FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMENLERİNİN OKUL DIŞI ÖĞRENME ORTAMLARINDAKİ YAŞANTILARI İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ

Öz

Araştırmanın amacı, fen bilimleri öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarındaki yaşantıları ile ilgili görüşlerinin ortaya çıkarılmasıdır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olgu bilim tercih edilmiştir. Bu bağlamda bu çalışma için amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, on fen bilimleri öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırma verileri, yarı yapılandırılmış görüşme soruları ile elde edilmiş ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonunda öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarındaki yaşantılarına ilişkin görüşleri ile ilgili beş temaya ulaşılmıştır. Bu temalar, “fen bilimleri dersine katkıları, öğretmene katkıları, öğrenciye katkıları, karşılaşılan zorluklar ve tercih edilmeme nedenleri” olarak ortaya konmuştur. Fen bilimleri öğretmenleri yapılan görüşmelerde, okul dışı öğrenme ortamlarındaki etkinliklerin fen derslerinde öğrenilen bilgilerin uygulanmasına imkân tanıdığını, fen okuryazarı bireyler yetiştirilmesine katkı sağladığını ve bireysel farklılıklara uygun öğrenme ortamı oluşturabildiklerini ancak disiplin sağlama, ulaşım, beslenme vb. zorluklarla da karşılaştıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenlerin yaşadıkları zorlukları azaltmak amacıyla okul dışı öğrenme ortamlarının bileşenlerinden olan aile, okul idaresi ve öğrencilere yönelik araştırmaların artırılması ve bu bileşenler arasındak iletişimin güçlendirilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okul dışı öğrenme ortamları,Fen bilimleri öğretmenleri,Olgu bilim

FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMENLERİNİN OKUL DIŞI ÖĞRENME ORTAMLARINDAKİ YAŞANTILARI İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ

Abstract

Kaynakça

1. Anderson, D., Kisiel, J. and Storksdieck, M. (2006). Understanding teachers’ perspectives on field trips: Discovering common ground in three countries. Curator: The Museum Journal, 49, 365-386.
2. Bozdoğan, A. E. (2008). Fen bilgisi öğretmen adaylarının bilim merkezlerini fen öğretimi açısından değerlendirmesi: Feza Gürsey Bilim Merkezi Örneği. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 19-41.
3. Bozdoğan, A. E., ve Yalçın, N. (2006). Bilim merkezlerinin ilköğretim öğrencilerinin fene karşı ilgi düzeylerinin değişmesine ve akademik başarılarına etkisi: Enerji Parkı. Ege Eğitimi Dergisi, 7(2), 95-114.
4. Bozdoğan, A.E. (2012). Eğitim amaçlı gezilerin planlanmasına ilişkin fen bilgisi öğretmen adaylarının uygulamaları: Altı farklı alan gezisinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 1049-1072.
5. Bozdoğan, A. E. ve Kavcı, A. (2016). Sınıf dışı öğretim etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri dersindeki akademik başarılarına etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 13-30.
6. Braund, M. and Reiss, M. (2006). Towards a more authentic science curriculum: The contribution of out-of-school learning. International Journal of Science Education, 28(12), 1373-1388.
7. Carrier, S.J. (2009). The effects of outdoor science lessons with primary school students on pre-service teachers’ self-efficacy. Journal of Primary Science Education, 21(2), 35-48.
8. Erdemir, N. (2009) Determining students' attitude towards physics through problem-solving strategy. In Asia-Pacific Forum on Science Learning & Teaching, 10(2), 1-19.

9. Ertaş, H., Şen, A.İ. ve Parmaksızoğlu, A. (2011). Okul dışı bilimsel etkinliklerin 9. sınıf öğrencilerinin enerji konusunu günlük hayatla ilişkilendirme düzeyine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 178-198.
10. Gerber, B. L., Cavallo, A. M., and Marek, E. A. (2001). Relationships among informal learning environments, teaching procedures and scientific reasoning ability. International Journal of Science Education, 23(5), 535-549.
11. Hannover, B. and Kessels, U. (2004). Self-to-prototype matching as a strategy for making academic choices. Why high school students do not like math and science. Learning and Instruction, 14(1), 51-67.
12. Kisiel, J. (2005). Understanding elementary teacher motivations for science fieldtrips. Science Education, 89(6), 936-955.
13. Lâçin Şimşek, C. (2011). Okul dışı öğrenme ortamları ve fen eğitimi. İçinde Lâçin Şimşek, C. (Ed.), Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları (1-23). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
14. Lakin, L. (2006). Science beyond the classroom. Journal of Biological Education, 40(2), 88-90.Lelingou, D. and Plakitsi, K. (2009). Connecting formal and non-formal astronomical learning: an integrated educational program using an inflatable planetarium permanently located in a school. İçinde Taşar, M.F. and Çakmakçı, G. (Ed.), Contemporary science education research: international perspectives (353-358). Ankara, Turkey: Pegem Akademi.
15. Malone, K. (2008). Every experience matters: An evidence based research report on the role of learning outside the classroom for children’s whole development from birth to eighteen years. Report commissioned by Farming and Countryside Education for UK Department Children, School and Families, Wollongong, Australia.
16. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994).Qualitative data analysis: An expveed sourcebook (2nd Ed.). California: SAGE Publications.
17. Morentin, M. and Guisasola, J. (2009). Patterns of teachers‘ thinking on school visits to a science museum. İçinde Taşar, M.F. and Çakmakçı, G. (Ed.), Contemporary science education research: international perspectives (409-411). Ankara, Turkey: Pegem Akademi.
18. Morentin, M. and Guisasola, J. (2015). Primary and secondary teachers' ıdeas on school visits to science centres in the basque country. International Journal of Science & Mathematics Education, 13.
19. Öztürk, N. (2011). Investıgatıng pre-servıce scıence teachers’ınformal reasonıng, epıstemologıcal belıefs and metacognıtıve awareness regardıng socıoscıentıfıc ıssues: A case for nuclear power plant constructıon. Unpublished doctoral dissertation, Middle East Technıcal Unıversıty, Ankara.
20. Öztürk, Ş. (2009). Okulda eğitimle bütünleştirilmiş mekân dışı eğitim. Milli Eğitim Dergisi, 181, 131- 145.
21. Selanik-Ay, T. and Erbasan, Ö. (2016). Views of classroom teachers about the use of out of school learning environments. Journal of Education and Future,10,35-50.
22. Tatar, N. ve Bağrıyanık, K. E. (2012). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin okul dışı eğitime yönelik görüşleri. İlköğretim Online, 11(4), 883-896.
23. Türkmen, H. (2015). İlkokul öğretmenlerin sınıf dışı ortamlardaki fen öğretimine bakış açıları. Journal Of European Education, 5(2), 47-55.
24. Yavuz, M. (2012). Fen eğitiminde hayvanat bahçelerinin kullanımının akademik başarı ve kaygıya etkisi ve öğretmen-öğrenci görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
25. Yavuz, M. ve Balkan Kıyıcı, F. (2012). İnformal öğrenme ortamlarının ilköğretim öğrencilerinin fene karşı kaygı düzeylerinin değişmesine ve akademik başarılarına etkisi: Hayvanat bahçesi örneği. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Özet Kitabı. Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Niğde.
26. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (9.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.