Ergenlerde Sosyal Kaygı ve Bağlanma Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı sosyal kaygı ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir.
Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 258 Lise
öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak İlişki Ölçekleri Anketi,
Sosyal Kaygı Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır.
Analizlerde Sosyal Kaygı ve Bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin yanı sıra, tanımlayıcı bazı
özelliklere göre sosyal kaygının farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Yapılan analizler
sonucunda sosyal kaygı ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu, ergenlerin
sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyet değişkeni açısından farklılaşmadığı, anne ve babanın
eğitim düzeyine ve babadan görülen ilgi ve sevgiyi yeterli bulma derecesine göre farklılaştığı
bulgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Albano, A. M., Chorpita, B. F. and Barlow, D. H. (2003). Childhood anxiety disorders. E. J. Mash ve R. A. Barkley (ed.), Child Psychopathology (279-329). New York: Guilford.
- Ayberk,A (2011 ).Üniversite Öğrencilerinin Bağlanma Stilleri ve Sosyal Kaygı Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi.Yüksek Lisans Tezi.Muğla Üniversitesi, Muğla.
- Balkan Kaya, İ. (2009). Bağlanma stillerinin evlilik ilişkisi üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Bar-Haim, Y., Dan, O., Eshel, Y. and Sagi-Schwartz, A. (2007). Predicting children's anxiety from early attachment relationships. Journal of Anxiety Disorders, 21, 1061-1068.
- Bowlby, J. (1980). Attachment and Loss: Vol. 3, New York: Basic Books.
- Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education (6th ed.). New York: Routledge Falmer.
- Çelik, S. (2004). Bağlanma Yönelimli Psikoeğitim Grup Programının Saplantılı Bağlanma Biçimine Sahip Üniversite Öğrencilerinin Bağlanma Biçimleri Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
- Eren Gümüş, A. (2002). Sosyal kaygıyla başa çıkma programının üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Işık, E.,(1996). Anksiyete Bozuklukları ;Somatoform Bozukluklar, Dissosiyatif Bozukluklar, Yapay Bozukluklar, Ankara: Kent Matbaası
- Karaşar, B. (2014). Öğretmen Adaylarının Bağlanma Stilleri ve Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki. Amasya Üniveristesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 27-49.