Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers

Şener Büyüköztürk; Öner Uslu; Sadegül Akbaba Altun

TR EN

Değişim Eğilimleri Ölçeğinin Öğretmenler İçin Uyarlanması

Öz

Eğitim alanındaki yeniliklere paralel olarak öğretmenlerden sıklıkla kullandıkları yöntemleri değiştirmeleri beklenmektedir. Ancak değişim sancılı bir süreçtir. Öğretmenlerin değişime yönelik eğilimlerini belirleyebilecek ölçme araçları geliştirmek ya da uyarlamak öğretmenlerin değişimiyle ilgili yapılacak olan çalışmalara katkı getirebilir. Bu nedenle bu araştırmayla okul yöneticilerine yönelik geliştirilmiş olan Değişim Eğilimleri Ölçeğinin (DEÖ) psikometrik niteliklerinin öğretmenler için incelenmesi amaçlanmıştır. Analizler çalışmaya gönüllü olarak katılan 850 öğretmen üzerinden gerçekleştirilmiştir. DEÖ’nin dört faktörlü yapısı birinci ve ikinci düzey Doğrulayıcı Faktör Analiziyle (DFA) incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Değişim Eğilimleri Ölçeği,Öğretmenlerin Değişim Eğilimi,Ölçek Uyarlama

Kaynakça

Akbaba-Altun, S., & Büyüköztürk, Ş. (2011). Değişim eğilimleri ölçeğinin geliştirilmesi. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 73 - 90.
Akpınar, B., & Aydın, K. (2007). Eğitimde Değişim ve Öğretmenlerin Değişim Algıları Eğitim ve Bilim, 32(144), 71 - 80.
Akpınar, B., & Gezer, B. (2010). Öğrenen Merkezli Yeni Eğitim Yaklaşımlarının Öğrenme-Öğretme Sürecine Yansımaları. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 1 - 12.
Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-of-Fit Indexes for Maximum-Likelihood Confirmatory Factor-Analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
Aydoğan, İ. (2007). Değişimin Süreci ve Okul Personeli GAU J. Soc. & Appl. Sci., 3(5), 13-24.
Aykaç, N., & Ulubey, Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 63-82.
Balcı, A. (2005). Eğitim yönetimi terimleri sözlüğü. Ankara: Tek Ağaç Yayıncılık.
Bayır, T. (2009). Deişim Sürecinde Örgütsel Bağlılığı Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi: Bir Uygulama. (Yüksek Lisans), Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (8. Basım ed.). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Cole, D. A. (1987). Utility of Confirmatory Factor-Analysis in Test Validation Research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55(4), 584-594.

Collinson, V., Kozina, E., Lin, Y. H. K., Ling, L., Matheson, I., Newcombe, L., & Zogla, I. (2009). Professional development for teachers: a world of change. European Journal of Teacher Education, 32(1), 3-19.
Demirtaş, H., & Güneş, H. (2002). Eğitim yönetimi ve denetimi sözlüğü: Anı.
Doğru, S., & Uyar, M. (2012). Millî Eğitim Bakanlığı Taşra Örgütlerinin Değişmeye Direnme Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma (Konya İli Örneği) Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 118 - 143.
Duru, A., & Korkmaz, H. (2010). Öğretmenlerin Yeni Matematik Programı Hakkındaki Görüşleri ve Program Değişim Sürecinde Karşılaşılan Zorluklar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 67-81.
Elliott, J., & Tudge, J. (2007). The impact of the west on post‐Soviet Russian education: change and resistance to change. Comparative Education, 43(1), 93-112.
Everard, B., & Morris, G. (1990). Effective School Management (2nd ed.): Paul Chapman Publishing Ltd.
Fullan, M. (1990). Staff development, innovation, and institutional development. in: B. Joyce (Ed.) Changing school culture through staff development (Alexandria, ASCD), 3–25.
Fullan, M. (1993). Change Forces: Probing the depths of educational reform. N. Y: : Palmer Press.
Fullan, M. (2005). The new meaning of educational change. Amsterdam Avenue, New York: Columbia: Teachers College Press.
Guskey, T. R. (2000). Evaluating professional development. California: California: Corwin Press.
Han, Ç. (2011). Eğitimsel Değişim ve Öğretmen: Biyoloji Öğretmenlerinin Yeni Öğretim Programı Hakkındaki Kişisel Teorileri Üzerine Etnografik Bir Durum Araştırması. (Yüksek Lisans), Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Hennessy, S., Ruthven, K., & Brindley, S. (2005). Teacher perspectives on integrating ICT into subject teaching: commitment, constraints, caution, and change. Journal of Curriculum Studies, 37(2), 155-192.
Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Articles, 2.
Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural Equation Modeling with the SIMPLIS Command Language. Lincolnwood: Scientific Software International.
Klecker, & Loadman, B. M. (1999). Measuring principals' openness to change on three dimensions: Affective, cognitive and behavioral. Journal of Instructional Psychology, 26(4), 213.
Knight, J. (2009). What can we do about teacher resistance. Phi Delta Kappan, 90(7), 508-513.
Kurşunoğlu, A., & Tanrıöğen, A. (2006). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Örgütsel Değişmeye İlişkin Tutumları Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 13-22.
Kwahk, K.-Y., & Lee, J.-N. (2008). The role of readiness for change in ERP implementation: Theoretical bases and empirical validation. Information & Management, 45(7), 474-481.
Law, N., Pelgrum, W. J., & Plomp, T. (2008). Pedagogy and ICT use in schools around the world: Findings from the IEA SITES 2006 Study.: Comparative Education Research Centre. Springer: The University of Hong Kong.
Le Fevre, D. M. (2014). Barriers to implementing pedagogical change: The role of teachers' perceptions of risk. Teaching and Teacher Education, 38, 56-64. doi: 10.1016/j.tate.2013.11.007
Leech, N., Barrett, K. C., & Borgan, G. A. (2005). SPSS for intermediate statistics use and intarpretation (2nd ed.). New Jersey, London.
Madden, T. (2008). Planlı Değişim Sürecinin Okulların Geliştirilmesinde Kullanılması. (Doktora), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
Marsh, H. W., Balla, J. R., & Mcdonald, R. P. (1988). Goodness-of-Fit Indexes in Confirmatory Factor-Analysis - the Effect of Sample-Size. Psychological Bulletin, 103(3), 391-410.
Oreg, S. (2003). Resistance to change: Developing an individual differences measure. Journal of applied psychology, 88(4), 680-692.
Oreg, S. (2006). Personality, context, and resistance to organizational change. European Journal of Work and Organizational Psychology, 15(1), 73 - 101.
Özdemir, S. (2000). Eğitimde örgütsel yenileşme: Pegem A Yayıncılık.
Schlechty, P. C. (1993). On the Frontier of School Reform with Tradblazers, Pioneers, and. Journal of Staff Development, 14(4).
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş (Temel İlkeler ve LISREL Uygulamaları). Ankara: ekinoks.
Tekbıyık, A., & Akdeniz, A. R. (2008). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programını Kabullenmeye ve Uygulamaya Yönelik Öğretmen Görüşleri Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2(2), 23-37.
Yangin, S., & Dindar, H. (2007). İlköğretim Fen ve Teknoloji Programındaki Değişimin Öğretmenlere Yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 240-252.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Şener Büyüköztürk Bu kişi benim

Öner Uslu Bu kişi benim

Sadegül Akbaba Altun Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

15 Mayıs 2017

Gönderilme Tarihi

12 Haziran 2017

Kabul Tarihi

21 Temmuz 2016

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 25 Sayı: 3

IZ

https://izlik.org/JA39KK69UE

APA

Büyüköztürk, Ş., Uslu, Ö., & Akbaba Altun, S. (2017). Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers. Kastamonu Education Journal, 25(3), 1071-1082. https://izlik.org/JA39KK69UE

AMA

1.Büyüköztürk Ş, Uslu Ö, Akbaba Altun S. Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2017;25(3):1071-1082. https://izlik.org/JA39KK69UE

Chicago

Büyüköztürk, Şener, Öner Uslu, ve Sadegül Akbaba Altun. 2017. “Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers”. Kastamonu Education Journal 25 (3): 1071-82. https://izlik.org/JA39KK69UE.

EndNote

Büyüköztürk Ş, Uslu Ö, Akbaba Altun S (01 Mayıs 2017) Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers. Kastamonu Education Journal 25 3 1071–1082.

IEEE

[1]Ş. Büyüköztürk, Ö. Uslu, ve S. Akbaba Altun, “Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers”, Kastamonu Eğitim Dergisi, c. 25, sy 3, ss. 1071–1082, May. 2017, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA39KK69UE

ISNAD

Büyüköztürk, Şener - Uslu, Öner - Akbaba Altun, Sadegül. “Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers”. Kastamonu Education Journal 25/3 (01 Mayıs 2017): 1071-1082. https://izlik.org/JA39KK69UE.

JAMA

1.Büyüköztürk Ş, Uslu Ö, Akbaba Altun S. Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2017;25:1071–1082.

MLA

Büyüköztürk, Şener, vd. “Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers”. Kastamonu Education Journal, c. 25, sy 3, Mayıs 2017, ss. 1071-82, https://izlik.org/JA39KK69UE.

Vancouver

1.Şener Büyüköztürk, Öner Uslu, Sadegül Akbaba Altun. Adaptation Of Change Tendencies Scale For Teachers. Kastamonu Eğitim Dergisi [Internet]. 01 Mayıs 2017;25(3):1071-82. Erişim adresi: https://izlik.org/JA39KK69UE

Kastamonu Eğitim Dergisi, Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY) ile lisanslanmıştır.

Değişim Eğilimleri Ölçeğinin Öğretmenler İçin Uyarlanması

Öz

Anahtar Kelimeler