SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMAYA YÖNELİK TUTUM ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇE’YE UYARLANMASI

Öz

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumlarını ölçmek için geliştirilen 20 madde ve 4 alt-boyuttan oluşan çevre, ekonomi, toplum ve eğitim Sürdürülebilir Kalkınmaya Yönelik Tutum Ölçeği’nin SKTÖ Türkçe’ye uyarlanması hedeflenmiştir. Bu amaçla, öncelikli olarak SKTÖ Türkçe’ye çevrilmiş ve 205 fen bilgisi öğretmen adayına uygulanarak bir pilot çalışma yapılmıştır. Pilot çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda 2 maddenin içeriğe uyumlu olarak farklı şekilde ifade edilmesine karar verilmiştir. Bu değişiklik sonrası ölçek 281 fen bilgisi öğretmen adayına uygulanarak ana çalışma yapılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları 4-faktörlü yapıyı desteklemiştir. Ayrıca, SKTÖ’nün Türkçe formunun aynılık ve ayırt edicilik geçerliğini destekleyen bulgular ortaya konmuştur. Güvenilirlik analizleri iç tutarlığın iyi düzeyde olduğunu göstermiştir. Ölçme değişmezliği analizi sonuçları ise, ölçeğin erkek ve kadın fen bilgisi öğretmen adayları için değişmezlik gösterdiğini ortaya koymuştur. Sonuç olarak, bu çalışma Kalkınmaya Yönelik Tutum Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak fen bilgisi öğretmen adaylarının sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumlarını ölçmek için kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ölçek uyarlaması,Sürdürülebilir kalkınma,Doğrulayıcı faktör analizi

SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMAYA YÖNELİK TUTUM ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇE’YE UYARLANMASI

Öz

Kaynakça

1. Afacan, Ö. ve Demirci Güler, P. M. (2011). Sürdürülebilir çevre eğitimi kapsamında tutum ölçeği geliştirme çalışması. Proceedings of International Conference on New Trends in Education and Their Application, 904-913. Antalya.
2. Bertschy, F., Künzli, C. ve Lehmann, M. (2013). Teachers’ competencies for the implementation of educational offers in the field of education for sustainable development. Sustainability, 5, 5067- 5080. doi:10.3390/su5125067.
3. Biasutti, M. ve Frate, S. (2017). A validity and reliability study of the attitudes toward sustainable development scale. Environmental Education Research, 23(2), 214-230. doi: 10.1080/13504622.2016.1146660.
4. Bowers, C. A. (1993). Education, cultural myths, and the ecological crisis. Albany, NY: State University of New York Press.
5. Chen, F.F. (2007). Sensitivity of goodness of fit indexes to lack of measurement invariance. Structural Equation Modeling, 14(3), 464-504.
6. Cheung, G. W. ve Rensvold, R. B. (2002). Evaluating goodness-of-fit indexes for testing measurement invariance. Structural Equation Modeling, 9(2), 233-255.
7. Corney, G. ve Reid, A. (2007). Student teachers' learning about subject matter and pedagogy in education for sustainable development, Environmental Education Research, 13(1), 33-54. doi: 10.1080/13504620601122632.
8. Creel, L. (2003). Ripple effects: Population and coastal regions. Population Reference Bureau.

9. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS. (3rd ed.). London: Sage.
10. Giddings, B., Hopwood, B. ve O’Brien, G. (2002). Environment, economy and society: Fitting them together into sustainable development. Sustainable Development, 10, 187–196. doi: 10.1002/sd.199.
11. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. NJ: Prentice- Hall.
12. Jickling, B. (1994). Why I don’t want my children to be educated for sustainable development, Trumpeter, 11(3), 114–116.
13. Jolliffe, I.T. (1986). Principle component analysis: New York: Springer.
14. Karabıçak, M. ve Armağan, R. (2004). Çevre sorunlarının ortaya çıkış süreci, çevre yönetiminin temelleri ve ekonomik etkileri. Süleyman Demirel Universitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2), 203-228.
15. Kaya, M. F. (2013). Sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Marmara Coğrafya Dergisi, 28, 175-193.
16. Kilinc, A. ve Aydin, A. (2013). Turkish student science teachers’ conceptions of sustainable development: A phenomenography. International Journal of Science Education, 35(5), 731-752, doi: 10.1080/ 09500693.2011.574822.
17. Michalos, A. C., Creech, H., Swayze, N., Kahlke, P., M., Buckler, C. ve Rempel, K. (2012). Measuring knowledge, attitudes and behaviors concerning sustainable development among tenth grade students in Manitoba. Social Indicators Research, 106, 213-238.
18. Moore, J. (2005). Barriers and pathways to creating sustainability education programs: Policy, rhetoric and reality. Environmental Education Research, 11(5), 537–555.
19. Netemeyer, R. G., Bearden, W. O. ve Sharma, S. (2003). Scaling procedures: Issues and applications. Thousand Oaks, CA: Sage.
20. Olsson, D., Gericke, N. ve Chang Rundgren, S.-N. (2016). The effect of implementation of education for sustainable development in Swedish compulsory schools –assessing pupils’ sustainability consciousness. Environmental Education Research, 22(2), 176-202.doi: 10.1080/13504622.2015.1005057.
21. Robinson, J. P., Shaver, P. R. ve Wrightsman, L. S. (1991). Criteria for scale selection and evaluation. İçinde Robinson, J. P., Shaver, P. R. and Wrightsman, L. S. (Eds.), Measures of Personality and Social Psychological Attitudes (pp. 1-16). San Diego: Academic Press.
22. Sagdıç, A. ve Şahin, E. (2015). Sürdürülebilir kalkınma eğitimine yönelik inançlar: Ölçek geliştirme çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi 16(3), 161-180.
23. Sagdıç, A. and Şahin, E. (2016). An assessment of Turkish elementary teachers in the context of education for sustainable development. International Electronic Journal of Environmental Education, 6(2), 141-155.
24. Stevens, J.P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (4th ed.). Hillsdale, NJ:Earlbaum.
25. Stevenson, R B. (2007). Schooling and environmental education: Contradictions in purpose and practice. Environmental Education Research, 13(2), 139-153. doi:10.1080/13504620701295726.
26. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. New York: HarperCollins.
27. Thomas, L., Girgenti, S. ve Jackson, C. (2017). Pre-service teachers’ attitudes toward education for sustainability and its relevance to their learning: Implications for pedagogical practice. Environmental Education Research, 23(3), 324-347. doi:10.1080/13504622.2015.1109065.
28. Tuncer, G., Sungur, S., Tekkaya, C. ve Ertepınar, H. (2005). Young attitude on sustainable development: A case study. Hacettepe Üniversitesi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1),187-193.
29. Tuncer, G., Tekkaya, C., Sungur, S., Cakiroglu, J., Ertepinar, H. ve Kaplowitz, M. (2009). Assessing pre-service teachers’ environmental literacy in Turkey as a mean to develop teacher education programs. Journal of Educational Development, 29, 426-436.