., Karakoç, Ö., ve Okur, G. (2006). İlköğretim matematik sınıflarında webquest uygulamaları. 6th International Educational Technology Conference. Eastern Mediterranean Universty, North Cyprus, 1194-1201.
46. Kurtuluş, A., ve Kılıç, R. (2009). Webquest destekli işbirlikli öğrenme yönteminin matematik dersindeki erişiye etkisi. E-Journal of New World Sciences Academy, 4(1), 62-70.
47. Leahy, M., ve Twomey, D. (2005). Using web design with pre-service teachers as a means of creating a collaborative learning environment. Educational Media International, 42(2),143-151.
48. Leite, M., McNulty, A., ve Brooks, D. (2005). Learning from Webquests. In National Educational
49. Computing Conference.
50. Lightner, S., Bober, M., ve Willi, C. (2007). Team-based activities to promote engaged learning. College Teaching, 55(1), 5-18.
51. Lipscomb, G. (2003). I guess it was pretty fun-using webquests in the middle school classroom. Clearing House, 76(3), 152-155.
52. LoParino, C. A. (2005). A transformational process: Facilitating webquests (ERIC No. ED490748) adresinden 21 Kasım 2013’de alınmıştır.
53. Lou, Y., ve MacGregor S. K. (2004). Enhancing project-based learning through online between-group
54. collaboration. Educational Research ve Evaluation, 10(4), 419-440.
55. March, T. (1998). Why WebQuests? An introduction (http://tommarch.com/writings/ intro wq.php) adresinden 14.09.2013 tarihinde alınmıştır.
56. March, T. (2003). The learning power of WebQuests. Educational Leadership, 61(4), 42-47.
57. McGlinn, J. E., ve McGlinn, J. M. (2003). Motivating learning in a humanities class through innovative research assignments: A case study. https://eric.ed.gov/?q=Motivating+learning+in+a+humanities+class+through+innovative+resea rch+assignments%3A+A+case+study adresinden 19 Kasım 2013’de alınmıştır.
58. Milli Eğitim Bakanlığı (2011). http://fatihprojesi.meb.gov.tr / tarihinde alınmıştır.
59. MEB (2012). http://fatihprojesi.meb.gov.tr / tarihinde alınmıştır. MEB (2017). Fen Bilimleri Programı. https://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_06/09163104_Fen_Bilimleri_Dersi_YYretim_P rogramY_KarYYlaYtYrmalarY.pdf 12. 03. 2018 tarihinde alınmıştır.
60. MEB(2018). Fen bilimleri öğretim programı. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812312311937- FEN%20B%C4%B0L%C4%B0MLER%C4%B0%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGR AMI2018.pdf , 18.04.2018 tarihinde alınmıştır.
61. Muzyk, A.J., Tew, C., Thomas-Fannin, A., Dayal, S., Maeda, R., Schramm-Sapyta, N., Andolsek, K., ve Holmer, S. (2018). Sağlık meslek öğrencileri için bir madde kullanım bozukluğu dersi tasarlamak için Bloom'un Taksonomisini kullanmak. Journal Substance Abuse, 2-20, DOI: 10.1080/08897077.2018.1436634.
62. Nunnally, J. C. (1994). Psychometric theory (3rd edition). New York: Mc Graw-Hill.
63. Olkun, S., ve Toluk, Z. (2003). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
64. Osio, S. A. (2002). An evaluation of the use of microcomputer-based laboratory instruction on middle school students' concept attainment ve attitudes towards computer-based instruction. University of Southern California. Retrieved from ProQuest Dissertations ve Theses (PhD). (AAI3073828).
65. Owston, R. D. (1997). The World Wide Web: A technology to enhance teaching ve learning? Educational Researcher, 26(2), 27-33.
66. Özerbaş, A. (2012). WebQuest öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 42-49.
67. Roberts, L. M. (2005). The webquest creation process: A case study of preservice teachers working individualistically ve collaboratively (Unpubleshed doctoral dissertation). University of Akron.
68. Segers, E., ve Verhoeven, L. (2009). Learning in a sheltered internet environment: The use of Webquests. Learning ve Instruction, 3(2), 38-42.
69. Smith, J., ve Robinson, S. (2003). Preparing future teachers to use technology. Remedial ve Special Education, 24(3), 154–160.
70. Sönmez, V. (2003). Program gelistirmede ögretmen el kitabı (10. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
71. Sönmez, V. (2007). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
72. Şen, A., ve Neufeld, S. (2006). In pursuit of alternatives in ELT methodology: Webquests. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 5(1), Article 7.
73. Tekin, A., ve Polat, E.(2013). Fen ve teknoloji dersinde animasyonla desteklenmiş web tabanli eğitimin akademik başarıya etkisi. International Journal of Human Sciences, 10(Special Issue), 17-26.
74. Ünal, A., ve Karakus, M. A. (2016). Interacting Science through Web Quests. Universal Journal of Educational Research, 4(7), 1595-1600.
75. Ünal, B. B. (2017). Web tabanlı uzaktan eğitimin fen bilimleri konularında öğrenci başarısına etkisi.
76. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9, 481-490.
77. Üner, S., Akkuş. ve H. Kormalı, F. (2014). Ortaöğretim Kimya Ders Kitaplarındaki ve Sınavlarındaki Soruların Bilişsel Düzeyi ve Öğrencilerin Bilişsel Düzeyiyle İlişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 137-154.
78. Wagman, J. C. (2005). The effects of an inquiry-internet research project on motivation, self-efficacy, ve academic autonomy in heterogeneously grouped high school Latin students. (ERIC No. ED490051) 18 Eylül 2013’de alınmıştır.
79. Weeks, T. S. (2005). A critical analysis of the representation of race in secondary social studies webquests (Unpubleshed doctoral dissertation). North Carolina State University.
80. Yang, C. H. (2013). Using webquest forstudents from primary school secondary levels to promote student engagement ve problem solving. Edulearn Proceedings, 13(1), 4005-4014.
81. Yang, K. H. (2014). The WebQuest model effects on mathematics curriculum learning in elementary
82. school students. Computers ve Education, 72, 158-166.
83. Yenmez, A.A., Özpınar, İ, ve Gölçe, S. (2017). Use of webquests in mathematics instruction: academic
84. achievement, teacher ve student opinions. Universial Journal of Educational Research, 5(9), 1554- 1570.
85. Yoder, M. B. (1999). The student WebQuest: a productive ve thought provoking use of the Internet. Learning ve Learning with Technology, 26(7), 6-9.
86. Young, D. L., ve Wilson, B. (2002). Webquests for reflection ve conceptual change: Variations on a popular model for guided inquiry. ERIC. http://ericir.sry.edu adresinden 15 Mayıs 2011’de alınmıştır.
87. Zheng, R., Stucky, B., McAlck, M., Menchana, M., ve Stoddart, S. (2005). Webquest learning as perceived by higher-education learners. Tech Trends, 49(4), 41-49.