EĞİTİM FAKÜLTESİ VE PEDAGOJİK FORMASYON SERTİFİKA PROGRAMLARINDA ÖĞRENİM GÖREN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRETMENLİK MESLEĞİ YETERLİKLERİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleği yeterliklerine yönelik görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın katılımcıları, Mersin Üniversitesi pedagojik formasyon programı ve Eğitim Fakültesi 4. sınıflarında öğrenim gören öğretmen adaylarından oluşan 500 kişilik bir gruptur. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından MEB’in öğretmen yeterlikleri temel alınarak geliştirilen bir anket ve iki açık uçlu sorudan oluşan bir açık uçlu soru formu ile elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; eğitim fakültesinde öğrenim gören öğretmen adaylarının kendilerini en çok yeterli buldukları alt yeterlikler; öğrencilere değer verme-anlama ve saygı gösterme iken pedagojik formasyon programında öğrenim gören öğretmen adaylarının kendilerini en çok yeterli buldukları alt yeterlikler öğrencilere değer verme ve ulusal ve evrensel değerlere önem vermedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen yetiştirme,öğretmen yeterlikleri,öğretmen adayı

Education Faculty and Pedagogical Formation Programme Prospective Teachers' Opinions Towards Teaching Profession Competencies

Abstract

It is aimed to determine the opinions of the prospective teachers towards teaching profession competencies. 500 prospective teachers from the 4th grade of the education faculty and pedagogical formation programme formed the research study group. The data of the research were collected via a questionnaire which was created by the researchers based on the teaching profession competencies of Ministry of National Education. According to the findings of the research; the sub-competencies that the prospective teachers from education faculty found themselves most sufficient have been dignifying, understanding, respecting students while the sub-competencies that prospective teachers from pedagogical programme found themselves most sufficient have been dignifying students and dignifying national, global values

Keywords

• Teacher training,teaching profession competencies,prospective teacher

Kaynakça

1. Akbaşlı, S. (2010). Öğretmen yeterlilikleri hakkında ilköğretim denetçilerin görüşleri. Eurasian Journal of Educational Research, 39, 13-36.
2. Akkuzu, N. (2011). Öğretmen adaylarının mesleki yeterlilikleri ve mesleki mesleki yeterliliklerini etkileyen faktörler arasındaki ilişkilerin belirlenmesi: bir yapısal eşitlik modeli örneği. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(4), 2611- 2629.
3. Arslan, S. ve Özpınar, İ. (2008). Öğretmen nitelikleri: ilköğretim programlarının beklentileri ve eğitim fakültelerinin kazandırdıkları. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2(1), 38-63.
4. Ball, D. L. & Cohen, D. K. (1999). Developing practice, developing practitioners. In L. Darling Hammond & G. Sykes (Eds.), Teaching as the learning profession: Handbook of policy and practice (pp.3-32). San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
5. Best, J. W. & Kahn, J. V. (1989). Research in education (6th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
6. Can, N. (2004). Öğretmenlerin geliştirilmesi ve etkili öğretmen davranışları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 103-119.
7. Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Steca, P. & Malone, P. S. (2006). Teachers' self-efficacy beliefs as determinants of job satisfaction and students' academic achievement: A study at the school level. Journal of School Psychology, 44, 473-490.
8. Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37 (2), 99-114.

9. Çiltaş, A. ve Akıllı, M. (2011). Öğretmenlerin pedagojik yeterlilikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (4), 64-72.
10. Darling-Hammond, L. (2000). Teacher quality and student achievement: a review of state policy evidence. Education Policy Analysis Archives, 8(1), 1-44.
11. Darling-Hammond, L., Wise, A. E. & Klein, S. P. (1999). A license to teach: Raising standards for teaching. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
12. Goodson, I. & Hargreaves, A. (2005). Series editors’ preface. In A. Harris ve D. Muijs. Improving schools through teacher leadership (pp.vii-vix). New York: Open University Press.
13. Erkuş, A. (2009). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci (İkinci baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
14. Goddard, R. D., Hoy, W. K. & Woolfolk Hoy, A. (2000). Collective teacher efficacy: Its meaning, measure, and effect on student achievement. American Education Research Journal, 37(2), 479-507.
15. Gordon, T. (2013). Etkili öğretmenlik eğitimi. Çev: Şermin Karakale, Ankara: Profil Yayıncılık.
16. Grant, C. A. & Gillette, M. (2006). A candid talk to teacher educators about effectively preparing teachers who can teach everyone’s children. Journal of Teacher Education, 57(3), 292-299.
17. Guo, Y., Piasta, S.B., Justice, L.M. & Kaderavek, J.N. (2010). Relations among preschool teachers' self-efficacy, classroom quality, and children's language and literacy gains. Teaching and Teacher Education, 26, 1094-1103.
18. Gül, H. (2000). Türkiye‟de Kamu yönetiminde hizmet içi eğitim. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (3), 1-14.
19. Güven, S. (2001). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmede kullandıkları yöntem ve tekniklerin belirlenmesi. 10. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
20. Hacıoğlu, F. ve Alkan, C.(1997). Öğretmenlik uygulamaları öğretim teknolojisi. İstanbul: Alkım Yayınlar.
21. Imig, D. G. & Imig, S. R. (2006). What do beginning teachers need to know? Journal of Teacher Education, 57(3), 286-291.
22. Karacaoğlu, Ö.C. (2008). Öğretmenlerin yeterlilik algıları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, V(I), 70-97.
23. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
24. Kulaksızoğlu, A. (1995). Öğretmenlik Mesleğinin Ahlaki İlkeleri Konusunda Bir Deneme. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 185-188.
25. McAllister, G. & Irvine, J.J. (2000). Cross cultural competency and multicultural teacher education. Review of Educational Research, 70, 3-24.
26. MEB (2008). Öğretmen yeterlikleri. Öğretmenlik mesleği genel ve özel alan yeterlikleri. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
27. Miles, M. B. & Hubermann, A. M.(1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
28. Özabacı, N ve Acat, M.B. (2005). Öğretmen adaylarının kendi özellikleriyle ideal öğretmen özelliklerine dönük algılarının karşılaştırılması. Kuramdan Uygulamaya Eğitim Yönetimi, 11(42), 195-209.
29. Özer, B. ve Gelen, İ. (2008). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine sahip olma düzeyleri hakkında öğretmen adayları ve öğretmenlerin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (9), 39-55.
30. Pantic, N. & Wubells, T. (2010). Teacher competencies as a basis for teacher education. Wievs of Serbian teacher and teacher educators. Teaching and Teacher Education 26, 694–703.
31. Rothstein, J. (2009). Teacher quality in educational production: tracking, decay, and student achievement. Natıonal Bureau Of Economıc Research. Working Paper 14442 Retrieved June 16, 2014 from http://www.nber.org/papers/w14442.
32. Rots, I., Aelterman, A., Vlerick, R. & Vermeulen, K. (2007). Teacher education, graduates’ teaching commitment and entrance into the teaching profession. Teacher and Teacher Education, 23, 543-556.
33. Saracaoğlu, A.S. (1992). Türk ve japon öğretmen yetiştirme sistemlerinin karşılaştınlması. İzmir: Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınlan No: 65.
34. Shulman, L. (1987). Knowledge and teaching: foundations of the new reform. Harvard Educational Review, 57(1), 1-22.
35. Sünbül, A.M. (1996). Öğretmen Niteliği ve Öğretimdeki Rolleri. Eğitim Yönetimi, 2(4), 597-607.
36. Sünbül, A.M. ve Arslan, C. (2006). Öğretmen yeterlikleri ölçeğinin geliştirilmesi üzerine bir araştırma. Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 217-231.
37. Şeker, H., Deniz, S. ve Görgen, İ. (2004). Öğretmen yeterlikleri ölçeği. Milli Eğitim, 32(164), 105-118.
38. Şimşek, H. (2012). Eğitim sisteminde öğretmenin rolü ve öğretmenlik mesleği. İçinde Memduhoğlu, H.B. V ve Yılmaz, K. (Edt.), Eğitim bilimine giriş (ss. 253-278). Ankara: Pegem Akademi.
39. Temel, A. (1991). “ Ortaöğretimde Ölçme ve Değerlendirme Sorunları”. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 18, 23-27.
40. TED (2009). Öğretmen yeterlikleri. Ankara: Türk Eğitim Derneği.
41. Varış, F. (1973). Öğretmen yetiştirme üzerine. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, 50. Yıla Armağan, No: 36.
42. World Bank, (2005). Learning to teach in the knowledge society. Final Report. by Task Manager Juan Manuel World Bank.
43. Yalçın İncik, E. & Kılıç, E. (2014). Attitudes regarding the teaching profession, professional efficacy beliefs and vocational self-esteem of teacher canditates enrolled at education faculties and pedagogic formation programmes. International Journal of Social. Sciences. & Education, 4(2), 380-391.
44. Yanpar Yelken, T., Çelikkaleli, Ö. & Çapri, B. (2008). Eğitim Fakültesi Kalite Standartlarının belirlenmesine yönelik öğretmen adayı görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 191-215.
45. Yurdugül, H., Erdem, M. ve Seferoğlu, S. (2010). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine ilişkin öğretmen yetiştiren kurumlardaki öğretim elemanlarının görüşleri. Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Politikaları ve Sorunları Sempozyumu II Bildiriler Kitabı, 332-342.
46. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.