Lisans 1. Sınıf Öğrencilerinin Üniversite Yaşamına Uyum Sürecinde Akran Danışmanlarının Rolü
Öz
Bu araştırmanın amacı üniversite öğrenimine yeni başlayan 1. sınıf öğrencilerinin üniversite yaşamına, kurum kültürüne uyum sağlamaları ve yaşam becerilerine temel düzeyde sahip olmalarını sağlamak amacı ile uygulanan akran danışmanlığı müdahalesinin değerlendirilmesidir. Bu araştırma karma yöntem araştırma deseninde modellenmiştir. Araştırma bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde yürütülmüştür. Araştırmada, hizmeti sunan akran danışmanları (18 kişi) ve hizmetten yararlanan öğrenciler (393 kişi) olmak üzere iki çalışma grubu vardır. Araştırma verileri iki farklı yarı yapılandırılmış görüşme formu ve Yaşam Becerileri Saati ve Akran Danışmanlarını Değerlendirme Anketi ile alınmıştır. Sonuç olarak; akran danışmanlığının öğrencilerin üniversite yaşamına uyum sağlamada etkili bir müdahale olduğu belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aladağ, M. ve Tezer, E. (2007). Akran danışmanlığı nedir? ne değildir? Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (27), 39-155.
- Aladağ, M. (2009). “Üniversiteye uyum konusunda yürütülen akran danışmanlığı programının değerlendiril-mesi”, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (31),12-22.
- Beitel, M. (1997). Nuances before dinner: Exploring the relationship between peer counselors and delinquent adolescent. Adolescence, 32 (217), 579592. 08.10.2019 tarihinde ERİC veritabanından alınmıştır.
- Birol, Z. (2011). Akran Yardımcılığı Programının Çevreye Duyarlılık Davranışları Üzerindeki Etkisi, Yayınlan-mamış Doktora Tezi, KTÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Bowman, R., P. (1986). Peer facilitator programs for middle graders: Students helping each other grow up. School Counselor, 33, 221-229.
- Bowman, R., P., & Myrick, R., D. (1987). Effects of an elementary school peer facilitator program on children with behavior problems. School Counselor, 34(5), 369-378.
- Bulduk, S. (2009). Gençlerde Okula Dayalı Akran Eğitimi Girişimlerinin HIV/AIDS Risk Davranışlarını Azaltma Üzerine Etkisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç- Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yön-temleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Campbell, C. (1993). “K-12 Peer Helper Programs”, pp.177-189, Managing your school counseling programs: K-12 developmental strategies, Editör Joe Witmer, Minneapolis, MN: Educational Media.
- Creswell, J. W. (2017). Eğitim Araştırmaları. Nitel ve nicel araştırmanın planlanması, yürütülmesi ve değerlen-dirilmesi. (Ed. Halil Ekşi, Çev.). İstanbul: EDAM Yayınları.