MÜZİK ÖĞRETİMİ ÖZ YETERLİLİK ÖLÇEĞİ

Öz

Çalışmanın amacı, Türkiye’deki üniversitelerin Eğitim Fakültelerinde öğrenim gören sınıf öğretmeni adaylarının, müzik öğretimine yönelik öz yeterlilik düzeylerini ölçebilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Başlangıçta 23 maddeden oluşan ve 5’li Likert tipinde hazırlanan ölçek, 2006-2007 eğitim öğretim yılında Ahi Evran Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Ana Bilim Dalı 3. ve 4. sınıfta öğrenim gören, 137 öğretmen adayına uygulanmış elde edilen veriler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Yapılan faktör analizi sonucunda, 4 madde ölçekten çıkartılarak ölçek son halini almıştır. 11 maddesi olumlu, 8 maddesi olumsuz olan “Müzik Öğretimine Yönelik Öz Yeterlilik Ölçeği”nin Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı ise 0.8410 olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Müzik,Müzik Öğretimi,Öz Yeterlilik Ölçeği,Sınıf Öğretmeni Adayı

The Music Education Self Efficacy Scale

Öz

The aim of this research is to develop a valid and reliable scale which will be able to asses the level of self efficacy about music education of Turkish primary school student teachers. The scale, composed of 23 questions and prepared in 5 point likert scale, was applied to 137 primary school student teachers who were 3rd and 4th grades of Ahi Evran University Education Faculty Department of Primary Education in 2006-2007 academic year. The data was analised by SPSS software programme. After the factor analysis, 4 questions were taken out of the scale. There were 11 positive questions and 8 negative questions at “The Music Education Self Efficacy Scale”. Cronbach Alfa internal integrity of the scale was found to be 0.8410

Anahtar Kelimeler

• Music, Music Education, Self Efficacy Scale, Primary School Education Student Teacher.

Kaynakça

1. Akkoyunlu B. ve Kurbanoğlu S. (2003). Öğretmen Adaylarının Bilgi Okuryazarlığı ve Bilgisayar Öz-Yeterlik Algıları Üzerine Bir Çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 24, 1-10.
2. Aşkar P. (1976). Matematik Dersine Yönelik Tutum Ölçen Likert Tipi Bir Ölçeğin Geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 11, 31-36.
3. Balcı A. (1995). Sosyal Bilgilerde Araştırma. Ankara: TDFO, Bilgisayar Yayıncılık San. Tic. Ltd. Şti.
4. Bıkmaz H. F. (2004). Sınıf Öğretmenlerinin Fen Öğretiminde Öz Yeterlilik İnancı Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim. Kış, Sayı 161.(13.07.2007’de internet erişim)
5. Büyüköztürk Ş. (2003). Veri Analizi El Kitabı. (3.baskı), Ankara: Pegem A Yayınları.
6. Cansüngü K. Ö. (2003). Fen Eğitiminde Yaratıcı Düşünmeye Dayalı Öğrenmenin Öğrenme Ürünlerine Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Duatepe A. ve Çilesiz Ş. (1999). Matematik Tutum Ölçeği Geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 16-17: 45-52.
8. Ekici G. (2002). Biyoloji Öğretmenlerinin Laboratuvar Dersine Yönelik Tutum Ölçeği (BÖLDYTÖ). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 22, 62-66.

9. Kaptan F. ve Korkmaz H. (2000). İşbirliğine Dayalı Fen Öğretiminin Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Öz-Yeterlik (self efficacy) Düzeylerine Etkisi. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi, 6-8 Eylül, Ankara.
10. Karasar N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler ve Teknikler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
11. Morgil İ. ve diğerleri. (2004). Kimya Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 6 (1). 62-72.
12. Öğrenci Klavuzu (2007). Ahi Evran Üniversitesi Öğrenci Klavuzu.
13. Rivera T. C. ve Ganaden M. F. (2001). The Development and Validation of a Classroom Environment Scale for Filipinos. The Interactional Online Journal of Science and Mathematics Education. Volume 1. March.
14. Tavşancıl E. (2002). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
15. Tekin H. (1993). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
16. Tezbaşaran A. (1996). Likert Tipi Ölçek Geliştirme Kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
17. Uçan A. (2005). Müzik Eğitimi Temel Kavramlar-İlkeler-Yaklaşımlar ve Türkiye’deki Durum. 3. Basım. Müzik Ansiklopedisi Yayınları, Ankara.
18. Varış F. (1996). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Alkım Yayınları.
19. Yaman S. ve diğerleri. (2004). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterli İnanç Düzeylerinin İncelenmesi Üzerine Bir Araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 2(3), 355-364.
20. Yıldız G. (2002). İlköğretimde Müzik Öğretimi Birinci Kademe. Ankara: Anı Yayıncılık.
21. Yılmaz M. ve diğerleri. (2004). Yabancı Dilde Hazırlanan Bir Öğretmen Öz-Yeterlik Ölçeğinin Türkçe ye Uyarlanması. VI. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, 9-11 Eylül 2004.
22. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/161/bikmaz.htm.