Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?

Elif Ulu Ercan

doi:10.24106/kefdergi.2526

EN TR

Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?

Öz

Bu çalışmanın amacı, DEHB alt tiplerinde saldırganlık biçimindeki farklılıkların değerlendirilmesidir. DEHB olan ve saldırgan davranışları olan toplam 326 erkek öğrenci çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çocukların yaş ortalaması 9.95 ± 2.03 şeklindedir. Saldırgan davranışların DEHB + DVB grubunda, kullanılan tüm değerlendirme ölçeklerinde DEHB ve DEHB + KOKGB tanı grupları ile karşılaştırıldığında anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır. DEHB + KOKGB, sözel saldırganlık ile daha fazla ilişkilidir, ancak DEHB + DVB genellikle daha şiddetli saldırgan davranışlarla ilişkilidir. KOKGB+ DEHB'li hastalarda görülen saldırgan davranışlar ciddi olarak ele alınmalıdır çünkü DVB tanısını yordamada önemli bir noktadır.

Anahtar Kelimeler

DEHB,davranım bozukluğu (dvb) karşıt olma karşı gelme bozukluğu (kokgb),saldırganlık

Kaynakça

Achenbach, T. and C. Edelbrock (1983). Manual for the child behavior checklist and revised child behavior profile. Burlington, VT: University of Vermont, Department of Psychiatry.
Angold, A., E. J. Costello and A. Erkanli (1999). Comorbidity. J Child Psychol Psychiatry 40(1): 57-87.
Barnes, T. N., Leite, W., & Smith, S. W. (2017). A quasi-experimental analysis of schoolwide violence prevention programs. Journal of school violence, 16(1), 49-67.
Biederman, J., C. R. Petty, H. Day, R. L. Goldin, T. Spencer, S. V. Faraone, C. B. Surman and J. Wozniak (2012). Severity of the aggression/anxiety-depression/attention child behavior checklist profile discriminates between different levels of deficits in emotional regulation in youth with attention-deficit hyperactivity disorder. J Dev Behav Pediatr 33(3): 236-243.
Blader J.C. (2018) Disruptive Mood Dysregulation, and Other Disruptive or Aggressive Disorders in ADHD. In: Daviss W. (eds) Moodiness in ADHD. Springer, Cham
Boxer, P., & Dubow, E. F. (2002). A social-cognitive information-processing model for school-based aggression reduction and prevention programs: Issues for research and practice. Applied and Preventive Psychology, 10(3), 177–192. doi:10.1016/S0962-1849(01)80013-5
Broidy, L. M., D. S. Nagin, R. E. Tremblay, J. E. Bates, B. Brame, K. A. Dodge, D. Fergusson, J. L. Horwood, R. Loeber, R. Laird, D. R. Lynam, T. E. Moffitt, G. S. Pettit and F. Vitaro (2003). Developmental trajectories of childhood disruptive behaviors and adolescent delinquency: a six-site, cross-national study. Dev Psychol 39(2): 222-245.
Connor, D. F., K. G. Chartier, E. C. Preen and R. F. Kaplan (2010). Impulsive aggression in attention-deficit/hyperactivity disorder: symptom severity, co-morbidity, and attention-deficit/hyperactivity disorder subtype. J Child Adolesc Psychopharmacol 20(2): 119-126.
Daley, D. and J. Birchwood (2010). ADHD and academic performance: why does ADHD impact on academic performance and what can be done to support ADHD children in the classroom? Child Care Health Dev 36(4): 455-464.
Eargle, A. E., Guerra, N. G., & Tolan, P. H. (1994). Preventing aggression in inner-city children: Small group training to change cognitions, social skills, and behavior. Journal of Child and Adolescent Group Therapy, 4(4), 229-242.

Ercan, E., S. Amado, O. Somer and S. Cikoglu (2001). Development of a test battery for the assessment of attention deficit hyperactivity disorder. Cocuk ve Genclik Ruh Sagligi Dergisi 8: 132-144.
Ercan, E., Ercan, E.S., Akyol Ardıç, Ü., Uçar, S. (2016) Çocuklar için Saldırganlık Ölçeği Anne-Baba Formu: Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17.
Erol, N., L. Aslan and M. Akcakin (1995). Eunethydis: European Approaches to Hyperkinetic Disorder. Zurich: Fotorotar.
Fingerhut, L. A., D. D. Ingram and J. J. Feldman (1998). Homicide rates among US teenagers and young adults: differences by mechanism, level of urbanization, race, and sex, 1987 through 1995. JAMA 280(5): 423-427.
Gokler, B., F. Unal, B. Pehlivanturk, E. Cengel Kultur, D. Akdemir and Y. Taner (2004). Reliability and Validity of Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School-age Children-Present and Lifetime Version-Turkish Version (K-SADS-PL-T) Cocuk ve Genclik Ruh Sagligi Dergisi 11: 109-116.
Halperin, J. M., K. E. McKay, R. H. Grayson and J. H. Newcorn (2003). Reliability, validity, and preliminary normative data for the Children's Aggression Scale-Teacher Version. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 42(8): 965-971.
Halperin, J. M., K. E. McKay and J. H. Newcorn (2002). Development, reliability, and validity of the children's aggression scale-parent version. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 41(3): 245-252.
Harty, S. C., C. J. Miller, J. H. Newcorn and J. M. Halperin (2009). Adolescents with childhood ADHD and comorbid disruptive behavior disorders: aggression, anger, and hostility. Child Psychiatry Hum Dev 40(1): 85-97.
Hinshaw, S. P., B. Henker, C. K. Whalen, D. Erhardt and R. E. Dunnington, Jr. (1989). Aggressive, prosocial, and nonsocial behavior in hyperactive boys: dose effects of methylphenidate in naturalistic settings. J Consult Clin Psychol 57(5): 636-643.
Jensen, P. S. (2001). Introduction--ADHD comorbidity and treatment outcomes in the MTA. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 40(2): 134-136.
King, S., D. A. Waschbusch, W. E. Pelham, B. W. Frankland, P. V. Corkum and S. Jacques (2009). Subtypes of Aggression in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder: Medication Effects and Comparison with Typical Children. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology 38(5): 619-629.
Murray, N. G., Kelder, S. H., Parcel, G. S., Frankowski, R., & Orpinas, P. (1999). Padres Trabajando por la Paz: a randomized trial of a parent education intervention to prevent violence among middle school children. Health Education Research, 14(3), 421-426.
Nagin, D. and R. E. Tremblay (1999). Trajectories of boys' physical aggression, opposition, and hyperactivity on the path to physically violent and nonviolent juvenile delinquency. Child Dev 70(5): 1181-1196.
Polzer, J., M. E. Bangs, S. Zhang, M. A. Dellva, S. Tauscher-Wisniewski, N. Acharya, S. B. Watson, A. J. Allen and T. E. Wilens (2007). Meta-analysis of aggression or hostility events in randomized, controlled clinical trials of atomoxetine for ADHD. Biol Psychiatry 61(5): 713-719.
Rivara, F. P., J. P. Shepherd, D. P. Farrington, P. W. Richmond and P. Cannon (1995). Victim as offender in youth violence. Ann Emerg Med 26(5): 609-614.
Rowland, A. S., C. A. Lesesne and A. J. Abramowitz (2002). The epidemiology of attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD): a public health view. Ment Retard Dev Disabil Res Rev 8(3): 162-170.
Stavrinos, D., F. J. Biasini, P. R. Fine, J. B. Hodgens, S. Khatri, S. Mrug and D. C. Schwebel (2011). Mediating factors associated with pedestrian injury in children with attention-deficit/hyperactivity disorder. Pediatrics 128(2): 296- 302.
Tremblay, R. E., D. S. Nagin, J. R. Seguin, M. Zoccolillo, P. D. Zelazo, M. Boivin, D. Perusse and C. Japel (2004). Physical aggression during early childhood: trajectories and predictors. Pediatrics 114(1): e43-50.
Turgay, A. (1994). Disruptive Behavior Disorders Child and Adolescent Screening and Rating Scales for Children, Adolescents, Parents and Teachers. West Bloomfield (Michigan): Integrative Therapy Institute Publication.
Turgay, A. (2004). Aggression and disruptive behavior disorders in children and adolescents. Expert Rev Neurother 4(4): 623-632.
Ulu E. (2018) Children Aggression Scale-Teacher Version (CAS-T): Turkish validity and reliability study. Anadolu Psikiyatri Derg. 19 (Supplement 1): 59-67doi: 10.5455/apd.277472
Waschbusch, D. A. (2002). A meta-analytic examination of comorbid hyperactive-impulsive-attention problems and conduct problems. Psychol Bull 128(1): 118-150.
Waschbusch, D. A., M. T. Willoughby and W. E. Pelham, Jr. (1998). Criterion validity and the utility of reactive and proactive aggression: comparisons to attention deficit hyperactivity disorder, oppositional defiant disorder, conduct disorder, and other measures of functioning. J Clin Child Psychol 27(4): 396-405.
Willcutt, E. G. (2012). The prevalence of DSM-IV attention-deficit/hyperactivity disorder: a meta-analytic review. Neurotherapeutics 9(3): 490-499.
Wolraich, M. L. (1999). Attention deficit hyperactivity disorder: The most studied and yet most controversial diagnosis. Mental Retardation and Developmental Disabilities Research Reviews 5(3): 163-168.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Elif Ulu Ercan
0000-0002-6379-9812

Yayımlanma Tarihi

15 Ocak 2019

Gönderilme Tarihi

3 Ocak 2018

Kabul Tarihi

14 Mart 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 27 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.24106/kefdergi.2526

IZ

https://izlik.org/JA22HB68YX

APA

Ulu Ercan, E. (2019). Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir? Kastamonu Education Journal, 27(1), 281-287. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2526

AMA

1.Ulu Ercan E. Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir? Kastamonu Eğitim Dergisi. 2019;27(1):281-287. doi:10.24106/kefdergi.2526

Chicago

Ulu Ercan, Elif. 2019. “Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?”. Kastamonu Education Journal 27 (1): 281-87. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2526.

EndNote

Ulu Ercan E (01 Ocak 2019) Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir? Kastamonu Education Journal 27 1 281–287.

IEEE

[1]E. Ulu Ercan, “Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?”, Kastamonu Eğitim Dergisi, c. 27, sy 1, ss. 281–287, Oca. 2019, doi: 10.24106/kefdergi.2526.

ISNAD

Ulu Ercan, Elif. “Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?”. Kastamonu Education Journal 27/1 (01 Ocak 2019): 281-287. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2526.

JAMA

1.Ulu Ercan E. Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir? Kastamonu Eğitim Dergisi. 2019;27:281–287.

MLA

Ulu Ercan, Elif. “Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?”. Kastamonu Education Journal, c. 27, sy 1, Ocak 2019, ss. 281-7, doi:10.24106/kefdergi.2526.

Vancouver

1.Elif Ulu Ercan. Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir? Kastamonu Eğitim Dergisi. 01 Ocak 2019;27(1):281-7. doi:10.24106/kefdergi.2526

Kastamonu Eğitim Dergisi, Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY) ile lisanslanmıştır.

Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?

Is Agression Uniform in Boys with ADHD?

Öz

Anahtar Kelimeler

Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster